Sunnudagsblaðið - 26.04.1964, Blaðsíða 7

Sunnudagsblaðið - 26.04.1964, Blaðsíða 7
Laugaveginum.. — Kvaðst, þekkja Pá tír'skólanum, en áðeins undir gælúnolnuin, og taldl sér mjög auðveit áð kómast eftir fullum nöfnum þéirra og lát'a lögreglunni Þær upplýsingar í té. Þetta var riú aðalinntak skýrsl- nnnar, sem drengúrinn gaf um sína hagi. Og mér var næst að nalda, ;að hann" ségði satt, áð ^lnhsta kostiúm héimili sitt og vandamenn. Að: svö" búriu sagði ég honuin, áð lögrégluþjónn ýrðí lát- ihh fyigj'a hohum tll' afa og ömriiu, en hanri baðst itttdari því 'að'svo yrði gert: Þau myndu taka sér Pað nærri, væri hannfluttur heim ^ lögregluþjóni, og hætt við að Pvi gæti fylgt átölur eða refsing ?f Mifu gömlu hjónanna. Það Ipynáí sér ékki, að þetta vár dr.engnum áhyggjuefni, því hann % a£ skæla, og mér skildist það Yera af ótta við hugsanlega refs- ingu. Eg féll þvi frá því að láta ^ylgJa drengnum heim og hugðist *$* vjð' afa og ömmu síðar. Að kY&£í .sama dags lagði ég svo leið miria heim til þeirra, en mér hM veruleja í brún, þegar það kom. 1 l]6s, áð hvórki afl né arhma vf _'tfl I hiriu tilgreirida húsi og hofðú aldrei vérið þar. Hér var Pv* ekki um það að villast, að snáðinn hafði gabbað mig. Og það Nafði ekki verið refsing heima fyr- ir, áem hann óttaðist, héldur upp- 'íóstrun á 'hans éigin prettura óg .^aansðgli.¦ og eftir þessu að því mátti geta sér til um það, í hvaða bæjaihluta hann byggi, svo og hvaða barnaskóla hann sækti, énda ekki um marga slíka skóla að ræ'ða á þessum tíma. Að morgni dags lagði ég svo leið mína til skólans og gaf gæt- ur að börnunum, er þau komu þangað, en það bar engan tilætl- aðan árangur. Þá snéri ég mér til yfirkennarans, sagði honum hvað í efrii var og baðst hans að- stoðar til þess að geta fengið að sjá alla drengi með hinu til- greinda nafni og á þeim aldri, sem um var að ræða. Sú athUgun var nú látin Iram fara með þeim hætti, að enginn vissi utan við tveir: yfirkennarinn og ég. Margar tilraunir urðu árangurslausar, en lpks kom hinn rétti dréngur fram, alveg óvitandi um það, að nú hafði 'hann. gengið í gildru á ný> an leik og miklu verri en áður. Hann hafði sagt rétt til um nafn sitt og aidur, og það var líka hjð 'eina, s'em rétt var her'mt í skýrslu hans. Það kom nú í ljós, að hann átti heima í öðru bæjarhverfi en ' ^ Frh. á Bls. 333. i jar ekkert líklegra en að m skýrsla háris væri eintómur "Ppspuni. Mér þótti það allillt, w hafa látið þannig blekkjast af osannsögli stráksa ög tárum hans, „°n bjóst Við að rekast á hanri afttir f.ð«r en langt um liði og þá gæf- 'st'tækifæri til nýrrar athugunar á máliriú. Nó liðu nokkrir dagar syo, að e8 frétti ekkert um drenginn — Prátt fyrir nokkra eftirgrennsian, °g þóttist ég þá ekki méga láta sv<» bijið standa, ef hariri ætti ,ekki að sleppa að fullu. Við því ^atti búasí, að hann hefði elnnig s«gt rarigt til um nafn sitt. Pn ég nafði' þ%ð tröfeþ á héndirini, áð ^«in. Vör á sk6Íáskyldúaldri og ég ,«^?1 veitt þyí athygli tU hyað^a o*Jarhluta hanri stefndi, er hann ¦W frá lögreglustöðinni. Og af ALÞÝBUBLAÐIÐ - SUNNUDAGSBLAB 327

x

Sunnudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sunnudagsblaðið
https://timarit.is/publication/302

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.