Tíminn - 23.08.1972, Blaðsíða 6

Tíminn - 23.08.1972, Blaðsíða 6
TÍMINN Miðvikudagur 23. ágúst 1972 Arnesingar mældir og flokkaðir Framhald af bls. 1. menn, dr. Henke og Annelise Kandler, en Schwidetzky próf- essor er væntahlegur hingað til lands i septembermánuði, áður en rann'sóknirnar eru úti. Þegar er búið aö mæla á þriðja hundrað manns, en gert er ráð fyrir, að nær fjögur hundruð verði mæld i sumar, áður en lýkur, en þráðurinn siðan tekinn upp að nýju næsta ár. I)r. lienke við mælingu fótleggjar. Lengd handarinnar mæld. Augljós munur á Þing- eyingum og Árnesingum Fólk er ekki tekið til þessara rannsókna holt og bolt, heldur valið eftir uppruna þess. Það verður að vera kynjað úr Árnes sýslu í aðra ætt að minnsta kosti eða eiga að öðrum kosti árneskan maka og afkvæmi með honum. Við þetta úrval hafa visinda- mennirnir notið leiðbeininga og fyrirgreiðslu ættfróðra manna, likt og i Þingeyjarsýslu, þar eð finna á pau sérkenni, sem kalla má árnesk. Augljóst er, að talsverður munur er á Þingeyingum og Arnesingum, en allt of snemmt er að fara um pað fleiri orðum, þar sem þetta verk er enn ekki nema nokkuð á veg komið og engin úrvinnsla hefur fariö fram. Rannsóknirnar hófust" á Selfossi, þar sem vigslubiskups- frú, Stefanía Gissurardóttir Guðni Einarsson kennari og Iðunn Gisladóttir frá Stóru- Reykjum aðstoðuðu dr. Jens og Þjóðverjana. A Flúðum hefur Guðmundur Jónsson á Kópsvatni verið hægri hönd visindamann- anna, en aðsetur, þar hafa þeir i skólanum. Mun starfinu á Flúöum ljúka um helgina næstu, og færa visindamennirnir sig þá um set austur i Gnúpverjahrepp eða vestur i Biskupstungur. Einnig verða gerðar rannsóknir á Árnesingum, sem búsettir eru i Reykjavik, til þess að fá saman- burð á einkennum þeirra, sem gerzt hafa bæjarbúar, og hinna, sem verið hafa kyrrir heima i byggðarlagi sinu. Reynt verður þannig að finna, hvernig Arnesingar breytast i nýju um- hverfi og hvaða áhrif búseta i þéttbýli hefur á erfðaeinkenni barna þeirra. Það eru þessar breytingar, sem nefndist urbanisering á erlendu máli. Fáir brúneygir, margir ljóshærðir i Hruna- mannahreppi Úr gögnum þeim, sem dregin verða saman um Arnesinga, verður unnið við háskólann i Mainz. Þar verða meðal annars borin saman einkenni fólks eftir þvi, i hvaða hreppi það er. Alls verða um attaliu og sex rann- sakaðir i Hrunamannahreppi og viðlika margir i öðrum hreppum, þannig að góð yfirsýn mun fást um fólkið og einkenni þess. í Hrunamannahreppi virðast til dæmis mjög fáir brúneygir, en þar eru aftur á móti margir ljós- hærðir (hvort sem hárið getur nú kallazt glóbjart eins og á Fjalla-- Eyvindi). Sé hugurinn látinn hvarfla vestur i Dalasýslu, þá er þar áberandi mikið um dökkhært fólk með ljós augu, langhöfða að höfuðlagi. Þaö eru einkenni, sem eru mjög algeng í Irlandi. En svo sem kunnugt er greinir Land- náma frá þvi, að Auður djúpúðga kom vestan um haf til landnáms i Dölum og trúlega með henni margt manna af irsku kyni. ÞJOÐLAGAHATIÐIN, SEM EKKI VAR HALDIN I ELLIÐAEY OV-Reykjavik Þjóðlagahátiðin mikla, sem halda átti i Elliðaey um helgina, varð endasleppari en búizt hafði verið við og var það fyrir reiði veðurguðanna. Óþverraveöur var i Vestmannaeyjum — sem og viðar á landinu — á laugardaginn og var þvi ekki fært i úteyjar en brugðið var til þess ráös, aö halda þjóðlagahátiðina I húsi stukunnar i Eyjum að kvöldi laugardags. Ekki var flogið til Vestmanna- eyja á laugardaginn, þannig aö aðkomufólk varð færra en búizt "haföi verið við; þeir fáu sem lögðu á sig að fara með Herjólfi frá Þorlákshöfn á laugardag — þar á meðal fréttamaður Timans — sóru þess dýran eiö og fórnuðu mat sinum Ægi, að aldrei aftur skyldi i slikar ferðir farið! En sá eiður var tekinn til nákvæmrar endurskoðunar á þjóðlagahátiðinni siðar um kvöldið. Hún fór hið bezta fram og skemmtu um það bil 120 áheyr- endur sér konunglega fram eftir kvöldi. Töluvert er af efnilegum visnasöngvurum i Eyjum og var stetnning mikil og góð. Sérstaka athygli vakti þó einn aðkomu- gestanna, Kristin Lilliendahl úr Reykjavik og á hún örugglega eftir að láta mikið að sér kveða i framtiðinni. Flestir sungu tvö eða þrjú lög, nema Arni Johnsen, „faðir" hátiöarinnar, sem söng i nokkra lima. Og um allt skriðu lundapysjur sem görguðu hátt og bitu mátt- leysislega i þær hendur, sem vildu halda þeim. Bandarísk stúlka, sem vinnur að meistara- gráöu í kvikmyndagerð við Columbia University i New York réði sér varla fyrir kæti er hún sá lundapysjurnar, enda hafði hun komið sérstaklega til tslands til að sjá Vestmannaeyjar og lund- ann þar. Skemmti hún sér lengi vel við að horfa á lundapysju eina og ræddu þær frænkur saman góða stund en þegar bandarfsku stúlkunni var sagt að lundi væri fyrirtaks matur, varð óttasvipur- inn i augum hennar langtum meiri en i fuglkvikindinui. Eins og skýrt var frá i Timanum fyrirhelgina, var hátiö þessi einskonar tilraun fyrir stærri og viðameiri hátiö, sem fyrirhugaö er að halda i Elliðaey næsta sumar, jafnvel með þátt- töku norrænna visnasöngvara. Var mikill hugur i áheyrendum á þjóðlagahátiðinni i Eyjum að af þeirri hátið gæti orðið og vinnur Arni Johnsen nú að þvi, að komast að samkomulagi við veðurguðina um heppilega helgi til þess samkomuhalds i Elliða- ey. Hársýni tckin — jafnvel á sköllóttum mönnur Mjaðmir mældar. Eyrnamæling á Þóru frá Hverabakka Dr. Henke rannsakar fingur

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.