Tíminn - 06.12.1972, Blaðsíða 14

Tíminn - 06.12.1972, Blaðsíða 14
14 TÍMINN Miðvikudagur (i. desember 1972 að Paterson kynni þá og þegar að fara framhjá afleggjaranum heim i þorpið. Þá sæi hún hann aldrei framar, og hann áliti hana látna ásamt hinum. Hún varðstrax að komast niður á veginn aftur! Þegar frú Betteson halði tekizt að koma Connie út úr bilnum og henni sjálfri hafði heppnazt að komast að dyrunum, upplifði hún hræðileg augnablik. Hvita leðurbeltið á kjólnum hennar festist i handfanginu á bilhurðinni og hún barst ásamt bilnum á ofsahraða sifellt nær tortim- ingunni. Þá hræðilegu stund, sem hún hékk fösl i handfanginu, var ómögulegtaðmæla fsekúndum, hana vareinungis hægtað mæla i ótta. Aðra höndina varð hún að nota til að varna þvi.að gleraugun rynnu fram af nefinuá henni. Neðar og neðar hrapaði hún isifellu og baslaði i örvæntingu við að losna af handfanginu. Annarri hendi righélt hún f gleraugun og yfir augun bæði til að koma i veg fyrir, að gleraugun brotnuðu og hún fengi flisar i augun og lika lil að losna við að sjá svifandi grjótið og bensinbrúsana, sem þá og þegar virtust mundu verða henni að fjörtjóni — einn þeyttist rétt olan við höfuðið á henni á fleygiíerð eins og spýtudrumbur i l'ossi. Loksins losnaði hún af hurðinni. Hún tók báðum höndum fyrir and- litið og einasta hugsun hennar var: Gleraugun! Gleraugun min! Hún vissi, að án þeirra yrði hún bjargarlaus. Henni kom aldrei til hugar, að hún kynni að láta lil'ið i f-allinu. Munninum lauk hún ekki upp i eitt einasta skipti. Flugfe-*'in um loftið bjóst hún við að endaði með þvi að hún klesstist niður og heyrði um leið hljóminn af gleri, sem brotnar, umhverfis sig. Hún lenti á sandi og skoppaði eins og bolti nokkrum sinnum áður en dró úr ferðinni og hún slaðnæmdist. Hún hafði verið komin lengst niður i brekkuna áður en hún losnaði við bilinn. Hraðinn i fallinu var gifur- legur,og ef'tir að hún snerti jörðina.hélt hún lengi áí'ram að velta niður. Alla leiðina var hún fullkomlega með sjálfri sér og hélt höndunum gaumgæfilega fyrir andlilinu, meðan hún valt og valt. Seint og um siðir slöðvaðist hún og stóð þá næstum upprétt. Siðustu metrana hafði hún runnið á bakinu með fæturna á undan, svo lentu l'ælur hennar á einhverju hörðu, sennilega kletti, hún stanzaði snöggt og þess vegna reis hún næstum upp. t sama bili týndi hún gleraugunum. Henni hal'ði komiðsvo á óvart, að hún stóð allt i einu upprétt, að hún reif' hendurnar frá andlitinu til þess að ná jal'nvægi, og i sömu svif'um missti hún gleraugun. Henni l'annst hún slanda nakin, rétl eins og gleraugun hel'ðu verið hennar eina flik.Hún kenndi til i viðkvæmum augunum, og það var næstum eins og brotin úr gleraugunum væru komin upp i þau — hún l'ann stingandi næstum óbærilegan sársauka alveg inn í heila. Hún varð sjálfri sér gröm. Að hugsa sér, að hún skyldi hafa henzt niður alla þessa löngu brekku án þess að kenna sér meins, en slysast svo að þvi loknu til að tapa gleraugunum. Fyrir augum hal'ði hún nú ekkert annað en skellibjarta þoku. Hún var nógu snarráð til þess að hreyfa ekki fæturna eða þreif'a i kringum sig eftir gleraugunum. Sólin bankaði á hvirfil hennar með vendi al' glóandi geislum, einna likast dropum af bráðnu blýi — en hugsunin var skýr og rökrétt. HUn var sér þess óþægi- lega meðvitandi, að an gleraugnanna voru henni allar bjargir bann- ;iðar Einhvers staðar ol'an við hana kom hnullungur skoppandi niður brekkuna, hún heyrði óreglulega dynkina, sem bergmáluðu milli klettaveggjanna og bambusskógarins. Nú greip óttinn hana, hún sneri sér við skelfingu lostin og leit i þá átt, sem hljóðið kom úr, en sá ekkert annað en bjarla þokuna, og henni súrnaði i augum. Hún beygði sig ósjálfrátt og kúrði alveg viður. Þá lagði hún hönd sina of'an á gleraugun. Á næsta andarlaki þaut hnullungurinn hvinandi l'yrir ol'an höfuðið á henni, og nokkrum sekúndum seinna heyrði hún hann lenda með braki og brestum i bam- busskóginum við brekkuræturnar. Gleraugun lágu of'an á sandinum, þau voru heil — guði sé lol', þau voru heil. Þar sem hún stóð þarna glcraugnalaus, lór hún allt i einu að hrið- skjálfa. Umhugsunin um grjóthnullunginn, sem kom á fljúgandi ferð beint i állina til hennar, skelfdi hana meira en endurminningin um veltandi bflinn. En það, að hún haf'ði næstum glatað gleraugunum, hal'ði eiginlega mesl áhril' á hana. Einu sinni hafði það komið fyrir, að gleraugun hennar brotnuðu, og maður hennar neyddist til skrifa til Rangoon ei'tir nýjum gler jum. Fáeina daga hafði hún fálmað sig áfram i húsinu, alls staðar rakst hún á og öllu velti hún um koll. Blind eins og moldvarpa hafði hún eigrað um garðinn og klippt og klippt i blindni i viðleitni sinni til að halda rækt i gróðrinum. Fegurð blómanna og dýr- lega liti þeirra haf'ði hún farið á mis við þessa daga, þar til báturinn frá Rangoon kom með nýju glerin. Jú, hún þekkti bölvun blindunnar, þótt hún hefði aðeins verið timabundin hvað henni viðvék. Hún vissi, hvernig var að lifa i formlausum og litlausum heimi, að vera lokuð inni ásamt sinum eigin myrku hugsunum i fullkomnu bjargarleysi. Nú kynntist hún aftur bölvun blindunnar um stund. Hún sat dálitla stund hreyfingarlaus. Grjóthrunið heyrðist ekki lengur. Upphrópun Burmamannanna var of fjarri til að ná eyrum frú Betteson. Hún sat kyrr og endurlifði svo að segja bölvun blindunnar. Hrollur fór um hana, er henni varð hugsað til þess, hversu nærri lá, að hún yrði ofurseld slikum hryllingi. Nokkrar minútur liðu áður en hún lagði i að setja upp gleraugun. Glerin voru alþakin örsmáum rykkristóllum, sem sindruðu i sól- skininu. Gleraugun hlutu að hafa verið rök af svita.þegar hún missti þau. Hún l'ór ósjálfrátt að þurrka af þeim á kjólfaldinum sinum. Skjálftinn hvarf, þegar htin var biiin að setja upp gleraugun og sá aftur. Óltinn við að týna gleraugunum og sársaukafull endurminningin um þá reynslu, sem hún hafði orðið fyrir, þegar hún varð að vera án þeirra dögum saman, höfðu leitt huga hennar frá þvi hræðilega slysi, sem hún hal'ði lent i. Nú, þegar hún hafði fengið fulla sjón á ný, fór hún að hugleiða, hvað fyrir hana hefði getað komið og hvað fyrir þau hin hel'ði komið. Ilún hafði lent skammt undir hengifluginu i miðri hlíðinni. Briinin olan við hana var mjög skörðótt og viða sundurskorin eftir monsún- rigningarnar. Undir henni tóku við gulbrún klettabelti allt að fimm metrum á hæð og niðri á gilinu var bambuskjarr, sem huldi sendinn botninn. Strax hugkvæmdist henni, að hún yrði að klifra niður. Þegar hún leit lil baka upp hliðina, vakti það furðu hennar, að hún sá ekki veginn. Hún hugsaði ekki meira út i það, en tók þegar til við að klifra niður i gilið. Grjótið var svo heitt, að hún átti erfitt með að snerta það. í hvert skipli, sem hún náði taki, varð hiin að hreyfa fingurna til að þola hitann — þetta leit óttalega kjánalega út og hún brenndi sig þrátt fyrir það. Gegnum hreinu gleraugun sá hún greinilega hverja rauf og hvern stein i hliðinni, sem var brún og óslétt eins og ryðbrunnið járn. Það tók hana næstum hálfa klukkustund að komast niður í gilið. Hún var ekkert upp með sér af þessu framtaki sinu. Nú, þegar hún var búin að fá gleraugun aftur, l'annst henni hún fær i flestan sjó. Hún settist niður og hallaði sér upp að klettaveggnum til að hvila sig dálitla stund. Hún horfði inn i bambusskóginn, þar sem sólargeislarnir 1277 Lárétt 1) Kyrrð.-5) Fag.-7) Reyki.- 9) Lærði.-ll) Féll.-12) Leit.- 13) Planta.- 15) Röð.- 16) Olga.- 18) Belgur,- Lóðrétt 1) Blóm.- 2) Þrir.- 3) Tveir eins.-4) Bára.-6) Itreka.- 8) Únd,- 10) tlát- 4) Verkfæri.- 15) Barn.- 17) Guð.- Ráðning á gátu no. 1276 Lárétt 1) Einráð.- 5) Aar.- 7) Sám.- 9) Sót.- 11) TT.- 12) La,- 13) Uss.- 15) Gaf.- 16) Æfa.- 18) Flaska,- Lóðrétt 1) Eistun.- 2) Nám.- 3) Ra.- 4) Árs.-6)Stafla.-8) Ats'.- 10) Óla.- 14) Sæl.- 15) Gas.- 17) Fa.- Geiri er reiðu búinn að koma vkkur á staðinn Góða l'erð, og takk MIÐVIKUDAGUR 6. desember 7.00 Morgunútvarp. Veðurfregnir kl'. 7.00, 8.15 og 10.10. Fréttir kl. 7.30, 8.15 (og forustugr. dagbl.) 9.00 og 10.00. Morgunbæn kl. 7.45. Morgunleikfimi kl. 7.50. Morgunstund barn- anna kl. 8.45: Einar Logi Einarsson byrjar lestur á sögu sinni „Ævintýri á hafs- botni" (1). Tilkynningar kl. 9.30. Þingfréttir kl. 9.45. Létt log á milli liða. Kitningarlestur kl. 10.25: Séra Kristján Róbertsson les úr bréfum Páls postula kl. 10.40 Sálmalög, Norski einsöngvarakórinn syngur. Fréttir kl. 11.00. Tónlist úr „Kósamundu" eftir Schu- bert; Aafje Heynis og kór hollenzka útvarpsins flytja ásamt Concertgebouw- hljómsveitinni i Amster- dam. Bernard Haitink stjórnar. 12.00 Dagskráin. Tónleikar. Tilkynningar. 12.25 Fréttir og veðurfregnir. Tilkynningar. 13.00 Við vinnuna: Tónleikar. 14.15 Ljáðu mér eyra. Séra Lárus Halldórsson svarar spurningum hlustenda. 14.30 Síðdegissagan: „Gömul kynni" eftir Ingunni Jóns- dóttur. Jónas R. Jónsson á Melum les (10). 15.00 Miðdegistónleikar: islenzk tónlist. 16.00 Fréttir. 16.15 Veður- fregnir. 16.25 Popphornið. Jón Þór Hannesson kynnir. 17.10 Tónlistarsaga. Atli Heimir Sveinsson sér um þáttinn.. 17.40 Litli barnatiminn. Þórdis Ásgeirsdóttir og Gróa Jónsdóttir sjá um tim- ann. 18.00 Létt lög. Tilkynningar. 18.45 Veðurfregnir. Dagskrá kvöldsins. 19.00 Fréttir. Tilkynningar. 19.20 A döfinni. Þorbjörn Broddason stjórnar um- ræðuþætti um Bernhöfts- torfuna. Meðal þátttak- enda: Guðrún Jónsdóttir arkitekt og Baldvin Tryggvason framkvæmda- stjóri. 20.00 Kvöldvaka. 21.30 Að tafli. Guðmundur Arnlaugsson flytur skák- þátt. 22.00 Fréttir. 22.15 Veðurfregnir. útvarps- sagan: „Strandið" eftir Hannes Sigfússon. Erlingur E. Halldórsson les (3). 22.45 Nútimatónlist. Halldór Haraldsson kynnir verk eft- ir finnska tónskáldið Erik Bergman. 23.30 Fréttir i stuttu máli. Miðvikudagur 6. desember 1972 18.00 Teiknimvndir 18.15 Chaplin 18.35 Óskirnar þrjár Brúðu- leikhús. Stjórnandi Kurt Zier. Áðurádagskrá 11. mai 1969. 18.55 Hlé 20.00 Fréttir 20.25 Veður og auglýsingar 20.50 Kókakynning Eirikur Hreinn Finnbogason, borgarbókavörður, getur nokkurra nýrra bóka. 20.40 Þotufólk. Bandariskur teiknimyndaflokkur. A vængjum söngsins.Þýðandi Jón Thor Haraldsson. 21.10 Kjörgripir og hof i Kóreu Mynd frá Suður-Kóreu, þar sem skoðuð eru gömul Búdda-musteri og söfn fornra listmuna. Þýðandi og þulur Ellert Sigurbjörnsson. 21.40 Kloss höfuðsmaður Pólskur njósnamynda- flokkur, 3. þáttur. Algjört 1 e y n d a r m á 1. Þý ð a n d i Þrándur Thoroddsen. 22.35 Dagskráiiok.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.