Morgunblaðið - 09.10.2006, Page 35

MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 9. OKTÓBER 2006 35
menning
Suðurlandsbraut 20 – 108 Reykjavík – Sími 588 0200 –www.eirvik.is
-hágæðaheimilistæki
Ef þú kaupir Miele þvottavél færðu kaupverðið
endurgreitt með betri meðferð á þvottinum þínum
Miele þvottavélar erumeð nýrri tromlumeð
vaxkökumynstri semferbeturmeðþvottinn.
Einkaleyfi Miele.
Miele þvottavélar eru byggðar á stálgrind
og eru með ytri þvottabelg úr ryðfríu stáli
ólíkt flestum öðrum þvottavélum.
Miele þvottavélar endast lengur en aðrar
þvottavélar.
Íslenskt stjórnborð
AFSLÁTTUR
30%
ALLT AÐ
1. VERÐLAUN
í Þýskalandi
W2241WPS
Gerð Listaverð TILBOÐ
ÞvottavélW2241 kr. 160.000 kr. 114.800
1400sn/mín/5 kg.
Þurrkari T223 kr. 112.200 kr. 78.540
útblástur/5 kg.
Þurrkari T233C kr. 131.000 kr. 91.700
rakaþéttir/5 kg.
MIELE ÞVOTTAVÉL
- fjárfesting sem borgar sig
Hreinn sparnaður
Munið
50 ára afmæli rokksins
á Íslandi 1956-2006 í Salnum í Kópavogi,
þriðjudaginn 10. október og miðvikudaginn 11. október.
Miðasala Salurinn, Kópavogi, sími 570 0400.
salurinn@salurinn.is
MÖRGUM hermönnum hefur
reynst erfitt að ná áttum eftir að
þeir snúa aftur til borgaralegs lífs,
gjarnan stigmagnast vandræðin í
samræmi við reynsluna í þjónust-
unni fyrir föðurlandið. Þeim, sem
hafa lent í fremstu víglínu, barist í
návígi, drepið andstæðinginn eða
jafnvel gert eitthvað verra við hann,
er mest hætta búinn.
Jim (Bale) er nýkominn úr Íraks-
stríðinu og hefur verið að sækja um
framtíðaratvinnu ásamt Mike (Ro-
dríguez), besta vini frá blautu barns-
beini. Þeir ólust upp saman í ill-
ræmdu hverfi í Los Angeles og eru
engir englar. Mike hefur stutt kær-
ustuna sína (Longoria) til náms, nú
er hún útskrifuð og gefið honum
lausan tauminn um sinn. En nú er
tími til kominn að hugsa um framtíð-
ina. Félögunum er alls staðar hafnað
og þeir taka því illa, einkum Jim sem
er ör og ofstopafullur. Að endingu
fær hann hálfopinbert óþverrastarf
niðri í Kólombíu og nú ætla vinirnir
að mála bæinn rauðan í síðasta sinn
og standa við það, bókstaflega.
Ein og ein mynd er svo óþægileg
að það er raun að sitja undir henni.
Harsh Times er ein slíkra. Frá upp-
hafsmínútunum finnur áhorfandinn
á sér að verulega vondir hlutir liggja
í loftinu, jafnvel þó að framvindan
taki ófáar, óvæntar hliðarbeygjur.
Aðalpersónan, Jim, gerir Harsh
Times síst þægilegri áhorfs. Hann
virðist vera algjört skítseyði og mað-
ur botnar ekki í hvernig stendur á
því að hann á vin, hvað þá heldur
kærustu niðri í Mexíkó. Sannleik-
urinn síast fram á sjónarsviðið, Jim
var í sérsveitum hersins í Íraksstríð-
inu og er búinn á því.
Ayer (Training Day) gengur allt
of langt í að tíunda skepnuskap
Jims, sem Bale leikur af sannfær-
ingarkrafti, hlutverkið sem sniðið
fyrir leikarann. Það er útilokað að fá
minnstu samúð með manninum,
hann er fráhrindandi, snarruglaður
gallagripur og skiptir litlu máli
hvort Sámur frændi á þátt í því að
framkalla bresti hans eður ei. Óláns-
menn eins og Jim enda fyrr en síðar
í vondum málum. Harla óvenjuleg
mynd og vel leikin en kann sér ekki
hófs í vonskunni.
Þegar Jim
kom heim
úr stríðinu
KVIKMYNDIR
Sambíóin
Leikstjóri: David Ayer. Aðalleikarar:
Christian Bale, Freddy Rodríguez, Eva
Longoria, J.K. Simmons. 115 mín.
Bandaríkin 2005.
Harsh Times
Óþægileg „Ein og ein mynd er svo
óþægileg að það er raun að sitja
undir henni. Harsh Times er ein
slíkra.“
Sæbjörn Valdimarsson
EF þið hafið séð aulagrínmynd-
irnar Super Troopers, eða Club
Dread, kannist þið við fyrirbærið
Broken Lizard, leikhóp sem sam-
anstendur af fimm körlum á fer-
tugsaldri. Þeir eru til sem hafa
ánægju af uppátækjum þeirra sem
flest eru tilraunir til að ganga fram
af áhorfendum með öllum til-
tækilegum ráðum og dáð.
Að þessu sinni halda þeir með
öskuna af afa sínum til Munich,
þaðan sem þeir eru ættaðir og
lenda á Oktoberfest, og síðan á
Beerfest, þar sem bjórsvelgir
keppa um meistaratitil í drykkju og
drykkjulátum. Fimmmenningarnir
eru niðurlægðir og hunskast heim
með rófuna á milli lappanna,
ákveðnir í að koma aftur að ári og
verja heiður ættarinnar og Banda-
ríkjanna.
Beerfest er eingöngu fyrir aðdá-
endur hópsins og þeir skáru sig úr
í salnum, hlógu og skríktu eins og
þeim væri borgað fyrir það, aðrir
þögðu nokkurn veginn þunnu
hljóði. Myndin höfðar fyrst og
fremst til yngri áhorfenda, þess
áhyggjulausa aldurs þegar allt er
fyndið ef það er klúrt.
Leikararnir eru óneitanlega sér-
stakur hópur og full mikið að segja
þá leiðinlega, öllu frekar þreytandi
þegar líða tekur á ógnarlanga
myndina. Cloris Leachman og Ju-
ergen Prochnow skjóta upp koll-
inum og breyta ekki dellunni til
eða frá.
Sæbjörn Valdimarsson
Öl er böl
Beerfest „Myndin höfðar fyrst og fremst til yngri áhorfenda, þess
áhyggjulausa aldurs þegar allt er fyndið ef það er klúrt.“
KVIKMYNDIR
Sambíóin
Aðalleikendur: Jay Chandrasekhar, Kevin
Heffernan, Steve Lemme, Paul Soter, Er-
ik Stolhansk, Will Forte, Ralf Moeller, Er-
ic Christian Olsen. 110 mín. Bandaríkin
2006.
Beerfest
FJÓRMENNINGARNIR í Austur-
landahraðlestinni eða Oriental Ex-
press eru á leiðinn til Kína að spila
djass og það er ekki ónýtt að senda
slíka virtúósa til að kynna íslensku
útgáfuna af þeirri tónlist og gott að
hafa tvo saxófónmeistara því Kín-
verjar eru trylltir í saxafóndjass. Að
vísu verður ýmislegt öðruvísi á
Kínaefnisskránni en spilað var á
NASA – bæði þjóðlegra og kín-
verskara – en á þessum loka-
tónleikum djasshátíðarinnar ( að
vísu verður Útlendingahersveitin á
NASA 14. október) lék kvartettinn
gömul verk eftir þá Sigurð og Jóel,
en í nýjum útgáfum þó. Þeir byrjuðu
á „Proximity“ Jóels af Klifi og síðan
kom „Heimboð í Havana“ eftir Sig-
urð þar sem Einar Valur var í lyk-
ilhlutverki enda þjálfaður í Karab-
íuhryninum. „Stikur“ af dúettskífu
Sigurðar og Jóels gekk í endurnýj-
un lífdaga með fallegum bogabassa
Valda Kolla og í New Orlenska
gangstéttarópusnum, „Allir í röð“,
var hrynsveitin skemmtilega hug-
myndarík. Ballöður Sigurðar, „Und-
ir kvöldhimni“ og „Stjörnur“, runnu
undurfagurt fram og þegar best lét
var einsog blásararnir byggju yfir
hinni áreynslulausu sveiflugáfu
Hodges og Websters. Það var sér-
deilis gaman að heyra röddun saxó-
fónanna í gamla ópusnum hans Sig-
urðar, „Gengið á lagið“ og í „Gisp“
Jóels var keyrt á fullu og Sigurður
kominn á gamla flugið. Það lag er af
fyrstu skífu Jóels, Prim, eins og
„Skriplað á skötum“ og „Bakþank-
ar“ sem þeir blésu mjúklega í lokin.
Sigurði og Jóel hefur báðum tek-
ist að eignast eigin rödd, en það er
það sem allir djassleikarar keppa
að; það fer ekki á milli mála þegar
þeir blása. Valdi Kolli vex með
hverju verkefni og er eini ungi
bassaleikarinn hér sem getur geng-
ið inní hvaða hljómsveit sem er. Ein-
ar Valur er fluttur heim frá New
York og er óefað einn fremsti
trommuleikari sem við höfum eign-
ast. Stíll hans er fullþroskaður og
eflir hverja þá hljómsveit sem hann
leikur með.
Verði Kínverjum að góðu.
Endurnýttir ópusar
Tónlist
NASA – Jazzhátíð Reykjavíkur
Jóel Pálsson tenórsaxófón, Sigurður
Flosason altósaxófón, Valdimar Kolbeinn
Sigurjónsson bassa og Einar Valur Schev-
ing trommur.
1. oktober 2006 kl. 22:00.
Austurlandahraðlestin
Vernharður Linnet
ELZTA og virðulegasta tónlist-
arhátíð Norðurlandanna, Norrænir
músíkdagar sem haldnir hafa verið
með jöfnu millibili síðan 1888 í
hverju landanna til skiptis, hófst á
fisléttustu nótum í kjallarasal Ráð-
húss Reykjavíkur um miðaftansleyti
sl. fimmtudags. Stemningin var
nokkuð eins og í hanastélsveizlu;
standandi hlustendur með rauðvíns-
glas í hendi. Í miðjum klíðum og
mannakliði röðuðu söngfélagar
Fóstbræðra sér í hring og þuldu
ýmsar rímur Alþingismanna ásamt
slitrum úr öðrum áttum í oftast
hrynföstum kvæðamannarytma Atla
Heimis Sveinssonar a la „Hani,
krummi, hundur, svín“ við undirleik
píanós, 4 pákna og aukaslagverks.
Nefndist verkið „Alþingisrapp“ [7’]
og vakti sýnilega kátínu jafnt inn-
lendra sem erlendra gesta, enda
skörulega flutt undir stjórn Árna
Harðarsonar.
Við tók stutt ávarp Þorgerðar
Katrínar Gunnarsdóttur mennta-
málaráðherra í tilefni dagsins. Er
hún hafði lýst hátíðina setta upphóf-
ust álíka karlarokur úr fimm manna
sveit undir forystu Guðna Franzson-
ar væddri ásláttarhljóðfærum, raf-
úkúlele, sópran saxofóni og ástr-
ölskum urrlúðri í verki eftir Svíann
Sten Melin, „Seven Heaven“ [5’], þar
sem saxinn lengst af hljómaði eins og
tyrkneskt zúrnu-óbó í grængolandi
janissarastíl, þótt eftir heyranlegum
textabútum að dæma mætti annað
veifið kenna uppákomuna við e.k.
raggarakantötu, svo minnt sé á vél-
hljólagengi Svía á 8. áratug.
Var góður rómur gerður að hvoru-
tveggja sprelli, er ugglaust hefur
losað rækilega viðtökustíflur úr vit-
und nærstaddra undir alvarleika
lífsins á þeim liðlega sautján tón-
leikum sem í vændum eru næstu níu
Norrænu tónlistardaga.
Ríkarður Ö. Pálsson
Rappafengir drengir
Tónlist
Ráðhúsið
Atli Heimir Sveinsson: Alþingisrapp. Sten
Melin: Seven Heaven. Karlakórinn Fost-
bræður, Steinunn Birna Ragnarsdóttir pí-
anó, Frank Aarnink slagverk, Guðni
Franzson diddsérídú o.fl. Fimmtudaginn
5. október kl. 18.
Norrænir músíkdagar