Skinfaxi

Árgangur

Skinfaxi - 01.05.1916, Blaðsíða 2

Skinfaxi - 01.05.1916, Blaðsíða 2
50 SKINFAXÍ Skíða-íþróttin. íslendingar eru nú á góðum vegi með að verða miklir íþróttamenn, og ekki verð- ur langt eftir því að bíða, að þeir standi öðrum þjóðum jafnfætis i mörgum iþrótt- um, ef áhugi og dugnaður fylgist að, og fer ekki aftur, frá því sem hefir verið nokk- ur undanfarin ár. Ein íþrótt er það þó, sem að mestu leyti er sett á hakann, og það er skíðaíþróttin, en hún er bæði skemtileg og holl, og ekki vanta skilyrðin fyrir hana hjá okkur, því nógur er snjórinn, og nógar eru brekkurn- ar, nóg er víðáttan til að hlaupa um. Skíði eru ab vísu allvíða til, sérstaklega á Norðurlandi, og þar eru þau mikið notuð til ferðalaga. Til þess eru þau líka nauð- synleg og sjálfsögð. En það má líka nota þau til íþróttaiðkana, og þar er töluvert verkefni fyrir unga menn og konur, og því œttu ungmennafélögin að gangast fyr- ir með meiri áhuga en verið hefir. ' Eg er nú búinn að sjá og kynna mér ítarlega skiðaíþróttina hér í Noregi, og hefi eg betur og betur sannfærst um, að ein- mitt sú íþrótt á vel við h]á okkur heima. Eg hefi oft heyrt talað um, að Norðmenn væru miklir skíðamenn, og hefi eg nú kom- ist að raun um, að það er hverju orði sannara. Eiginlega gerði eg mér ekki í hugarlund, hvað mikil iþrótt það er, að ganga og renna sér á skíðum, fyr en nú, og vil eg því reyna eftir föngum að lýsa því, skíðunum sjálfum og skíðaferðum hér. Ekki veit eg, hvað langt er siðan skiði voru fyrst þekt og notuð hér í Noregi, en áreiðanlega er það mjög langt, en ekki hafa þau í fyrstu verið fullkomin. og tek- ið mörgum breytingum. Árið 1718 voru hermenn fyrst látnir æfa sig á skíðum. Þá voru þau 2,16 m. á lengd, með beygju á báðum endum, og fóðruð neðan með sel- eða hreindýraskinn- um, þannig að hárið lá aftur, og varnaði því að þau gætu runnið til baka, þegar upp brekku var farið. Þá hftfðu menn einn staf, sem ekki var lengri en það, að hann náði manni undir hendur. Lítilt rendur húnn var á efrí enda, en að neðan var stálbroddur, og dálítil tréplata rétt fyr- ir ofan broddinn. Á þennan hátt hafa skíðin og stafirnir verið til 1790. Þá fór það að breytast, og 1796 voru tvenskonar skíði orðin algeng, og voru önnur þeirra kölluð langskídi. Þau voru 3,20 m. á lengd, og 6 cm. á breidd. Hin voru köll- uð andor, og voru 1,95 m. a lengd, og 7 cm. breið. Þau voru líka fóðruð að neðan og á hliðunum með sel- eða hreindýra- skinnum, og allavega prýdd, með rauðum, gulum og bláum dúkpjötlum að ofan. Þá var líka notaður einn stafur, en það hafði tognað úr honum. Hann var orðin full-- komin mannhæð, og tvíhentur, alveg eins og enn í dag viðgengst heima á íslandi. Um 1770 notuðu Norðmenn einkennileg skíði. Þau voru mislöng, annað var 2^/æ alin, en hitt l1/^ alin á lengd, og voru þau notuð á þann hátt, að menn spyrndu sér áfram með stutta skíðinu, en runnu á á hinu. Heyrt hefi eg að þau skíði séu notuð enn í dag, og jafnvel líka hin, með beygjum á báðum endum. Mælt er, a& einstaka gamlir menn uppi í sveit haldi fast við þau hvorutveggju. Ekki veit eg hvað langt er síðan að fast lag komst á skíðagerðina, en nú má heita svo, að allir hafi þau með sama lagi, og algengust eru þau, sem fyrir nokk'rum ár- um fóru að flytjast heim til Islands, eiv svo eru sérstök skíði notuð hér til lang-- hlaupa, og aftur önnur til lofthlaupa^ Lofthlaupaskíðin eru löng, breið og þung, en langhlaupaskíðin eru löng og mjó, ogr gerð svo létt sem unt er, og þau skíði álít eg að séu heppilegust heima, fyrir þá sem nota skíði bara til ferðalaga. Svo nota allir nú tvo stafi. Eg hefi altaf heima haldið á móti þvi að notaðir væru 2 stafir.- Mér hefir alt af fundist það óþarft fylgi við'

x

Skinfaxi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skinfaxi
https://timarit.is/publication/334

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.