Skinfaxi - 01.02.1958, Blaðsíða 12

12
SKINFAXI
ir báða fætur)
Ketill vinnur.
6. glíma: Jón — Baldur
(Jón tekur klofbragð)
Jón vinnur
7. glíma: Geir — Ketill
(Geir beitir hælkrókum)
Geir vinnur.
Hljómlistin þagnar, en þulur les 4. er-
indi:
Gestur felldi guma í strá,
glíman trúi eg harðni,
Árnasonur unninn lá,
einnig Geir og Bjarni,
en — um skólans Scheving heiður
skalf af liræðslu bæði og reiður.
Er þulur þagnar, tekur hljómlistin við
— glíma hefst að nýju.
8. glíma: Gestur — Bjarni
Gestur vinnur.
9. glíma: Gestur — Jón
Gestur vinnur.
10. glíma: Gestur — Geir
Gestur vinnur.
Ljósbjanna er beint í stigann, þar sem
Hallgrímur Scheving stendur iðandi og
sýnilega reiður og órór.
Hljómlistin tekur við — cftir lilla
sturid hefur þulurinn lesturinn og les 5.,
0., 7. og 8. erindi:
Uppi stóðu einir tveir
eftir bændur móðir,
glímuskjálfta skulfu þeir,
skatnar biðu hljóðir, —
en — er saman tóku tökum,
titraði gólf af iljablökum.
Gestur sækir glímu fast,
gekk hann hart að Páli,
en — fimt svo Páls er fótakast
sem fjöður úr þunnu stáli;
bragði kemur krókur móti,
kænn er drengurinn viðbragðsfljóti.
Leiddist Gesti þetta þóf,
þolinmæði brast hann,
Pál til sveiflu hátt hann lióf,
hinn sig læsti fastan, —
en aftur á gólfi, er festi hann fætur,
fimlega Páll þá dansa lætur.
Sniðglímum hann sneiddi Gest,
snaraði fram og aftur,
aldrei gaf hann frið né frest —
förlaðist Gesti kraftur.
Páll að velli loks liann lagði
leggjar meður snöggu bragði.
Meðan þulur les, reika þeir Gestur og
Páil órólegir um sviðið. Hljómlistin tek-
ur við, og lokaglíman liefst.
11. glíma: Gestur — Páll
Páll vinnur á leggjarbragði.
Kennarar og skólasveinar brópa af
gleði. Hljómlistin hækkar að mun, en er
þulur hefur lestur 9. erindis, hættir hún:
Úti var hið stinna stríð,
stráð var búkum hauður,
allt eins og í Úlfars tið
„allur herinn dauður“.
En Einherjanna eftir vanda
upp þeir föllnu þegar standa.
Þeir föllnu rísa á fætur. Þulur les 10.
og 11. erindi:
Gaman þótti gumnum fyr
glímubrögð að þreyta,
höldar voru heilbrigðir,