Sjómannablaðið Víkingur - 01.01.1980, Blaðsíða 10

uggandi yfir þeim mikla fjölda
undanþága, sem samgönguráðu-
neytið veitir árlega til skipstjóra
og stýrimannastarfa?
— Þessi mál hafa jafnan verið
ofarlega á baugi á þingum sam-
bandsins og svo var einnig á síð-
asta þingi. Tækniþróun um borð í
skipum og bátum, bæði til siglinga
og veiða, hefur verið mjög ör á
síðustu árum og því nauðsynlegra
en nokkru sinni fyrr, að skip-
stjórnarmenn séu vel menntaðir
til að geta gegnt störfum sínum
sem best. En það er ekki að sjá, að
ráðuneytið líti svo á, ef litið er á
þann fjölda undanþága, sem það
hefur veitt. Árið 1977 veitti ráðu-
neytið hvorki meira né minna en
692 undanþágur, eða 163 til skip-
stjórastarfa og 529 til stýrimanna-
starfa. Þetta hefur haft það í för
með sér, að aðsókn til skipstjóra-
náms fer minnkandi, og fella hef-
ur orðið niður kennslu lsta stigs
víðs vegar um landið. Menn geta
fengið undanþágu án þess að hafa
nokkuð fyrir því, að því er virðist,
og þá er kannski ekki óeðlilegt að
þeir séu ekki að leggja á sig tíma-
frekt og kostnaðarsamt nám.
Þessari þróun þarf eindregið að
breyta. Undanþágur samgöngu-
ráðuneytisins eru veittar án heim-
ildar í lögum, og eru því lagabrot-
in jafnmörg undanþágunum. Sú
furðulega staða gæti t.d. komið
upp, að stjórnvöld dæmdu skip-
stjórnarmann til refsingar fyrir t.d.
fiskveiðilagabrot, þann hinn sama
mann er þau veittu undanþágu til
starfa með lagabroti.
Að lokum vil ég lýsa yfir
ánægju minni með þá ágætu að-
stöðu, sem Farmanna- og fiski-
mannasambandið hefur fengið að
Borgartúni 18 fyrir alla starfsemi
sína. Það er samtökum eins og
okkar mikil nauðsyn að hafa góða
starfsaðstöðu, þar sem um leið er
félagsmiðstöð fyrir félaga sam-
bandsins. Þessi aðstaða er nú fyrir
hendi í Borgartúninu, og ég fagna
því.
Skömmu eftir að A1 Smith var í
fyrsta sinn kosinn borgarstjóri í
New York, fór hann í heimsókn í
Sing Sing fangelsið. Eftir að hafa
skoðað húsakynnin, varð hann í
lokin að halda smá tölu yfir föng-
unum.
Hann var kvíðinn og tauga-
óstyrkur, þegar til kom, og ekki
batnaði, þegar hann byrjaði með
orðunum: „Kæru samborgarar —
og mundi þá, að refsifangar í USA
hafa ekki borgararéttindi. Hann
reyndi í skyndi að leiðrétta vill-
una, en ekki tók betra við: „Kæru
afbrotamenn," stamaði hann.
Þegar honum varð ljóst, að
þetta var ekki heldur viðeigandi
ávarp, reyndi hann í þriðja og
síðasta sinn:
„Nú jæja, það gleður mig að sjá
ykkur svo marga hér saman-
komna.“
10
VÍKINGUR