Sjómannablaðið Víkingur - 01.01.1980, Qupperneq 51

Hann lifði söguna —
og skapaði hana
Hugleiðingar um Tryggva sögu Ófeigssonar*
Oft varð ég hugsi, stundum
hrifinn, sjaldan hló ég en aldrei
leiddist mér að lesa Tryggva sögu
Ófeigssonar. Komin var til mín
þjóðsaga sem ég hafði heyrt af
óminn fyrir löngu en mátti nú
kenna sem veruleika. Bergnum-
inn? Kannski það. Sögumaður er
ekki aldæla. Hann er söguhetja.
Tryggvi er ungur drengur
heima í koti foreldra sinna, Ráða-
gerði í Leiru, þegar svo ber við áð
þangað kemur maður sem mælir
„eitthvað á þessa leið, að tröllin
hefðu farið langt upp í nótt.“ (Bls.
30) Þetta voru enskir togarar á
fyrsta tug aldarinnar að róta upp
fiskinum fyrir innan Garðskaga
og inn um alla Bugt. „Þessi mið
voru eins og sjálfsáinn akur á
þessum árum.“ (29) í huga
drengsins kviknar einlæg aðdáun
á þessum reykspúandi tröllum.
Honum varð snemma ljóst „að
tími árabáta og seglskipa væri lið-
inn, framtíðin var í þessum skip-
um, sem ösluðu móti sjó og vindi
fyrir vélarafli, og ég átti mér þann
draum glæstastan að komast á
þessi skip.“
í bland við tröllin
Líf Tryggva má heita einstefna.
Ungur drengur stefnir hann að því
að verða háseti á togara, háseti vill
hann verða skipstjórnarmaður,
sem skipstjóri elur hann með sér
þann draum að verða togaraeig-
andi og útgerðarmaður, og sem
útgerðarmaður setur hann metn-
að sinn í að byggja upp og reka
* Ásgeir Jakobsson: Tryggva saga Ófeigssonar.
Skuggsjá 1979.
VÍKINGUR
stórt fiskvinnslufyrirtæki. Allt
þetta tekst honum með sóma, en
ekki átakalaust. Barni að aldri
verður honum ljóst að togaravist
er tæpast fyrir einhama menn.
Hann setur sér því að vera óbil-
ugur til allra verka, hversu þræls-
leg sem þau eru. Þess vegna
hvarflar ekki að honum að barma
sér þó að hann þurfi að þreyta
51