Sjómannablaðið Víkingur - 01.01.1980, Qupperneq 56

— Það er orðið of seint, Sam ,
segir Ginger góðlátlega.
— Best fyrir þig að vera í næði
síðustu mínúturnar, segir Peter,
— og spara aurana þína.
— Þið farið og sækið lækni,
morðingjarnir ykkar, segir Sam
stynjandi, í því Peter byrjaði að
hátta hann. —Farið strax, annars
geng ég aftur og ásæki ykkur.
Ginger reyndi að sýna honum
fram á, hversu syndsamlegt væri
að sóa peningum í óþarfa, en það
kom að engu gagni, og eftir að
hafa sagt Peter, hvað hann ætti að
gera, ef Sam dæi, meðan hann
væri í burtu, fór hann. Hann kom
hálftíma seinna ásamt ungum
manni með ljóst hár, rauð augna-
lok og svarta tösku.
— Er ég að deyja, herra lækn-
ir? segir Sam eftir að læknirinn
hafði hlustað í honum lungun og
hjártað og þuklað hann allan.
— Við deyjum allir, segir
læknirinn, sumir fyrr, aðrir síðar.
— Lifir hann daginn af? segir
Ginger.
Læknirinn leit aftur á Sam, sem
hélt niðri í sér andanum meðan
hann beið eftir svarinu.
— Já, segir læknirinn að lok-
um, —ef hann gerir einsog ég segi
honum og tekur inn meðalið, sem
ég sendi honum.
Hann stóð ekki við í svo mikið
sem tuttugu mínútur, en þó varð
Sam vesalingurinn að borga hon-
um tuttugu krónur, en það, sem
Sam sárnaði jafnvel ennþá meira,
var að heyra hann ganga blístr-
andi glaðlega niður stigann, eins-
og ekki væri nokkur deyjandi
maður í hundrað mílna fjarlægð.
Peter og Ginger skiptust á um a
sitja hjá Sam allan morguninn, en
eftir hádegið kom móðir húsmóð-
urinnar til að líta eftir honum um
stund. Þetta var gömul kerling,
næstum eins þrekvaxin og Sam
sjálfur. Hún sat við rúmstokkinn
og reyndi að skemmta honum
með því að segja honum frá öllum
þeim dánarbeðum, sem hún hefði
setið við um dagana, einkum varð
henni tíðrætt um einn mann, lif-
andi eftirmynd Sams, sem hefði
látist í svefni. Það var langt liðið á
nótt, þegar Peter og Ginger komu
heim, en þeir fundu Sam sitjandi
uppi í rúminu, haldandi opnum
augunum með fingrunum.
Sam fékk aftur tuttugu króna
virði af lækningu daginn eftir og
meðalið varð enn bragðverra en
áður. Hann virtist ofurlítið hress-
ari, ef nokkuð var, en kerlingin
sagði, að það væri ills viti, og fólk
hresstist oft rétt áður en það skildi
við. Hún spurði hann, hvort hann
langaði til að verða grafinn á ein-
hverjum sérstökum stað, talaði
um, hversu margt fólk væri grafið
lifandi, og sagðist ætla að biðja
lækninn að skera höfuðið af Sam
til að fyrirbyggja allan misskiln-
ing. Hún móðgaðist herfilega við
Sam, þegar hann lét í ljós grun
um, að það kynni að vera mis-
skilningur, og hann myndi rakna
við, meðan hæst stæði á verkinu,
hvernig myndi henni þá bregða
við? Og þá sagði hún, að það væri
ekki hægt að gera sumu fólki til
hæfis, hversu sem reynt væri.
Að sex dögum liðnum var Sam
enn á lífi og tapaði tuttugu krón-
um á dag, svo ekki sé minnst á, að
hann varð sjálfur að kaupa ket-
VÍKINGUR
EnginvettEngatök
Rauðu MAX VINYLglófamir eru öll véttlingatök.
með grófri kmmpáferð. Um endinguna vitna þeir sem nota þá.
Hún auðveldar erfið störf og útilokar
MAXr Rauðu MAX VINYLglófamir.
Heildsölubirgdir og dreifing Daviö S. Jónsson og Co. hf. S 24333.
56