Sjómannablaðið Víkingur - 01.01.1980, Blaðsíða 63

Sjómannakvæði
Stefán Hörður Grímsson, höf-
undur ljóðsins sem hér birtist, er
fæddur 1919. Hann er í hópi
þeirra skálda sem ruddu braut
nýjum viðhorfum og aðferðum í
skáldskap upp úr heimsstyrjöld-
inni síðari, af ýmsum ljóðvinum
álitinn mestur fagurkeri modern-
ismans.
Þrjár ljóðabækur hafa komið út
eftir Stefán Hörð: Glugginn snýr í
norður, 1946; Svartálfadans, 1951,
og Hliðin á sléttunni, 1970. Gam-
all sjómaður er fyrsta kvæði Stef-
áns Harðar sem á prenti birtist og
hét þá reyndar Gamall fiskimaður.
I viðtali sem Einar Bragi átti við
höfundinn í Birtingi (1.—2. hefti
1959), segir Stefán Hörður:
,,Ása í Bæ kynntist ég í Vest-
mannaeyjum á vertíðinni 1943. Ég
hafði verið til sjós á Málmeynni
gömlu með Jóni Magnússyni,
stórvini mínum: sigldum fyrst
einn túr til Englands, síðan var
skipið dæmt ósjófært. Þá fórum
við í snatt hjá könum. Það voru
náðugir dagar. Undir áramótin
var farið með dallinn til Eyja,
tekið að tjasla í vélina með snær-
um, en gekk báglega að fá hana til
að lafa saman. Svo við réðum
okkur einu sinni í fylliríi — öll
skipshöfnin að mig rninnir, nema
Jón skipstjóri — á vélbátinn
Herjólf sem Páll Oddgeirsson átti.
Við bjuggum þrír saman uppi á
lofti í bragga rétt ofan við nýju
bryggjuna. Ási í Bæ hefur lýst
vistarverunni og sumum vist-
manna í skáldsögu sinni, Breyti-
legri átt. Um lokin fékk ég mér
herbergi í Djúpadal, ætlaði að
vera þar í næði og yrkja. En Ási
hafði enga eirð í sér fyrir starfs-
löngun, skammaði mig látlaust
fyrir slæpingshátt og linnti ekki
fyrr en hann hafði dregið mig á sjó
með sér á lítilli kollu. Á bátnum
með okkur var maður sem Gestur
hét Auðunsson, ágætur fýr sem
hafði talað við Ása árum saman
um bækur og skáldskap, fékkst
líka nokkuð við yrkingar. Ein-
hvern tíma bað Gestur mig að láta
fyrir sig kvæði í póst til tímaritsins
Helgafells sem þá var á öðru ári og
hafði gefið ungum skáldum undir
fótinn. Hann þorði ekki fyrir sitt
Tilkynning
frá
Fiskveiðasjóði íslands um
umsóknir um lán á árinu 1980.
1. Til framkvæmda í fiskiðnaði.
Einkum verður lögö áhersla á framkvæmdir er leiða til
aukinnar hagkvæmni í rekstri og bættrar nýtingar hrá-
efnis og vinnuafls og arðsemi framkvæmdanna. Ekki
verða veitt lán til að hefja byggingu nýrra fiskvinnslu-
stöðva, eða auka verulega afkastagetu þeirra, sem fyrir
eru á þeim stöðum, þar sem talið er að næg afköst séu
þegar fyrir hendi til vinnslu þess afla, sem gera má ráð
fyrir að til falli í byggðalaginu.
2. Til fiskiskipa.
Lán verða veitt til skipta á aflvél og til tækjakaupa og
endurbóta, ef talið er nauðsynlegt og hagkvæmt. Ekki
verða á árinu veitt lán til kaupa á skípum erlendis frá, en
einhver lán til nýbygginga innanlands.
Umsækjendur um lán skulu skila umsóknum sínum á
þar til gerðum eyðublööum, ásamt þeim gögnum og
upplýsingum sem þar er getið, að öðrum kosti verður
umsókn ekki tekin til greina (eyðublöðin fást á skrifstofu
Fiskveiðasjóós, Austurstræti 19, Reykjavík).
Umsóknarfrestur er til 31. janúar 1980.
Umsóknir er berast eftir þann tíma verða ekki teknar til
greina við lánveitingar á árinu 1980, nema um sé aö
ræða ófyrirséð óhöpp.
Allar eldri umsóknir þarf að endúrnýja.
Lánsloforó Fiskveiðasjóðs skal liggja fyrir, áður en
framkvæmdir eru hafnar.
VÍKINGUR
63