Fálkinn


Fálkinn - 20.04.1956, Blaðsíða 11

Fálkinn - 20.04.1956, Blaðsíða 11
FÁLKINN 11 LITLA SAGAN. „Svonð eigo yfírmenn - og tenadapabbnr oð vera!" PÉTUR ANDRBAS FALK kvæntist dóttur ofurstans síns sama daginn, sem endurgjaldssprengjur Adolfs byrj- uðu að sallast yfir London. Hann gift- ist Lisu-Lottu sinni í kirkjunni St. Martin in the Fields. Þegar Pétur Andreas — kallaður PAF — og Lisa-Lotta komu aftur úr alltof snubbóttri brúðkaupsferð tii Torquay, hafði Adolf sleppt sér alveg og jós sprengjunum yfir London og gaf skit í alla hveitibrauSsdaga, þvi að sjálfur átti hann ekki nema rúgmé!. Svo að PAF þótti vissast að láta tengdapabba senda Lísu-Lottu til Skot- lands, sem bílstjóra i Kvenhjálpar- liðinu. Þannig varð PAF grasekkill í heims- borginni. Hann vann á skrifstofu tengdapabba á daginn en lét sér leið- ast á nóttinni — aleinn í hjónarúm- inu. En svo kom Anton í borgina og það var tilbreyting. Anton var á leið til Normandí, en átti sólarhrings Jeyfi í borginni. Undir slíkum kringumstæð- um er það heilög skylda að skjóta skjólshúsi yfir vini sína og fylgja þeirri á brautarstöðina. ÞaS gerði PAF. Fyrst skerptu þeir matarlystina með nokkrum sterkum heima hjá PAF, svo borðuðu þeir á Hungaria, besta mat- inn sem hægt var að fá á þeim stað. Og er þeir höfðu melt kaffið með nokkrum koniaksstaupum og löngum vindlum afréðu þeir að húsvitja á kránum meðan kvöldið entist. Þeir gengu á milli klúbbanna. Fengu sér „einn htinn" á hverjum stað. Væri PA'F ekki meðlimur þá var Anton þaS, og ef hvorugur var það þa varð annar hvor þaS. Þeir byrjuðu á Piccadilly Circus og þreifuðu sig áfram vestur Mayfair, uns þeir lentu á hinum gamla góða Wellington á Knightsbridge, prýSilega upplagSir. Og þar hittu þeir Blondie Bess — upplagða lika. HáriS á henni var eins og þunnt tevatn á litinn, og hörundið „jarðarberjaljóst", sem Englendingar kalla. Þar urðu miklir fagnaðarfundir. í Wellington er gestrisni mikil með- an nóg er til af reiðu fé til að fram- iengja hana. En þegar klukkan var eitt voru buddurnar tómar og þeim var mjakað út. Hvergi var leigubíl að fá. Og nú dundi yfir ferlegt reiðar- slag. Sprengja hafSi komið niður skammt frá. „Ég fer ekki heim i nótt!" hrópaði Bess. „Ekki eitt fet ..." „Hófum við nokkurn tíma brugðist þér?" sagði Anton. „Heldurðu að við gerum það núna. Onei, það er nú eitt- hvað annað. Þú kemur!" „En hvað haldið þið að hún Lisa- Lotta segi?" sagði PAF. „Þarftu að spyrja hana um leyfi?" sagSi Benn. „Hver er hún?" „Hún er konan mín," svaraSi PAF. „En hún er i Skotlandi." „Þá þarf hún ekki aS vita neitt um þetta, og þá getur hún ekki orSiS hrædd um þig. Og þaS er hann Anton sem ég er nieð, en ekki þú." iSvo héldu þau héim til PAF. öll þrjú, og PAF raðaði öllu fljótahdi sem hann átti á borðiS. Um klukkan þrjú heyrðist merki um, að hættan væri afstaðin og loftárásin búin, og syo skynjaði PAF ekki 'meira, urís hann vaknaði rétt fyrir ndu, með þyngsta haus Norður-Evrópu. Anton hafði far- iS með morgunlestinni klukkan sjö. PAF þorði ekki einu sinni að líta i spegilinn. En hann fór i símann til að ná i húsvörðinn áður en ofurstinn, tengdapabbi, kæmi, og baS fyrir skila- boS um aS hann væri veikur — ekki mikiS — en yrði aS liggja i dag. Hús- vörðurinn skrifaði þetta og.PAF fór i rúmið aftur. Næst rankaði hann við sér er dyra- bj'llunni var hringt. Látum hana bara hringja, þangað til á morgun, hugsaði hann með sér. En svo fór samt að hann skreiddist til dyra. Og hver stóð þar: Ofurstinn! í Yfirbragðið var hermannlegt en hjartað var gull, og þess vegna hafði hann afráðið að sleppa portvínsglas- inu eftir matinn og heimsækja sjúkl- inginn, tengdason sinn. í ^sömu svifum kom Bess fram i dyrnar, nýbökuð og ilmandi af bað- salti og anganlýfjum Lisu-Lottu, og í iniskónum hennar og baðsloppnum. Munnurinn á ofurstanum opnaðist og stóð upp á gátt. „Heyrðu elskan," sagði hún. „Hve- nær fær maður morgunkaffið hjá þér. Og hvar er hann Anton? Og hver er þetta?" . „Má ég kynna tengdaföSur minn, Carsten Peter Bernt Anker ofursta — miss Bess Bud." „Ég skal játa aS þetta er grunsam- legt," sagSi hann þegar hún var horfin inn úr dyrunum. „Og svo sagSi hann honum af Anton. „Við skulum nú at- huga það betur," sagði ofurstinn. „En komstu nú í fötin og farðu á skrifstof- una. Ég skal sjá um stelpuna. — Halló, Bess! Viltu koma út og borða með mér?" „Já, það veit sá sem allt veit. „Ég er glorhungruð. En ég verS vist aS fara i einhver föt fyrst. — Þú þarft þess ekki mín vegna," sagði ofurstinn og kveikti sér i sígarettu. * Alveg iii^sa. Ekki fullgildur. Litil stúlka i Paris, sem hafði séð hinn fræga gamanleikara Fernandel í hlutverki „Don Camillos" í kvik- myndinni, kom auga á leikarann á veitingahúsi. Hún hljóp' frá móður sinni til hans, rétti honum gúmmi- hund, sem hún var með á handleggn- um og spurði Fernandel hvort bann vildi ekki skira hann. „Það get ég ekki, ég er nefnilega ekki fullgildur prestur," sagði Fernandel. „Það gerir ekkert til," sagði telpan. „Þetta er ekki fullgildur hundur heldur." Ferðamannaleiðbeinendur i Bóm hafa komist aS þessari niðurstöðu um háttalag skemmtiferðamanna frá ýms- um þjóðum: Norðurlandabúar éta og drekka mest. Englendingar eyða mirinstu af peningum. Frakkar eru hávaSasamastir. Bandríkjamenn taka flestar myndir. Og ÞjóSverjár eru spurulastir. Margt gerir fólk sér til dægrastytt- ingar. ÞaS safnar frimerkjum og fer í bíó. Spánverjinn Jose Alvares fer i jarSarfarir i staSinn. Hann hefir þegar veriS viSstaddur 15.200 jarSar- farir pg er 'þó maSur. á besta aldri, svo aS sennilega á hann margar eftir. * Tískumtjnáiiv * y.y^»....f,f..„;.i,..li^.!,. f FÍNT SAMKVÆMI. — Þessi kjóll er frá Dior úr svörtu ullarmusselíni. Hann er stuttur að framan en verður að páfuglsstéli að aftan. Hann er mjög fallegur en þó einfaldur. Hanskarnir eru saumaðir úr sama efni og- kjóllinn. SMAVEGISLEIKUR MEÐ SKINNAF- GANGA. — Það er ótrúlegt hvað gera má úr smáskinntuskum. Vitanlega þarf stóra bót í asolotmúffuna óg hattinn. Hálsmálið á næstu mynd er lagt með hermelíni og einnig erm- arnar. Neðst er mynd sem hentar vel ungu stúlkunum. Líningarnar eru úr nertz og skreyttar similisteinum. í Ástralíu er til fiskur, sem bæSi getur synt, gengiS og flogiS. Ek'ki er hann nema tiu sentimetra langur. Hann gengur á uggunum eftir hafs- botninum, og ef hann verSur hrædd- ur getur hann tekið sig á loft og flog- ið stuttan spöl. Frú Anne Snoyer í Los Angeles hefir fengið skilnað frá manninum sinum. Hann át alltaf þrjá lauka eftir að hann var háttaður á kvöldin. London Airport, sem er stærsta flughöfn heimsins, eftir Chicago, fer væntanlega fram úr Ghicago eftir 1—2 ár. Árið 1954 tók flughöfnin á nióti 1,5 milljón farþegum, og starfsfólkið þar er um þúsund manns. — Þar koma og fara 400 flugvélar á dag. Það færist mjög í vöxt að senda lifandi skepnur með flugvélum, og þess vegna hafa verið reist stór gripahús viS flugvöll- inn og dýralæknir er jafnan viS hönd- ina þar. Skammt frá bænum Cecina i ítalíu hefir fundist beinagrind úr fiski, sem er fjögurra metra langur. Giskað er á að hann sé um tveggja milljón ara. A FERÐALOGUM þarf maður að vera í skjólgóðum fötum. Christian Dior hefir gert fallega dragt úr rúð- óttu efni. Slétt pils, sem gott er að ferðast í og einfaldan kragalausan jakka. Hann er einhnepptur. Yfir þessu er stuttur frakki með stórum vösum.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.