Fálkinn


Fálkinn - 06.03.1959, Blaðsíða 10

Fálkinn - 06.03.1959, Blaðsíða 10
10 FÁLKINN s«$$$«^^§«^^$$«««s^«$$s^$©$$^$3s§$$s*!»§$^$^$$^^e$$ BÆNQST KIUMPUR Myndasaga fyrir börn 134. — Það er svo að sjá, að við höfum fcngið gesti, meðan við vorum á Everest. Lik- — Sæl vertu, Gleraugnagláma mín — ert þú að þvo lega hafa þeir heyrt, að við værum a heimleiS, og af því að þeir áttu ekkert núna? — Jú, ætli ekki það, Klumpur minn. Ég hefi flagg hafa þeir flaggað með þvottinum sinum. — Klumpur! Þá ætla ég lika að nú hugsað um skipið ykkar meðan þið voruð fjarver- setja upp þvottasnúru og hengja hálsbindið mitt á hana. Ég þarf að þvo það andi, og i hjáverkunum hefi ég alltaf verið að þvo sem er. þvott. — Undir eins og þú ert búin að vera fóta- — Þú munt hafa undið buxurnar hans — Mér finnst enn, Klumpur, að þessi þvott- skemill, Peli, verður þú að sækja grófan Skeggs vel áður en þú hengdir þær til þerris. ur sé mesti óþarfi. — Vertu ekki að gera bursta, því að á buxurnar hans Skeggs verð Honum er nefnilega svo kalt á höndunum, þvi þér rellu út af því, Skeggur. Buxurnar þorna ég að nota bæði krafta, grænsápu og helst að hann hefir enga buxnavasa að stinga fljótt. Stingtu höndunum ofan i skóna á tvo bursta. þeim i. meðan. — Ef spegillinn segir satt, er 6g orðinn — Gerðu svo vel, Gleraugnagláma, hérna — í land með ykkur, krakkar. Ég þorði ekki myndarlegasti maður. — Flýttu þér nú að er fullur bali af buxum. Ef þú átt alla þessa annað en binda þau saman, ef eitthvert þeirra komast í buxurnar, Klumpur, svo aS við króa veitir þér ekki af að eiga nóg af bux- skyldi detta i sjóinn. getum komist út á sjó aftur; ég er orðinn um þegar þeir stækka. leiður á öliúm þessum fjöllum! S^hrítli — Skyldi hann verða var? ur Lögregluþjónninn: — Þér eruð tví- mælalaust mesti ökuklaufinn i borg- inni, og ég skal sjá um aS ökuskírtein- ið yðar verði tekiS af yður. — Ég mana yður tíl að gera það! — Nú, eruð þér ósvífinn í þokka- bót. — Nei, ég er ekki ósvifinn — og hefi aldrei átt ökuskírteini. —0— Eirikur litli er óþreytandi að spyrja. Hann vill vita hvers vegna eggin séu ílöng, hvers vegna hestur- inn hafi fjóra fætur og hvers vegna kýrin hafi ekki fimm, hvers vegna birta komi af ljósi og svo framvegis. Og faðir hans er skynsamur maður, sem reynir að svara öllum spurning- um, þolinmóður eins og engill. En einu sinni gengur þó fram af honum, svo hann segir: — Heyrðu, Eiríkur minn. Hefurðu ekki heyrt um litla drenginn, sem spurði svo mikið, að hann breyttíst í spurningarmerki. — í spurningarmerki? — Já. — Reglulegt spurningarmerki? — Já, reglulegt spurningarmerki. — Heyrðu, hvernig fór hann þá að halda í punktinn, sem er neSan undir merkinu? —O— Og svo var það Gudda sem sagSi: — Ég varS svo hissa á aS sjá þennan laglega, unga mann, aS ég trúSi varla niímim eigin eyrum ... —0— Er þetta nauðsynlegt til að fara S?

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.