Nýtt kirkjublað - 01.07.1911, Blaðsíða 13

NÝTT KÍRRJtteLAÐ
iM
Einsog tekið hefir verið fram, ríður á því, þegar farið er
að ræða jafn háalvarlegt vandamál sem kirkju og kristindóms-
mál vor eru að þau séu rædd af viti og stillingu. Alt há-
vaðaglamur er verra en ekki neitt. Ræturnar að meinunum
liggja djúpt. Ekki dugir heldur að einblina á smámunina, á
flisina, en gæta ekki bjálkans. Það þarf að stinga á kýlinu,
laga skóinn þar seni hann kreppir að.
Það væri æskilegt að heyra raddir frá leikmönnum, sem
vissu þetta og fyndu. Það er ekki allra meðfæri og það er
áreiðanlega ekki meðfæri sóknarn.oddv. Hann talar ekki fyrir
muun fólksins út frá hjarta þess og instu þörf. Þessvegna
mátti grein hans ekki vera ómótmælt.
Þegar hann fer af stað næst, verður hann að láta lesend-
urnar fá ór«ttd„iiiola“ i stað síemmolanna í síðasta Kbl.
Hvar á forsetinn að standa?
Vonandi hefir enginn íslendingur verið jaí'n-vegalaus á þessu
vori og Jón Sigurðsson.
Annarstaðar eru það sérlærðir menn sem athuga og undirbúa
alt er að því lítur, hvar stóru og merkilegu miunismerki verður
best fyrir komið. Þeir mæla og teikna og áætla, láta alt koma út
i myndum áður, hvernig horfir við öðrum mannvirkjum umhverfis
og náttúrunni. Bæjarstjórnir eða nefndir sem hafa hönd yfir fénu,
velja svo bara um staðina, að öllu athuguðu og prófuðu.
Eremur öllu virðist þess að gæta að varðiun verði almennings-
eign. JTólkið verður að fá að ganga og sitja og standa alt í kring-
um hanu. Varðinu má ekki vera á neinni þeirri „lóð“, þar sem
almenningi er beiulínis eða óbeinlínis meinað að vera.
Varðinn ætti helst að vera i sínum eigin grasgarði, og kyn-
slóðinni næstu eftirskilið starf að hlúa þar að og prýða.
Háskólasetningin
var rajög virðuleg athöfu. Bara við hefðum haft meira fyrir
honum, lagt á oss meira fríviljuglega, af skiluingi og áhuga I — Nú
er sem best við að sæma.
Rektor háskólans, doktor Björn M. Ólsen, lagði vel og rótt
milda áherslu á frjálsa sannleiksleit háskólans, og þess frelsis nýt-
ur guðfræðisdeildin eigi siður en hinar.