Vikan


Vikan - 02.10.1958, Blaðsíða 5

Vikan - 02.10.1958, Blaðsíða 5
— Auðvitað bjóst ég við, að það væri eitthvað i þessa átt, en samt hélt ég alrei að það væri svona slæmt. Ég veit ekki, hvoru ég vorkenni meira. Ég held nú PoIIí. Allt líf hennar gerbreytist. E!n ég er anzi hrædd um, að lífið verði ekki eintómur dans á rósum fyrir veslings Símon, ef hann giftist henni. Nan svaraði ekki. Hana langaði til að segja að Símon mætti ekki giftast Pollí. Ef hann gerði það, væri það af einskærri meðaumkun. En hún vissi að hún hafði engan rétt til að láta álit sitt í ljósi. Hún hafði tekið of alvar- lega fáeina kossa og nokkur falleg orð. Hann hafði áreiðanlega gleymt kvöldinu þeirra. — Mamma segir, að þau ætli að gifta sig næsta vor. — Er þetta alveg áreiðanlegt ? — Tja, kraftaverk geta alltaf gerzt, sagði læknirinn, en mér skilst, að það sé ekki mikil von. Stella birtist í dyrunum. — Hæ, sagði hún. Hafið þið heyrt fréttina? Pam játti þvi. — Hún kemur hingað strax og hún er orðin sæmilega hress. Pam andvarpaði. — Hamingjan góða, hvað það verður skemmtilegt. Getur hún ekki farið til sinnar fjölskyldu. — Hún á enga f jölskyldu, skilst mér, sagði Stella. Ég skil hvað þú átt við, Pam. Ég verð nú líka að segja að ég er fegin að ég ætla ekki að vera hér í vetur. — Ertu þá að fara til Húgós aftur? — Nei, ég hélt þú vissir að það geri ég aldrei. — Ég hélt að þú hefðir kannski skipt um skoðun. Annað eins hefur komið fyrir. — Ég hef fengið stöðu i London. Sýningarstúlka hjá Louise Hanly Rogers. Það var það eina, sem ég gat fengið. Ég fékk hana bara af því að ég er dóttir föður míns. Þetta eru svoddan höfðingjasleikjur þarna hjá Louise. — Þú ert heppin, sagði Pamela. Ég vildi óska að ég gæti fengið vinnu í London. Það er ekki alltaf skemmtilegt að vera dóttir ríks manns. Systurnar hurfu á braut og enn reyndi Nan að halda áfram að virina. Stuttu síðar heyrði hún fótatak fyrir utan gluggann. Hún stóð skyndilega upp og hoppaði út um gluggann og gekk í humátt á eftir Símoni. Hún náði honum skömmu síðar. Hann sneri sér við þegar hún nefndi nafn hans, og hún sá, að hann var mjög þreytulegur. — Halló! Viltu tala við mig? — Mér datt í hug að fara í smá gönguferð með þér. Þau gengu hlið við hlið um stund án þess að segja neitt. Loks gat Nan ekki þolað þessa vandræðalegu þögn og sagði: — Mér finnst svo leiðinlegt að heyra þetta með Pollí. Þetta er voðalegt fyrir ykkur bæði. — Verst fyrir hana. — Ég veit það. En samt. . . — Góða hættu þeasu blaðri, sagði hann stuttaralega. — Pyrirgefðu. — Viltu að ég fari? Ég á við . . . hún stamaði. — Viltu heldur vera einn? Hún sá kvölina í augum hans og fékk hjartslátt. Ósjálfrátt tók hún undir handlegg hans. — Æ, Símon, snúðu ekki svona í mig bakinu. Eg afber það ekki. — Ég áð snúa i þig bakinu. Röddin var mildari en handleggurinn var stífur eins og trédrumbur. Hún fann að það var ókleifur múr á milli þeirra. Hún vildi rífa hann niður og minna hann á hversu nærri þau höfðu verið ', hvort öðru fyrir nokkrum kvöldum. Þurfti hann ekki lengur á henni að halda? hugsaði hún í angist. Honum leið illa. Gat hún þá ekkert hjálpað honum? — Ég vildi að ég gæti sagt eitthvað, gert eitthvað, sagði hún von- leysislega. — Það getur enginn gert neitt. Þetta var bara helvitis óhapp. Og það er allt mér að kenna. Hún sneri sér snöggt að honum. — Það er ekki satt. Bara af því þú keyrðir . . . — Jæja, mér finnst það að minnsta kosti, tók hann stuttaralega framí fyrir henni. Hún dró til sín handlegginn. Lengi þögðu þau. — Er hún búin að fá að vita það ? spurði hún allt í einu. — Að hún verður máttlaus alla æfi. Nei. Læknirinn sagði, að það væri bezt að biða með að segja henni það þangað til hún er búin að ná sér. Nan reyndi að gera sér í hugarlund hvernig Pollí mundi líða. Afall hennar, þegar hún fengi þennan dauðadóm. Að hún mundi aldrei fram- ar geta dansað eða leikið tennis. Guð, það var hræðilegt. ' — Ég vona að hún komi heim áður en langt um líður, hélt hann áfram. — Hún verður hamingjusamari hér en á spítalanum. Ef henni ekki versnar, giftum við okkur i vor. — Ég skil. Þannig var það. Ef til vill yrði Pollí máttlaus alla æfi, en hún vildi eiga Simon. Nan hugsaði um hvernig honum liði. — Kannske er bezt að við höldum tvöfalt brúðkaup, sagði hann með uppgerðarkátínu. — Hverjum á ég að giftast? — Drew, auðvitað. — Já, þú segir nokkuð. — Hann hefur beðið þín er það ekki? Framhald í nœsta blaði. diesetvélar iyrir fiskiskip, 3 hö til 2500 hö. DKC7TZ-verksmiðjan í Köln er nú ein stærsta og reyndasta verksmiðjan í sniiði dieselvéla. Á. undanförnum árum hefur reynzt erfitt að fullnægja eftirspurn eftir DEUTZ-vélunum vegna langs afgreiðslutíma, en með gífur- legri framleiðsluaukningu munum vér framvegis geta útvegað flestar stærðir DEUTZ-dieselvéla fyrir islenzk fiskiskip, fyrir- varalítið, séu nauðsynleg innflutningsleyfi fyrir hendi. Leitið upplýsinga um DEUTZ-dieselvélarnar. Hlutafélagið HAMAR Tryggvagötu. — Reykjavik. Morgttnrakstitrinn tekst ntiklit betnr ef menn gæta þess að bera NIVEA-smyrsl á andlitió kvöldið dður. í NIVEA er eucerit, lem heldur húðinni miúkri. Gott er að nota NIVEA! VIKAN 5

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.