Vikan


Vikan - 13.11.1941, Blaðsíða 7

Vikan - 13.11.1941, Blaðsíða 7
VIKAN, nr. 46, 1941 Hvað skyldi hann segja? Hún sá hann færa sig frá Júlíu og reka upp stuttan hæðnishlátur. „Það er langt síðan sá tími var, Júlía. "Við skulum ekki vera með nein látalæti." Júlia talaði blíðlega: „Auðvitað get ég ekki verið eiginkona þín, Henry," hvíslaði hún, „en ég get alltaf verið — í raun og veru er ég — ást- kær vinkona þín — óvanaleg vinkona þín. Ég ¦— ég vildi óska, að við sæumst oftar, Henry, ég myndi gefa —." „Nú verð ég að fara til Virginíu," sagði hann kuldalega og gekk hratt að dyratjöldunum, svo að Virginía varð að hörfa aftur á bak til að hann sæi hana ekki þarna. Hún gekk á tánum á eftir Henry, þegar hann fór fram ganginn. Hún var greind kona, og sagði honum ekkert af því, sem hún hafði heyrt. Hún vissi, að nú átti hún hann ein. Hann hafði sannað það — og það var nóg! „Það er drengur, frú Van Tyle. Fallegur, lítill drengur." Hún heyrði þessi orð óljóst á sjúkra- húsinu. Hún sá blóm allt í kringum sig í herberginu, þegar hún sneri höfðinu til að horfa á litlu ver- una, sem lá við hlið hennar. Henry lá á hnjánum við rúm hennar. Hann hélt í hendina á henni. Andlit hans ljómaði af feginleik og gleði. Lækninum hafði skjátlast. Virginíu batnaði fljótt og innan þriggja vikna var hún, barnið og barnfóstran komin út í lítið hús í Westchester. Henry hafði orðið fyrir fjárhagslegu tapi, það var satt. En það var eftir ósk Virginíu, sem þau yfirgáfu fallega, dýra húsið á Park Avenue. „Við erum hamingjusamari hér, ástin 'mín, þegar við losnum við allan kunningjahópinn og „cocktail"-boðin. Bara þú og litli snáðinn og ég. Þetta er raunverulegt líf!" Hann kyssti hana innilega. Virginía hafði á réttu að standa. Nú voru þau þar, sem þau áttu heima! Dásamlega stúlkan hans! ENDIR. Ný, spennandi framhaldssaga byrjar í næsta blaði. Erfingi Hitlers. Pramhald af bls. 3. ráðherra Prússlands brá hann skjótt við og vann á eigin ábyrgð. Innan fárra mín- útna var búið að fara með f oringja vinstri flokkanna í fangabúðir. Þetta hefði ekki verið hægt að gera á augabragði; enda hafði það verið undirbúið áður. Ríkisþing- ið brann einmitt, þegar Göring var tilbú- inn. Hver kveikti í því? Stjórnarskráin var afnumin. Hinden- burg, sem annað hvort var blekktur í annað sinn eða hann trúði sögunum um rauðu byltinguna, skrifaði undir allt. Undir þessum kringumstæðum varð naz- istum kleift að vinna bug á síðustu leifum mótstöðu í kosningunum, sem fóru fram viku seinna. Göring tók þátt í hreinsuninni í júní 1934. Hitler flaug til Munchen og hafði umsjón með aftöku fornvinar síns Röhm og annara í Suður-Þýzkalandi. Göring hreinsaði til í Norður-Þýzkalandi. Liðs- menn hans voru önnum kafnir myrkranna á milli. Hitler og Göring eru mjög ólíkir, en bæta hvor annan upp. Undir hinu slétta yfirborði hins þýzka einveldis berjast tvö mjög andstæð öfl: hinn róttæki armur nazistaflokksins og gamli íhaldsflokkurinn, sem á djúp ítök í hernum. Hitler stendur fyrir utan þetta allt. Göring er eini maður- inn í öllu landinu, auk Hitlers, sem á vini í báðum flokkum og er hvorugum háður. Lang mesta afrek Görings er þó fram- kvæmd fjögra ára áætlunarinnar, sem stefndi að því að gera Þýzkaland algerlega sjálfu sér nægjandi. Þessi áætlun var drif- in í framkvæmd með svo miskunnarlausri einbeitni, að þess munu fá eða engin dæmi, og allt var það fyrst og fremst verk Gör- ings, enda var honum veitt ótakmarkað vald til þess. Fyrirskipanir Hitlers kunna í margra augum að haf a virts óframkvæm- anlegar, en Göring hefir framkvæmt þær allar. „Göring er minn bezti maður," segir Hitler, og vafalaust með réttu. Stjörmispáin. Fyrir nokkrum dögum kom hér út bók, sem heitir: „Stjörnuspáin. Hvað boðar fæðingarstjarn- an þín?" og er eftir R. H. Naylor. 1 formála segir m. a.: „ ... Á eftirfarandi blaðsíðum, sem byggð- ar eru á hinni fomu spáfræði, verður löngun manna til þess að öðlast vitneskju um hið ókomna fullnægt í ríkum mæli. Rannsókn á áhrifum stjamanná hófst mjög snemma á öldum, og hún hefir staðið af sér storm- hrinur aldanna. Þessi foma fræðigrein er ein- kennilegur samsetningur staðreynda og hug- myndaflugs, dulspeki og stærðfræði, óræðra hug- myndatengsla og vísinda." 1 „Stjömuspánni" er einn spádómur fyrir hvem dag ársins, svo að hver maður eða kona getur flett upp á sínum afmælisdegi og séð, hvað þar er sagt um eiginleika, hæfileika, heilsufar og margt annað. Að slepptu því, hvað menn almennt álíta um þessi „visindi", er enginn vafi á því, að bókin mun verða kærkomin dægradvöl mörgu fólki. ( samkvœmum s er ekkert skemmtilegra en að.hafa við hendina bók- ina: „Stjörnuspáin" eða „Hverju spá stjörnurnar um framtíð yðar?" eftir hinn fræga enska stjörnu- spámann R. H. Naylor. — Fæst hjá bóksölum. VIPPA-SÖQUR Hvernig Vippi slapp úr vasanum. BARNASAGA Vippi hafði sloppið án hegningar úr veizlusalnum á. Gljúfurfossi, en enginn skyldi láta sér detta það í hug, að hann yndi því vel til lengdar að vera aðgerðarlaus í vasa ritstjór- ans. „Má ég ekki koma upp úr vasan- um?" spurði Vippi. „Nei, þú ert búinn að gera nóg af þér í dag," var eina svarið, sem hann fékk. Þetta þótti Vippa litla heldur óskemmtileg ævi, að hírast svona, eins og lokaður fugl í búri, niðri í frakkavasa, meðan ritstjórinn gekk um gölf á þilfarinu. Hann fór því að reyna að hugsa upp eitthvert ráð til að flýja úr varðhaldinu. Fyrst at- hugaði hann vasann vandlega. Þar var pípa, eldspýtustokkur, fimmeyr- ingur og bréfmiði. En merkilegast af öllu fannst Vippa, var þó lítið gat, sem var í öðru horninu. Það var hægt að stækka. Vippi átti lítinn vasahníf og bar hann alltaf á sér. Hann stækk- aði gatið. En mundi nú maðurinn ekki verða var við, þegar hann dytti úr vasanum niður á milli fóðursins og klæðisins? Hvað átti Vippi að gera til þess að dreifa athygli hans frá sér á meðan? Nú voru góð ráð dýrmæt. Allt í einu datt honum snjallræði i hug. Þama var pípa og það var tóbak í henni. Ekki vantaði eldspýtumar. Ef hann nú kveikti í tóbakinu, þá hlaut að rjúka upp úr vasanum, hugs- aði Vippi. En þetta reyndist ekki eins meinlaust og hann bjóst við. Vippi kveikti á hverri eldspýtunni á fætur annarri, en ekki vildi loga i tóbakinu. Þetta er ljóta tóbakið, hugsaði Vippi, það hlýtur að vera svikið, það logar ekki í því. En af ákafanum við að kveikja í pípunni, gætti hann ekki að því, hvað hann gerði. Það hafði verið logandi á einni eldspýtunni, sem hann fleygði. Og nú fór vasinn að loga. Það var ekki annað að gera en bjarga sér niður, áður en það var um seinan. Og þar fór Vippi að búa til nýtt gat. „Það hefir kviknað í vasanum yðar," heyrði hann einhvem segja. Og þetta hláut að vera meira en lítill bruni, þvi að hann heyrði marga menn koma hlaupandi og allir virtust þeir vera að hjálpa til við að slökkva eldinn. ......;i ... n, i^lhl Vippi var í frakkavasanum. Nú var tækifærið til að sleppa, meðan allra athygli drógst að slökkvistarfinu. Vippi var búinn að gera nægilega stórt gat, og lét sig nú detta niður. Svo hljóp hann eins og örskot í felur, en gat þó ekki stillt sig um að vera á gægjum, til þess að sjá, hverju fram yndi. Það var stórt gat á frakkavasan- um eftir brunann. Vippi fór að fá samvizkubit út af því að hafa valdið þessu tjóni. Svorta er að vera að loka mann inni, hugsaði hann, en fann þó um leið að það var engin afsökun fyrir skemmdarverkinu. , En hvar er Vippi, hugsaði mann- auminginn, sem orðið hafði fyrir þessu óhappi. Skyldi hann ekki hafa brennt sig, litla greyið? Það gat varla verið. Hann hlyti þá að hafa farið að orga. En var þetta annars ekki allt strákpeyjanum að kenna? Það var áreiðanlega ekki lifandi í pípunni, þegar hann setti hana í vasann. Og riú fór hann að athuga málið betur. Jú, þetta var Vippa likt- Auðvitað hafði hann farið að fikta við að kveikja á eldspýtum. Og svo hafði hann sjálfur sloppið óskemmd- ur og þorði nú ekki að láta sjá sig, af hræðslu við að fá réttmæta hegn- ingu. Sá skyldi fá á baukinn, þegar hann næði í hann næst. Myrkrið bjargaði Vippa. Það var orðið svo skuggsýnt, að enginn leið var að finna svona litið kríli, ef það vildi fela sig.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.