Vikan - 04.05.1944, Side 3

VIKAN, nr. 18, 1944
3
í
Fyrsta íslenzka óperettan
(Sjá forsíðu).
ingum og söng. Er þetta sérstaklega
eftirtektarvert, þegar þess er ga:tt, að
hún hefir sjaldan leikið og aldrei svona
veigamikið hlutverk. Jón hómópati er
líka ágætur í meðferð Lárusar Ingólfs-
sonar, gamansamur og óhræddur við að
segja meiningu sína. Álfaþátturinn er
skrautlegur og Svava Einarsdóttir tign-
arleg í hlutverki álfkonunnar.
Einu sinni var leikið í Reykjavík leikrit, sem hét Sex verur leita
höfundar — en hér hefir aftur á móti það gerzt, að eitt ágæt-
asta tónskáld vort hafði lengi um það hugsað, að gaman væri
að spreyta sig á því að búa til óperettu. Hann vantaði texta, hann
vantaði höfund. En menn leita oft langt yfir skammt, fara út úr hús-
inu til að leita þess, sem í því er. Tónskáldið er skrifstofustjóri út-
varpsins og í sömu stofnun vinnur maður, sem var fullkomlega fær
um að leysa það verkefni, sem þurfti: að búa til texta fyrir óperettu.
Og þeir fundu hvorn annan! Árangurinn varð fyrsta óperettan, sem
samin hefir verið á Islandi.
Það er verulega gaman að sjá og
heyra þessa óperettu. Efnið er mjög
þjóðlegt og vel á því haldið, gázki og
aivara skiptast á, og þung undiralda
heilbrigðrar hugsunar bakvið allan leik-
inn. Hann gerist um þær mundir
sem tók að rofa til í frelsisbaráttu
Lárus Ingólfsson sem Jón hómópati og Nína Sveinsdóttir sem Vala
vinnukona hjá lögmanni. Myndln er tekin, þegar þau eru að dansa,
og voru áhorfendur mjög hrifnir af leik þeirra. Lárus er þaulvanur
leikari og alltaf skemmtilegur á sviðinu, en Nina hefir aldrei leikið
svona stórt hlutverk áður og var leikur hennar allur mjög góður.
Hún hefir skýran og góðan framburð og léttar hreyfingar og má
mikils af henni vsenta, ef hún fær hlutverk við sitt hæfi.
Sigrún Magnúsdóttir sem lög-
í.iaimsdóttirm í Dal, en það er
e.ct aóalhlutverkið í óperettunni
„i álögum“ og fór Sigrún ágæt-
lega með það.
Vald^mar Helgason (til vinstri) sem Ari, umboðsmaður dönsku ein-
okunarverzlunarinnar og Ævar R. Kvaran sem Jón stúdent (í kven-
mannsbúningi!). Þeir fóru báðir vel með hlutverk sín.
Það er ákaflega þröngt um þennan
leik á sviðinu í Iðnó og í rauninni mesta
furða, hvernig Haraldi hefir tekizt að
koma honum svona sómasamlega fyrir.
Það hlýtur að vera annað en gaman, að
fást við mannmarga leiki í þessum
þrengslum, og ekki að undra, þótt radd-
irnar um þjóðleikhúsið séu háværar og
óþolinmóðar.
Ekki höfum vér vit á að dæma um
íslenzku þjóðarinnar. Skúli, ungi menntamaðurinn, er hressilegur full-
trúi hins nýja tima, sem hræðist ekki ofsóknir og hótanir erlenda valds-
ins og er vel samtvinnuð alvaran og gleðin í leik Bjarna læknis Bjarna-
sonar í því hlutverki. Raunar virðast flestar persónurnar eiga að vera
táknrænar. Lögmaðurinn er sýnishorn þeirrar tegundar embættis-
manna, sem reyna að halda vinfengi
erlenda valdsins, án þess þó að tefla
um of í hættu virðingu sinni innanlands.
Skúli er djarfhuga og einbeittur og
ann mjög föðurlandi sínu. Lögmanns-
frúin er siðavönd og hreykin af stöðu
sinni í þjóðfélaginu. Dóttir þeirra er
ástfangin af Skúla og mótþróagjörn,
vill fara sínu fram og gerir það. Sigrún
Magnúsdóttir leikur hana ágætlega,
cnda cr hún enginn nýgræðingur í
ópcrcttulcik. Ári, umbcðsmaður dönsku
c'nokunarverzlunarinnar, er leikin af
Valdimar Helgasyni og hcfir hann þar
skapað skemmtilega persónu, sem ó-
spart er hlegið að. Vala, vinnukona á
lögmannshcimilinu, lcikin af Nínu
Svomsdóttur, er ákaflega skemmtileg
pcrsóna, tákn þjóctrúarinnar. Hún seg-
ir og gerir margt, sem. áhorfendunum
þykir mjög gaman að, enda er lcikur
Nínu í þessu hlutverki sérstaklega góð-
ur, jafnt í hnittnum setningum og sær-
iaái u.dur Björnsson sem ál.akon-
unjur oj Bjarni Bjarnason sem
Skúli, ungur menntamaður (í
álagahamnum). Haraldur er ieilc-
stjóri óperettunnar og hefir þar
leyst mildð verk af höndum. Bjarni
læknir hreif mjög áhorfendur með
söng sínum og leik.
lögin, sem eru auðvitað geysimikill þáttur í óperettunni,
en ákaflega var gaman að hlusta á músikina og mikil lík-
indi til, að mörg lögin verði mjög vinsæl. Þáttur hljóm-
sve'tarinnar er ekki lítill í þessari sýningu og er hún undir
stjórn hins ágæta söngstjóra Dr. Victors Urbantschitsch.
Er það ómetanlegt, hve hljómlistarlífi hefir farið fram
Framhald á bls. 7.
Pétur Jónsson sem Maanús lögmaður í Dal og Anna Guðmunds-
dóttir sem Guðrún, kona hans. Pétur veit, hvernig hann á að hreyfa
sig og svngja A leii"ndði og ieíkvr önnu var sérle"a 8mekkle<rur
og fór hún einkar vel með 18. aldar málið, sem henni er lagt í
munn, svo að það naut sín fyllilega.