Menntamál - 01.02.1973, Side 18

Um 66. gr.
S.Í.B. álítur eðlilegast, að grunnskólaráð kjósi
sér formann sjálft, jafnframt er lagt til, að full-
trúar menntamálaráðuneytisins verði tveir. Þá
telur S.Í.B. mjög óviðeigandi, að sett sé í lög
ákvæði um, hvernig heildarsamtök kennara skuli
velja fultrúa í ráðið. Samband ísl. barnakenn-
ara er heildarsamtök kennara og skólastjóra
barnastigsins, jafnt í þéttbýli sem strjálbýli. Oll
starfsemi samtakanna og allt skipulag grundvall-
ast á lýðræðislegum vinnubrögðum, þar sem
hlutur allra er jafnt tryggður. Það er því ástæðu-
laust að gera ráð fyrir, að slík heildarsamtök
geti ekki tilnefnt fulltrúa í grunnskólaráð, nema
að til komi bein lagafyrirmæli um, hvernig j^að
skuli gert.
Um 68. gr.
S.Í.B. lítur svo á, að grunnskólinn sé ein órofa
heild og leggur því til, að starfssvið sérfræðinga,
sem um ræðir í greininni, nái til allra deilda
skólans þ.e.a.s. 1.—9. bekkjar.
S.Í.B. gerir tillögu um breytingu á starfsmanna-
fjölda sálfræðideilda þannig, að hverri sálfræði-
deild er tryggður lágmarksfjöldi starfsmanna,
en ekki er gert ráð fyrir eins ákveðinni skipt-
ingu þeirra innbyrðis eins og í frumvarpinu.
S.Í.B. telur, að Jietta skipulag muni í framkvæmd
reynast betra en hitt, og ennfremur gefst for-
stöðumanni sálfræðideildar meira svigrúm til
að ráða sálfræðingana, allt eftir eðli þeirra verk-
efna, sem fyrir liendi eru.
Breytingin á 6. mgr. miðar að því, að um
sérkennara gildi sömu reglur og um aðra starfs-
menn sálfræðideildar.
Um 73. gr.
S.Í.B. telur nauðsynlegt, að skólasálfræðingar
hafi lokið kennaraprófi, er það í samræmi við
reglur í mörgum öðrum löndum t.d. Danmörku.
Þá er það skoðun S.Í.B., að hliðstæðar reglur
eigi að gilda um skólaráðgjafa. Að lokum er
lagt. til, að nánar sé tilgreint um menntunar-
skilyrði sérkennara.
Um 75. gr.
lfreytingartillögur S.Í.B. við þessa grein miða
að því að í'ýmka ákvæðin um skólabókasöfnin,
þannig að tryggt sé, að þau verði búin sem fjöl-
breyttustum tækjabúnaði.
Þá leggur S.Í.B. áherzlu á, að skólasafnverðir
séu kennarar með framlialdsmenntun í bóka-
safnsfræðum, jjar sem vinna þeirra verður fyrst
og fremst tengd skólastarfinu.
Um 77. gr.
S.Í.B. telur óeðlilegt, að binda í lögum, að
ráðning og laun kennara í forskóla skuli miðast
við laun kennara ákveðinna aldursflokka innan
grunnskólans. Grunnskólinn er ein heild skv.
frumvarpinu, og hlýtur JieUa ákvæði um viðmið-
unarlaun forskólakennara að brjóta í bága við
meginstefnu frumv. í þessu efni. Auk jjess má
ætla, að sú „venja“, sem tíðkast hefur um árabil
að launa kennara eftir því, hversu gömlum nem-
endum ]>eir kenna, verði lögð niður innan tíðar,
og er jtá ójjarft að hafa slíka viðmiðun í lögum.
Um 78. gr.
Breytingin er gerð til samræmis við breytinga-
tillögu við 7. gr. og þarfnast jtví ekki nánari
skýringa.
Um 79. gr.
Lagt er til, að orðunum til viðmiðunar verði
bætt inn í málsgreinina. Af Jsessu leiðir, að
kennslustundafjöldinn, sem hver skóli fær miðað
við fjölda nemenda, getur vikið frá jwí, sem
talið er í 3. mgr.
S.Í.B. telur nauðsynlegt, að nokkur sveigjan-
leiki verði á framkvæmd jtessara ákvæða og lög-
in eigi að heimila slíkt.
Um 80. gr.
Það er álit S.Í.B., að of lítið kennslustunda-
magn sé ætlað til stjórnunar skóla, er jtví lagt
til, að almenn skrifstofustörf verði ekki talin með
í „stjórnunarkvótanum", heldur verði fólk ráðið
til Jjessara starfa eftir þörfum livers skóla með
heimild menntamálaráðuneytisins. Þá er lagt til,
að ákvæði greinarinnar komi strax til fram-
kvæmda. Það er að dómi S.Í.B. mjög varhuga-
vert að ákveða í reglugerð, hvenær ákvæðin konti
til framkvæmda. Reynslan sýnir, að mjög getur
dregizt um setningu regiugerða við lög. Hér er
um svo veigamikla Jjætti skólastarfsins að ræða,
MENNTAMÁL
16