Vorið - 01.12.1954, Page 5
V O R I Ð
123
EIRÍKUR SIGURÐSSON:
Fyrstu jólin
'Eftir langan velting á öldum Atl-
antshafsins vkr „Véborg" loks kom-
in í höfn í Ríó, höfuðborg Brazilíu.
Hingað kom'hún með fiskfarm og
átti að fltyja kaffi og fleiri vörur
aftur heim.
Geiri frá Hákoti var orðinn
þreyttur á volkinu og feginn að
koma til hafnar. Þetta var fvrsta
ferðin hans með skipinu, og um leið
fyrsta ferð hans til annarra landa.
Hann var aðeins 1(5 ára gamall og
hafði ekki farið að heiman fvrr.
Hann sat uppi á bilfari í glamp-
andi sólskini og athugaði skina-
fjöldann á höfninni. Hávaði í vind-
um o<rvélum glumdi allt um kring.
í landi sá hann sræn tré og blóma-
skrúð. meira en hann hafði nokkru
sinni séð áður.
Hann tók unn vasabókina sfna og
leit á hana .Tú. bað var rétt eins
og hann minnti. f dag var 24. des-
ember — aðfangadagur ióla.
En hvað hann átti erfitt með að
hugsa sér iólin í bessu umhverfi.
Hér var ekki vetur, sniór og norð-
urliós eins og lieima á íslandi. En
hér var sólskin, sumar og hiti.
Þannig voru jólin á suðurhveli
jarðar.
Félagar hans höfðu sagt honum,
að heiman
að hér væri engin hátíð á aðfanga-
dag. Allir skemmtistaðir væru opn-
ir um kvöldið. Höfðu sumir þeirra
ákveðið að skemmta sér við drykkju
og dans þetta kvöld.
Geiri hafði lítið lagt til þeirra
mála. Hann var frá trúræknu heim-
ili, þar sem jólanna var minnst með
kyrrlátu helgihaldi. Á aðfangadags-
kvöld var alltaf verið við aftansöng
og svo heima það, sem eftir var
kvödsins. Og svona fannst honum,
að baðætti að vera. Hinn góði andi
heimilisins gerði aðfangadagskvöld-
ið öllum kvöldum hugljúfara.
Hann minntist kirkiuferðarinnar,
jólaborðsins, jólagiafanna, og að
lokum begar gengið var í kringum
jólatréð með yngri systkinunum og
sungnir jólasálmar. Yfir bessum
minningum var svo Ijúfur blær, að
hann viknaði við og óskaði sér
heim.
En nú var hann hér. Og bað eitt
vissi liann, að hér voru engin jól
neitt svipuð og heima. En móðir
hans hafði sagt honuin, að ef menn
geymdu helgi jólanna í hjarta sér,
væri sama hvar menn væru staddir.
Skyldi ]rað vera satt?
Honum hraus hugur við því að
heyra félaga sína tala um drykkju-