Bjarmi - 01.07.1983, Qupperneq 7

hann hvetur okkur til að fara
eins að.
Við getum beðið bænar með
okkar eigin orðum (frjálsa bæn-
in).
Við getum haft yfir Faðir vor
(föst bæn).
Loks getum við íhugað nánar
einstakar bænir i Faðir vor. Gef-
um Lúther aftur orðið:
a) „Þegar hjartað hefur nú ylj-
ast við hið munnlega samtal og
hugurinn er við efnið, þá skaltu
krjúpa á kné eða standa upprétt-
ur. Spenntu greipar og hef upp
augu þín til himins. Segðu síðan
eöa hugsaðu í stuttu máli:
„Æ, himneski faðir, góði Guð,
ég er óverðugur, aumur syndari og
verðskulda ekki að beina augum
og höndum til þín eða opna munn
minn og biðja.
En með því að þú hefur boðið
okkur öllum að biðja og heitið
að heyra okkur og hefur meira
að segja kennt okkur, fyrir til-
stilli elskulegs sonar þíns, Drott-
ins Jesú Krists, bæði með hvaða
orðum og á hvaða hátt við eig-
um að biðja, þá bið ég þig, sam-
kvæmt boði þínu, að gefa mér
anda náðarinnar og bænarinnar,
svo að ég megi með einlægu hjarta
og hreinni trú ákalla þig vegna
neyðar minnar og allra manna, og
að þú heyrir bæn mína fyrir sakir
orðs þíns.
Ég kem þá vegna orðs þíns og
hvatningar . . .“
b) Að lokinni þessari frjálsu
bæn fer Lúther með Faðir vor, ná-
kvæmlega eins og Jesús hefur
kennt okkur og eins og allir kristn-
ir menn um víða veröld fara með
það.
c) Okkur skjátlast, ef við höld-
um, að við höfum með þessu lokið
okkur af varðandi bænina. Lúther
lítur svo á, að þetta sé aðeins byrj-
unaræfing. Já, nú ber okkur að
hefjast handa og íhuga nánar ein-
stakar bænir í Faðir vor. Það yrði
of langt mál að fara út í smáatriði.
Læt nægja að nefna fáein dæmi
um það, hvernig Lúther hugleiðir
bænirnar í Faðir vor.
„Við fyrstu bænina, helgist pitt
nafn, getur þú sagt: „Æ, góði Guð,
kæri faðir, helgaðu nafn þitt bæði
í okkur og um alla jörð. Truflaðu
hina andstyggilegu hjáguðadýrk-
un og villutrú, og láttu falskenn-
ara og draumóramenn verða að
engu.
Góði Guð, snú þeim, sem enn er
unnt að snúa.
Við sjöttu bænina, leiö oss ekJd
í freistni, getur þú til dæmis sagt:
„Ó, góði Drottinn Guð, vek okkur og
haltu okkur vakandi, áhugasöm-
um og iðnum í orði þínu og þjón-
ustu þinni, svo að við verðum ekki
andvaralausir, undanlátssarriir og
tómlátir, eins og við værum þeg-
ar orðnir fullkomnir, svo að djöf-
ulinn komi ekki yfir okkur og taki
elskað orð þitt frá okkur og veki
tvídrægni og flokkadrætti á meðal
okkar o.s.frv."
5. Ýmsar athugasemdir
um bæn
Lúther: „Að endingu skaltu
minnast þess, að þér ber ætíð að
hafa amen þitt kröftugt. Þú átt
ekki að efast um, að Guð hlusti á
þig af náð sinni og svari bæn þinni
játandi. — Hættu ekki að biðja,
fyrr en þú hefur sagt eða hugsað:
„Þessi bæn hefur sannarlega verið
heyrð hjá Guði. Það veit eg með
fullri vissu, því að amen þýðir
það“.‘
„Ég á nú ekki við það, að þú
eigir að segja þetta allt orðrétt
í bæn þinni, enda yrði það ekki
annað en innantóm orð. En ég vil
hvetja og fræða hjarta þitt um
það, hvaða hugsanir það á að
hugsa í Faðir vor. Ef hjartað er
vakandi og brennandi í bæninni
svo sem vera ber, getur það tjáð
slíkar hugsanir með mörgum öðr-
um orðum.“
Lúther: „Allt, sem vel skal af
hendi leyst, krefst mannsins alls
með öllum skilningarvitum og
iimum. Sá, sem hugsar um margt
í einu, hann hugsar alls ekki og
kemur enda ekki neinu góðu til
vegar. Hversu miklu fremur verð-
ur þá bænin að hafa allt hjartað
fyrir sig einan, ef það á að vera
góð bæn“.
„Enn þann dag í dag sýg ég
Faðir vor eins og bam, drekk og
nærist af því eins og fullorðinn
maður og verð aldrei mettur af.
Það er auðvelt að finna, að það er
hinn rétti meistari, sem hefur sam-
ið hana.“
Lúther: „Það er hörmulegt, að
slík bæn eftir þvílíkan meistara
skuli vera þulin hugsunarlaust í
heiminum án allrar íhugunar.
Margir biðja ef til vill þúsund
sinnum Faðir vor á ári. Þó að þeir
bæðu þannig í þúsund ár, hefðu
þeir þó ekki smakkað né beðið
bókstaf eða stafkrók í því. Niður-
staða: Faðir vor er mesti píslar-
vottur á jörðinni, eins og nafn
Guðs og orð Guðs, því að hver,
sem vill, þjáir það og misnotar.
Þeir eru fáir einir, sem uppörva
það og gleðja með því að nota
það á réttan hátt.“
Ingv. A. Nielsen.
7