Æskan - 01.11.1954, Side 3

55. árgangur.
o
Reykjavík, nóv.—des. 1954. o 11.—12. tölublað.
unm l
CBeiíeíi
em.
Eftir herra
Ásmund Guðmundsson, biskup
Þegar ég var barn, liugsaöi ég um það á jólunum,
að gaman hefði verið að geta fylgt vitringunum
til Jesú.
Stjarna skær þeim lýsti leið.
Leiðin þannig varð þeim greið,
unz þeir sveininn fundu fríða.
Fátæk móðir vafði hinn blíða
helgri í sælu að hjarta sér.
Ég var að reyna að sjá leiðina í huganum, en
mér gekk það elcki vel, því að enginn gat sagt mér
til vegar.
Nú fór ég fyrir fimmtán árum þessa leið, frá
Jerúsalem til Betlehem, svo að ég get ef til vill eitt-
hvað hjálpað ykkur, ef ykkur langar til hins sama
og mig.
Viljið þið reyna að verða mér samferða og sjá
það, sem ég sá?
Við höldum beint suður frá Jerúsalem yfir dá-
litla sléttu, en í vestri blasir við tágur háls. Síðan
taka við grasi vaxnar melöldur og heldur upp í
móti. Eftir fárra kílómetra göngu (leiðin er öll 9
kílómetrar) lcomum við þar, sem fáein tré standa
við djúpan brunn. Himinninn speglast skýrt í
vatninu. Þar er sagt, að vitringarnir hafi fyrst séð
Betlehemsstjörnuna blika. Hjá brunninum er stein-
ker, sem hirðar ausa af vatni handa hjörðum
sínum.
í suðaustri blasir við okkur hátt fjall, keilu-
myndað, en fram undan til vesturs dálítið þorp
utan i fagurri hlíð, silfurlitar krónur olíutrjánna
slúta yfir hvíta múrana.
Við göngum yfir hæðardag, og vegurinn lækkar
aftur og gróðurinn vex og trjánum fjölgar meir
meðfram honum, ungum þróttmiklum oliuviði.
Þar er legstaður Rakelar, móður Jósefs.
Enn höldum við upp á ölduhrygg, og nú brosir
við okkur Betlehem í allri sinni dýrð. Hún stendur
hátt, á þremur bungum allstórrar hæðar og utan í
henni. Hlíðin er öll í stöllum, og hlaðnir fyrir
grjótgarðar til styrktar þar, sem húsin standa.
En umhverfis þau á stöllunum eru litlir, fagrir
aldinlundir. Húsin eru lítil, hvítgrá að lit. Þetta er
unaðssjón. Allt rennur saman í fríða og glæsta
mynd: Skógarbrekkan, húsaraðirnar og blár Aust-
urlandahiminninn.
En lwar er hellirinn, þar sem jatan stóð? Hann
er nú undir altarinu í stórri og fagurri kirkju. Við
göngum niður nokkur þrep og sjáum jötuna. Á
hellisgólfinu Ijómar gyllt silfurstjarna, og er letrað
á hana: „Hér erJesús Kristur fæddur af Maríu mey.“
Við horfum á jötuna og hugsum um hann,
sem var í jötu lagður lágt,
en ríkir þó á himnum hátt.
Og við skulum biðja:
Góði Jesú. Við þökkum þér fyrir jólin og allt,
sem þú hefur gjört fyrir okkur. Blessaðu pabba
og mömmu og systkini okkar og alla menn. Gefðu
frið á jörð. Gefðu okkur að líkjast þér. Hjálpaðu
okkur til þess að gleðja aðra á jólunum, eins og þú
hefur glatt okkur.
103