Kirkjuritið - 01.10.1937, Qupperneq 15

Kii-k.j uritiÖ.
Æfiágrip.
309
tveggja ára utanskólavist. Las ég utanskóla til ])ess að
spara fé, seni var af skornum skamli. A sumruin gekk
ég að allri vinnu sem kauðst, hvort sem var á sjó eða
landi. og kendi allmikið á vetrum. Er mér það betur
ljósl nú en þá, hve slik aðstaða við skólanám hlýtur að
há öllum eðlilegum þroska, er skólaseta veitir nemend-
um, og live mikils utanskólamenn fara á mis.
Ilaustið 1912 innritaðist ég í Guðfræðideild Háskólans
og lauk þaðan prófi 18. júní 1915. Ilefði ég og aðrir
námsbræður mínir kosið að. geta selið þar lengur að
námi, en þess var þá ekki kostur. Dýrtíð færðist þá
mjög í aukana og all úllit fvrir, að ókleifl vrði efna-
lausum mönnum að kosta sig lengur lil náms en ýlrasta
nauðsyn krafði.
Frá því fvrsta, að ég ákvað að ganga skólaveginn,
var það eindregin ákvörðun mín að lesa guðfræði og
gerast þjónandi prestur. Munu þar liafa hjálpasl að
áhrif frá uppeldi mínu, þar sem mér var snemma inn-
rætl ást og virðing fyrir kirkju og kristindómi, og vafa-
laust líka sú kynning, er ég fékk af því, hvernig ensku-
mælandi þjóðir líta á þau mál. Þriggja ára dvöl meðal
hinnar kirkjuræknu og kristindómselsku sko/ku þjóðar
gat ekki annað en haft varanleg áhrif á sálu unglings á
fyrstu umhrota- og þroskaárum. Var ég því að loknu
prófi ákveðinn i að taka vígslu. Þó dróst það í eitl ár.
Vann ég það ár að skrifstofustörfum í Reykjavík, en
vorið 1916, hinn 23. maí, var ég settur prestur að Út-
skálum, er síra Kristinn Daníelsson lét af prestskap.
Var ég vigður á Uppstigningardag, 1. júni, af Þórhalli
oiskupi Bjarnarsyni. Um liaustið var ég kosinn prestur
°g veitt útskála])restakall, 3. jan. 1917. Gegndi ég þar
embælti þangað lil 23. nóv. 1927, að mér var veitt Akur-
eyrarprestakall að undangenginni lögmætri kosningu
safnaðarins. Hefi ég þjónað því siðan.
Þegar ég nú lít vfir liðin 21 ár, sem ég hefi verið starf-
andi prestur, þá hlessa ég þá ákvörðun mina að gerast