Samtíðin - 01.03.1942, Page 18

14
SAMTÍÐIN
Síra Helgi Konráðsson :
Sýslufundarvika Skagfirðinga
[Þessa bráðsnjöllu og skemmtilegu grein um „sæluviku“ Skagfirðinga
hefur síra Helgi Konráðsson skrifað fyrir beiðni Samtíðarinnar. í með-
ferð síra Helga, sem er prýðilega ritfær maður og á sér auk Jjess óvenju
hlýlega fyndnigáfu, hefur hér orðið til merkilegur þáttur um einstakt
fyrirbrigði hér á landi. Væri vel, ef fleiri ritfærir menn tækju sig lil
og skrifuðu um önnur efni í þágu menningarsögu vorrar. Rilstj.]
SA U Ð Á R-
KRÓKUR
er eitt af stærri
þorpum landsins,
með hartnær
þúsund íbúa.
Hann er verzlun-
arstaður Skag-
firðinga allt út til
Kolbeinsár að
austan. En þar fyrir utan er sótl
verzlun í Hofsós. Á Sauðárkróki er
bátaútvegur, og glæðist liann nú óð-
um í skjóli hafnargarðsins, sem
byggður var fyrir skemmstu. Fisk-
urinn er hraðfrystur og seldur sem
striðsmatur. Mjólkursamlag er Ii'ér,
og ganga bilar daglega framan úr
sveitunum með mjólk og flytja jafn-
framt fólk, sem kemur Iiingað i verzl-
unarerinidum. Eru þeir oft hlaðnir
mjög á kvöldum, þegar þeir fara
heim aftur og má segja, að þeir séu
þá fullir.
Samlagið selur allmikla mjólk til
Siglufjarðar. Mjólkin er sótt utan að
á mótorbát, og eru þær ferðir not-
aðar fyrir aðra flutninga einnig, og
svo farþega og falla jafnan tvisvar í
viku, og lieitir það að fara með
Skapta, livað sem skipstjórinn eða
báturinn annars kunna að heita. En
þetta slafar af þvi, að sá, sem oftasl
fer þessar ferðir, heitir Skapti og er
að góðu kunnur öllum Skagfirðing-
um.
Ilér í þorpinu er einnig stundaður
landbúnaður. Þorpsbúar stunda mjög
garðrækt og reka fjárbú. Er hér á
annað þúsund sauðfjár, hálft annað
hundrað kýr, mikið af lirossum og
hænsnum, en minna af geitum og
svínum. Refi og minka hafa menn í
búiím. Hins vegar sæla rottur stöð-
ugum ofsóknum af hreppsnefndar-
innar hálfu.
Þannig er ekkert Iíklegra en að
borgararnir mæti á morgungöngu
sinni ýmis konar lifandi peningi,
einkuni eftir að fer að vora. Ærnar
snöltra drauggæfar milli húsanna.
Og þó að gaman sé að mæta þeim,
eins og nokkurs konar æskuvinum
sínum, þá verða þær stundum full
nærgöngular við kálgarðana. Rless-
aðar kýrnar koma rymjandi út úr
fjósunum, sárfættar, þegar fer að
líða á sumarið, af að ganga á harðri
brautinni. Þær eru svo reknar lil
beilar. Ekki má gleyma því, að þorp-
Helgi Konráðsson