Samtíðin - 01.03.1942, Page 22

18
SAMTÍÐIN
sína, sem aðeins eru eftir kl. 8 á
kvöldin.
Þannig hefur allt þelta, sem flutt er
í sýslufundarvikunni á Sauðárkróki,
koslað fórnir sjálfboðaliða, sem
margir eru störfum lilaðnir alla daga,
og verði svo einhver ágóði af sam-
komunnm, rennnr hann í sjóði ein-
hverra góðgjörðafélaga. Arður starf-
endanna er sá einn, að skemmta
fólkinu, eða vinna í þágu listar og
menningar. Hvort heldur sem er,
hefur það mikið gildi; hollar gleði-
stundár við nautn listar eða fræðsln
eru mikilla þakka verðar.
Sýslufundardagarnir hafa nokkuð
skipt um svip, síðan hílaöldin liófst.
Áður komu menn ríðandi á gæðing-
um sínum eða akandi á sleðum á
glærum isunum og héldu til á Krókn-
um í 2—3 daga. Nú koma menn á
bílum seinni hluta idags og fara aftur
lieim með morgninum, að loknum
dansi. Margir gista þó og dveljast
nokkra daga, einkum þeir, sem koma
langt að, því að hópar manna koma
með Skapta frá Siglufirði eða yfir
fjöllin vestan úr Húnavatnssýslu eða
jafnvel lengra að, ank Skagfirðinga
sjálfra, sem rnjög fjölmenna í Krók-
inn ])essa dagana.
Allir koma auðvilað til að skemmta
sér, sýna sig og sjá aðra og njóta
þess, sem fram er borið. Stundum er
það látið í veðri vaka, að skemmlan-
irnar séu rysjóttar og ekki fari allt
fram með setningi og þarf ekki s\o
fjölmenn mót sem þetta til að fá
slíkan vitnishurð, og mörg fá hann
með meira rétti en sæluvikan okkar.
Hitt er sannleikur, að sýslufund-
arvika Skagfirðinga á Sauðárkróki
er ekki aðeins sérstætt fyrirbrigði í
þjóðlífi vorn, lieldur einnig talsvert
merkilegt. Skagfirðingar koma þar
fram með það, sem þeir hafa að
bjóða af ýmis konar andlegri fram-
leiðslu sinni á sviði leiklistar og söngs
og íþrótta, hæði andlegra og likam-
legra. Ágætir leikir hafa verið sýndir
og verið prýðilega leiknir. Þá er hoð-
ið upp á fræðslu og umræður um
vandamál héraðs og þjóðar.
Ég væri þá ekki góður Skagfirð-
ingur, ef ég teldi ekki Skagfirðinga
geta lagt eitthvað gott til þeirra mála,
sem þeir fjalla um, og það eins þótt
um fleira sé rætt en hesta. En þegar
um er að ræða sýslufundarviku
Skagfirðinga, eða sæluvikuna, eins
og hún er stnndum kölluð í gamni —
og alvöru, þá held ég, að fullyrða
megi, að um sé að ræða allmerkilegt
menningarfyrirhrigði í íslenzku þjóð-
lífi.
Innheimtumaðurinn: — Jæja, nú
verðið þér að horga þessar 25 krón-
ur af útsvarinu yðar í dag!
Borgarinn: —- Kemst ég ekki af
með að borga 10, eins og vant er.
Innheimtum.: — Nei, það er ekki
nóg. Bæjargjaldkerinn á fertugs-
afmæli á morgun, svo að hann
kemst ekki af með minna.
Eg trúi ekki einu orði af því,
sem þetta hölvað ekki-sen blað seg-
ir, þó ég viti, að það sé nú óvart
að segja sannleikann.
Margar mjög athyglisverðar greinar eft-
ir innlenda og erlenda höfunda bíða næstu
hefta.