Fréttablaðið - 05.07.2010, Síða 15

Fréttablaðið - 05.07.2010, Síða 15
MÁNUDAGUR 5. júlí 2010 15 Samkvæmt frétt Fréttablaðs-ins á laugardag voru fimm Rúmenar handteknir á dögunum á Seyðisfirði af árvökulli lög- reglu vegna þess að þeir hugðust pranga inn á landsmenn ódýru glingri sem eðalmálmar væru. Þeir eru á tánum í löggunni gagnvart aðvífandi háska – frá Rúmeníu: fyrir nokkrum árum voru gerð upptæk málverk af grátandi börnum sem þóttu ekki standast listmat lögreglunnar til að prýða veggi íslenskra heim- ila. Þeir mega ekki einu sinni spila fyrir okkur á harmonikk- ur án þess að löggan sé mætt til að stugga við þeim, enda eru víst alls konar skalar og trillur í þess- ari músík þeirra sem eiga ekkert erindi við grandalausa þjóð við ysta haf. Og árlega gerir lögg- an upptækt glópagullið hjá þess- um bragðvísu farandsölum frá Rúmeníu … „Ósýnilega höndin …“ Gott til þess að vita að það sé passað upp á okkur fávísa og auðtrúa þjóð og þess gætt að við förum okkur ekki að voða í við- skiptum við óprúttna aðila. Bara að slík árvekni hefði verið til staðar þar sem hennar var þörf. Hvar voru laganna verð- ir þegar bankarnir buðu okkur gengistryggðu lánin meðan þeir voru að grafa undan krónunni í næsta herbergi? Hvar var lög- reglan þegar bankarnir töldu okkur trú um að við hefðum efni á að kaupa íbúð þegar við höfð- um það ekki – bíl, hús, pallbíl, byggja blokk, reisa hverfi, því að þeir hefðu fundið svo sniðuga hjáleið framhjá verðtrygging- unni og framhjá íslensku krón- unni fyrir okkur? Óhætt er að segja að eina ósýnilega höndin á svæðinu þegar þessi ósköp dundu yfir þjóðina hafi verið hinn langi armur laganna. Þessir fínu menn sem störf- uðu samkvæmt páfabréfi frá Friedman og Hayek – hversu miklu skaðlegri voru þeir ekki þegar upp er staðið en glingur- salar frá Rúmeníu? Hver var munurinn á glópagullinu sem bankarnir buðu okkur og því sem glingursalarnir hugðust fara með um sveitir landsins? Að vísu er hann ærinn. Glingr- ið kann að dofna með árunum og þar kemur að þú sérð í gegn- um það rétt eins og þú uppgötv- ar að eftirlætisbangsinn þinn er bara klæði með tróði í. Og sú uppgötvun kann að reynast dálít- ið sár að djásnið reyndist gler eða pjátur eitt en það vakti þó sína ánægju og gaf eiganda sínum í þokkabót þann lærdóm að ekki er allt gull sem glóir. En hvað á að segja um glópagullið sem bankarnir prönguðu inn á grandalausan almúgann sem gert er að greiða með raunverulegum peningum – hundrað þúsund á mánuði í fimm ár í stað þeirra fimmtíu á mán- uði í þrjú ár sem þér var talin trú um að greiðslan yrði? Hver refsar loddurunum sem sátu bak við skrifborð og skörtuðu öllum tiltækum vottorðum upp á áreið- anleika frá Fjármálaeftirliti og Seðlabanka? Hvar var vörður að verja okkur fyrir þeim sem töldu Íslendingum trú um að vís- asti vegurinn til velgengni í líf- inu væri lántaka – og því stór- fenglegri sem lántakan væri, þeim mun meiri velgengnin og hamingjan? Því meira lán, því meira lán … Ætli Íslendingar séu ekki ann- ars eina þjóðin í heiminum sem hefur sama orðið yfir gæfu og peningasölu? En lánin reyndust ólán. Það var ólán í láni. Er ekki óhætt að slá því föstu að árvekni yfirvalda í neyt- endavernd hér á landi gagnvart ómerkilegum pröngurum sé í öfugu hlutfalli við mikilvægið? Ólánsmenn Enn súpum við seyðið af ein- hverju ógurlegasta feigðarflani Íslandssögunnar: einkavæðingu bankanna. Munið heiðruðu les- endur í hvert sinn sem þið kinkið kolli yfir leiðara Morgunblaðs- ins eða Staksteinum: Maðurinn sem stóð fyrir einkavæðingunni og stjórnaði því hvernig hún fór fram heldur þar á penna til að þyrla upp moldviðri og koma aftur á glópagullöldinni. Á sex árum tókst prívatmönn- um fyrir hans atbeina að koma á hausinn banka sem lifað hafði af heimskreppuna miklu, heims- styrjaldirnar, hvarf síldarinnar, verðbólguárin, umsvif íslenskra athafnamanna, afskipti íslenskra stjórnmálamanna og nepótisma íslenska ættbálkasamfélagsins. Þeir voru ólánsmenn. Þeir gerðu Ísland að skuldugasta landi Evr- ópu og leiddu smán yfir landið. Þeir flæktu íslenskan almenning í skuldbindingar á sparifé algjör- lega óviðkomandi fólks í Hollandi og Englandi. Þeir prönguðu inn á fólk fullkomlega óraunhæfum lánum og lögðu mörg líf í rúst. Þeir gerðu ekkert rétt og allt vitlaust. Þeim var sigað dýrvitlausum á okkur og enginn sem varði okkur fyrir þeim því að öll orka yfir- valda beindist að því að hand- sama pjátursala frá Rúmeníu. Og þannig er það greinilega enn. Hvar var lögreglan þegar bankarnir töldu okkur trú um að við hefðum efni á að kaupa íbúð þegar við höfð- um það ekki Guðmundur Andri Thorsson rithöfundur Í DAG Ólán í láni Aðstoðarframkvæmdastjóri Sam- orku ritaði grein í Fréttablaðið fyrir skömmu þar sem hann talar um villur, meinlegan misskilning og villandi framsetningu í umfjöll- un minni um nýja reglugerð um takmörk brennisteinsvetnis í andrúmslofti. Aðstoðarframkvæmdastjórinn heldur því fram að ég fari rangt með staðreyndir þegar ég fjalla um þau mörk sem Alþjóðaheilbrigðis- stofnunin (WHO) setur um brenni- steinsvetni í andrúmslofti. Við deil- um ekki um að WHO mörkin eru sett við 150 milligrömm í rúmmetra til að koma í veg fyrir bráðaáhrif. Þekkt bráðaáhrif eru við 15.000 milligrömm en WHO setur mörk- in við 1% þeirrar tölu til að gæta fyllstu varúðar. En aðalatriði máls- ins er að mörkin í umræddri reglu- gerð eru sett lægri en WHO mörkin til að verja almenning fyrir mögu- legum langtímaáhrifum mengun- arinnar og til að koma í veg fyrir megna lyktarmengun. Aðstoðar- framkvæmdastjóri Samorku skaut- ar framhjá þeirri staðreynd. Þá telur hann til þau rök að brennisteinsvetni hafi einu sinni mælst yfir mörkum WHO frá því að Hellisheiðarvirkjun var tekin í notkun. Engu að síður hafa margar kvartanir borist vegna óþæginda vegna sterkrar lyktar, jafnvel á þeim dögum þar sem gildin hafa verið verulega undir mörkum WHO. Nýlegar rannsóknir gefa líka vís- bendingar um að brennisteinsvetni hafi áhrif á heilsu fólks við talsvert lægri styrk en við mörk WHO. Það eru því rík fagleg rök fyrir því að setja strangari mörk í reglugerð en þau sem WHO miðar við. Því næst snýr aðstoðarfram- kvæmdastjórinn út úr þegar hann vekur athygli á þeim ummælum mínum að m.a. Finnar hafi sett strangari reglur en gert er með umræddri reglugerð. Hann segir: ,,Hjá Samorku er okkur ekki kunn- ugt um að Finnar státi af jarð- varmavirkjunum. /.../ Við gætum að sama skapi án nokkurra vanda- mála skákað Finnum og sett hér mun strangari reglur en þeir hafa gert um rekstur kjarnorkuvera.“ Finnar setja sín mörk vegna þess að brennisteinsvetni er hluti af þeirri mengun sem verður til við framleiðslu pappírs. Aðstoðarfram- kvæmdastjórinn verður sjálfur að svara því hvort hann vissi ekki betur eða kaus að villa um fyrir almenningi með útúrsnúningi. Að lokum vekur aðstoðarfram- kvæmdastjórinn athygli á því að reglugerð um brennisteinsdíox- íð setji sex sinnum hærri mörk en WHO mælir með. Hvort að hann álíti það rök fyrir því að hér séu aldrei sett strangari mörk en þau sem WHO miðar við skal ósagt látið. Ástæðan fyrir háum mörk- um brennisteinsdíoxíðs í reglu- gerð miðað við WHO mörkin er sú að WHO lækkaði sín mörk eftir að reglugerðin var sett. Þess vegna hefur umhverfisráðuneytið haft það til athugunar að lækka mörk reglu- gerðarinnar. Íslenskum stjórnvöldum ber að taka ákvarðanir og móta stefnu sína í samræmi við alþjóðlegar skuldbindingar. Ákvarðanataka felur í sér mat á ólíkum hagsmun- um, t.a.m. hagsmunum orkufyrir- tækja og almennings. Undanfarin ár hafa pólitískar áherslur verið með þeim hætti að hagsmunir orkufyrirtækja hafa vegið þyngra en hagsmunir almennings. Það er því kannski eðlilegt að fulltrúar orkufyrirtækja hrökkvi við þegar áherslurnar breytast. Almenningur ákvað í síðustu kosningum að kjósa stjórnmálaflokka sem setja sjónar- mið náttúru- og umhverfisverndar á oddinn. Þær áherslur eru því í fyrir- rúmi við stefnumótun og ákvarð- anatöku umhverfisráðherra. Íslensk orkufyrirtæki stæra sig af grænni orku, segjast stuðla að sjálfbærri þróun og markaðssetja sig sem slík. Því mætti ætla að í samræmi við þann metnað að þau tækju því fagnandi að settar séu reglur sem takmarka mengun frá starfsemi þeirra. Sú sýn sem fram kemur í grein Samorku hlýtur því að vera í nokkru ósamræmi við þá stefnu. Framleiðsla umhverfisvænn- ar orku hefur verið hluti af þjóðar- stolti okkar Íslendinga og skapað okkur sérstöðu um allan heim. Því ættu fulltrúar orkufyrirtækja að líta á ríkisvaldið sem bandamann sinn í því að skapa græna umgjörð í kringum orku fyrirtækin en ekki sem andstæðing. Orkuframleiðsla og umhverfisvernd Umhverfismál Svandís Svavarsdóttir umhverfisráðherra AF NETINU Bændur ættu að vilja ESB Finnar og Svíar hafa reynslu af því að ganga í Evrópusambandið og ekki er að sjá að landbúnaður í þeim löndum hafi lagst af, enda varð til hugtakið heimskautabúskapur þegar löndin gengu í Evrópusambandið, hugtak og peningar sem því fylgdu, til að tryggja áframhaldandi búskap á þessum svæðum. Þeir kvarta ekki undan Evrópusambandsaðild en sjá kannski fleiri tækifæri. Og það er þess vegna sem bændur á Íslandi ættu að vera hörðustu stuðningsmenn aðildar, því þar eru einu sóknarfærin sem möguleg eru bændum. Núverandi ástand þýðir ekkert annað en áframhaldandi barning, áframhaldandi kröfur um meiri ölmusur, áframhaldandi minnkandi lamba- kjötsneyslu og fækkun búa o.s.frv., o.s.frv. G. Pétur Matthíasson http://gpetur.blogspot.com/

x

Fréttablaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.