Fréttablaðið - 26.08.2011, Page 18

18 26. ágúst 2011 FÖSTUDAGUR
Landsbankinn fjármagnar
laxeldi á Vestfjörðum
Við óskum Fjarðalaxi til hamingju með kraftmikla
uppbyggingu laxeldis á sunnanverðum Vestfjörðum.
Nú í lok vikunnar kemur Alþingi saman á ný. Ég hef
reyndar mælst til þess nokkr-
um sinnum í sumar að þingið
yrði kallað saman til að ræða
ýmis mál sem tæplega þoldu bið.
Þeirra á meðal er ríkisskuldakr-
ísa Evrópuríkjanna, sem aðeins
er spurning hvenær en ekki
hvort mun hafa áhrif hér á landi.
Mikil umræða hefur eðlilega
skapast um Evrópumál í sumar
vegna þess vanda sem nú steðj-
ar að fjármálalífi ESB-ríkjanna
og skoðanir manna eru ákaflega
mismunandi. Svo mismunandi að
Framsókn hefur nú orðið að sjá á
eftir Guðmundi Steingrímssyni.
Það er auðvitað leitt að missa
góðan mann úr þingflokknum en
við Guðmundur ræddum saman
og hann fór vel yfir ástæður
sínar. Það er augljóst að hann
hefur tekið ákvörðun sína að vel
athuguðu máli og þetta er því
miður niðurstaða hans. Eins og
hann bendir sjálfur á er eðlilegt
í stjórnmálum að menn finni
sér þann vettvang þar sem þeir
telja sig best geta komið sínum
málum áleiðis. Um leið og ég
óska Guðmundi velfarnaðar í
framhaldinu og þakka honum
kærlega fyrir samstarfið von-
ast ég til að hann beiti sér áfram
með okkur í þeim málum sem
falla að skoðunum hans.
Við verðum að setja fólkið og
heimilin í forgang
En Evrópumál og flokkadrættir
vegna þeirra eru ekki það sem
Íslendingar, innan Alþingis og
utan, þurfa að leggja höfuð-
áherslu á nú á haustmánuð-
um. Skuldavandi heimilanna
er orðinn slíkur að vart verður
við ráðið lengur. Það hlýtur að
vera forgangsverkefni okkar
allra að leysa fólkið í landinu
úr böndum húsnæðisskulda og
atvinnuleysis.
Árið 2009 var því spáð að nú,
tveimur árum seinna, yrði botni
kreppunnar náð og að heimilin
og fyrirtækin í landinu myndu
geta greint ljósið við enda gang-
anna. Í dag er það öðru nær.
Atvinnuleysi mælist enn rúm-
lega 6 prósent, næstum jafn
mikið og í upphafi árs 2009.
Engar afgerandi lausnir bjóðast
á húsnæðisskuldum heimilanna
og ekki hefur verið ráðist í nein-
ar almennar aðgerðir til skulda-
niðurfellingar, sem kæmu þeim
best sem mest þurfa á þeim að
halda. Sú leið sem ríkisstjórn-
in boðaði eftir fjöldamótmæli
í október 2010, hin svokallaða
110% leið, hækkar nú að lík-
indum í 130% leið vegna efna-
hagslegrar óstjórnar og óþarfra
vaxtahækkana sem ekki sér
fyrir endann á.
„Eftir tvö ár verður botninum
náð“
Þegar ríkisstjórnin tók við
völdum 2009 bauð hún upp á að
næstu tvö ár yrðu erfið en að
þeim loknum yrði séð til lands,
Tekið yrði á skuldavandanum,
fjárhagur heimilanna myndi
vænkast og atvinnulífið taka við
sér. Í krafti þessa loforðs hefur
fólkið í landinu þolað skatta-
hækkanir og niðurskurð sem
áttu að fjármagna erlend lán
ríkisins og loka fjárlagagatinu.
Þessi tvö ár eru liðin en gatið er
enn risastórt. Þetta plan hefur
ekki virkað. Nú í haust mun
ríkisstjórnin samt aðeins bjóða
heimilunum upp á meira af því
sama. Meiri skattahækkanir.
Meiri niðurskurður. Engin
atvinnuuppbygging, engin fjár-
festing og engin lausn á skulda-
vanda heimilanna.
Þeir sem gátu í tvö ár haldið
rekstri heimilisins á floti með
því að nýta ævisparnað sinn,
með snemmbærri úttekt lífeyris-
sparnaðar eða með söfnun kred-
itkortaskulda eru nú þremur
árum frá hruni komnir að enda
vegarins. Það er ekkert eftir til
að ná endum saman. Afborgan-
ir falla ógreiddar á gjalddaga,
bankarnir ganga sífellt harð-
ar fram í innheimtu þrátt fyrir
fögur loforð um annað, dagleg-
ur rekstur heimilisins verður
mjög erfiður og brátt ómögu-
legur. Fleiri og fleiri missa hús-
næðið, fjárhagsvandinn leggst
sem mara á sambönd fólks og
fjölskyldur flosna upp. Þetta má
ekki halda svona áfram. Við sem
vinnum í stjórnmálum verðum
að átta okkur sameiginlega á því
að heimilin þola ekki meira. Við
verðum að þora að viðurkenna
að það er þörf á nýrri nálgun.
Verður hlustað á okkur í haust?
Framsókn lagði fyrir tveimur
árum fram ítarlegar efnahags-
tillögur, þar á meðal tillögur um
almenna skuldaniðurfellingu
fyrir heimilin í landinu sem
hefðu þá þegar getað snúið þess-
ari þróun við. Á þær tillögur
var ekki hlustað, reyndar voru
þær barðar niður með offorsi
af vinstri flokkunum. Skýrslan
um endurreisn bankanna sem
kom út í vor sýndi hins vegar að
svigrúmið var til staðar en með-
vituð ákvörðun var tekin um að
láta kröfuhafa njóta þess í stað
heimilanna.
Þetta má ekki gerast aftur.
Framsókn mun á komandi þingi
leggja krafta sína í að berjast
fyrir aðgerðum í efnahagsmálum
sem geta, verði á okkur hlustað
í þetta sinn, snúið þróuninni við
og gert fólki kleift að ná endum
saman á ný. Við höfum þegar lagt
fram á þingi ítarlegar tillögur um
sókn í atvinnumálum, því heim-
ilin munu ekki losna úr álögum
skulda nema ráðist verði í mark-
vissa atvinnuuppbyggingu. En
sókn í atvinnumálum verður að
fylgja stöðugleiki í efnahagsmál-
um svo hagur heimila og fyrir-
tækja nái að dafna og vaxa. Þetta
tvennt er forsenda þess velferð-
arsamfélags sem við viljum og
verðum að byggja upp á nýjan
leik. Vinna, vöxtur, velferð. Það
er leiðin út úr vandanum. Eina
leiðin.
Lausnin á skuldum heimilanna
er forgangsmál
Efnahagsmál
Sigmundur Davíð
Gunnlaugsson
alþingismaður
og formaður
Framsóknarflokksins
Við sem vinnum í stjórnmálum verðum
að átta okkur sameiginlega á því að
heimilin þola ekki meira. Við verðum að
þora að viðurkenna að það er þörf á nýrri nálgun.
AF NETINU
Frjóangi Röskvukyn-
slóðarinnar?
Ég hef lengi skrifað
um að það sé
pláss fyrir flokk á
miðjunni, eða rétt
hægra megin við
hana. Flokk sem
væri í ætt við til dæmis Venstre í
Danmörku.
En það er spurning hvernig
slíkur flokkur yrði til. Menn hafa
hneigst til þess að halda að
hann yrði klofningur úr Sjálf-
stæðisflokknum, en það er ekki
víst að slíkt yrði farsælt. Tryggð
sjálfstæðismanna við flokk sinn
er merkilega mikil – og þeir sem
kljúfa flokkinn fá að finna til
tevatnsins.
Guðmundur Steingrímsson
boðar nú stofnun slíks flokks.
Hann tekur nokkurn hóp fram-
sóknarmanna með sér, en samt
ekki nógu stóran til að hægt sé
að tala um klofning. Vinir Guð-
mundar og sálufélagar í pólitík
eru flestir í Samfylkingunni. Þetta
er fólkið sem var í háskóla-
pólitíkinni undir merkjum Röskvu
– Dagur B. Eggertsson, Kristján
Guy Burgess, Róbert Marshall,
Björgvin G. Sigurðsson. Sumir af
þessum mönnum eru mjög vel
heima í pólitískum plottum.
Það má spyrja hvort einhver af
þessum mönnum geti hugsað sér
að yfirgefa Samfylkinguna til þess
að ganga til liðs við Guðmund.
Það er ekki sérlega líklegt, en það
er ljóst að þeir horfa á atburða-
rásina með velþóknun. Það er því
ekki nema von að spurt sé hvort
væntanlegur flokkur Guðmundar
sé einhvers konar útibú frá Sam-
fylkingunni – enn einn frjóangi
Röskvukynslóðarinnar sem
flykktist þangað inn á sínum tíma
(sem og í R-listann).
Össur Skarphéðinsson sagði
eitt sinn að Röskvukynslóðin
myndi erfa landið.
silfuregils.eyjan.is
Egill Helgason