Sjómaðurinn - 01.06.1940, Síða 9

SJÓM AÐURINN
3
Æfintýrarík för Súðarinnar frá
r ______________
Islandi til Englands. 1E,tlr£iR°A»sgSSONl
X7IÐ LÖGÐUM AF STAÐ frá Reykjavík 17.
janúar og var þá sæmilegl veður. En þegar
við komum fyrir Reykjanes var kominn NV
stormur og frost. Öll ágjöf, sem á skipið lcom,
•fraus og hljóp i stokk. Við urðum því, þegar við
liafa komist upp í helmingi hærra kaup, eða um
3(500 dollara, en það er undantekning.“
— Hve stórir eru togararnir?
„Þeir eru minni en togararnir hér, eða 240—400
tonn. Þeir eru allir, nema „Hekla“, Dieselvélaskip.
Burðarmagn þeirra er þvi meira en tonnatalið
gefur til kynna, þar sem olían tekur minna rúm
en kolin og er léttari. „Hekla“ er gufuskip og
brennir ólireinsaðri olíu, sem lítur út eins og
tjara.“
— Hvaða fisktegundir veiðið þið aðallega?
„Það eru að mestu leyti sömu tegundir og hér,
þorslcur og ýsa, en þó er ýsan meiri þar en hér.
Loftslagið er ekki ósvipað og hér og því eðlilegt
að um, sömu fiskitegundir sé að ræða. Veturinn
er öllu harðari en liér heima, en álíka stormasam-
ur, sumrin eru líka heldur lilýrri og staðviðra-
samari en liér.“
— Hvernig er fiskurinn seldiir?
„Fiskurinn er aðallega seldur á uppboði lil
beildsala, er siðan selja til smásalanna. Aflinn er
alltaf seldur óséður. Við gefum aðeins upp magnið,
eftir ágiskun, og skeikar aldrei nema örlitlu. Síð-
an er aflinn vigtaður að viðstöddum umboðsmönn-
Um seljanda og kaupanda. Seljandi kostar upp-
skipun á bryggju, þár tekur lcaupandi við fiskin-
um. Markaðurinn er vitanlega dálítið misjafn, eins
og annarsstaðar.“
— Hvernig er um slysatryggingar eða dánar-
tryggingar sjómanna?
„Menn eru raunverulega slysatryggðir, en það
er útgerðarfélagið, sem ber ábyrgð á þessum trygg-
uigum. Nokkrum sinnum hafa orðið málaferli út
úr slikum tryggingum.“
— En lögskráningin ?
»Það er engin lögskráning á þessi skip. Skip-
stjóri ræður alla háseta sína og oftast nær til eins
túrs í einu.“
komum undir Eyjar, að fara að berja is af bóm-
um og öllu er heita mátti. 1 Vestmannaeyjum var
bæði losað og lestað, en þaðan fórum við svo á
föstudaginn og var ferðinni heitið til Grimsby.
Veður var all gott og bjuggumst við út eins og
bezt mátti vera.
Síðdegis á föstudag urðum við fyrst varir við
sjóliernaðinn. Þá kom stórt eftirlitsskip, brezkt,
að okkur. Var það sjáanlega farþegaskip, sem tek-
Landsýn af Súðinni fyrir Vestfjörðum.
ið hafði verið í þjónustu flotans. Það rendi um
stund með hlið okkar og spurði um ferð okkar,
hvaðan við kæmum, hvert við ætluðum, livað við
hefðum meðferðis og margt fleira. Á skipinu var
auðsjáanlega aragrúi manna, því að liöfuð sást
við höfuð, hvar sem litið var á skipið.
Meðan talað var við okkur göptu 4 víðir fall-
byssukjaftar á okkur, en skipstjóri hafði fengið
að vita það sem hann vildi og fór skipið sína leið.
Var þá ekki beðið boðanna, heldur sett á fulla
ferð, því að það reið á miklu, að nota góða veðr-
ið. Á hundvaktinni um nóttina vorum við aftur
stöðvaðir af ensku herskipi, sem spurði svipaðra
spurriinga og lét okkur siðan fara í friði. Á laug-
ardaginn var blíðskapar veður og allt gekk eins
vel og mögulegt var. En íiú kom eitt skipið enn