Sjómaðurinn - 01.06.1940, Qupperneq 10

4
SJÓMAÐURINN
lil okkar og var það sömu tegundar og það fyrsta,
Það spurði liins sama. Rétt fyrir hádegi, þeg-
ar formiðdagsvaktin var í koju og aðrir við
sína vinnu hér og hvar i skipinu, gall allt í
einu við eimpípa skipsins mjög ákaft. Brugðu
menn þá við alllivatlega, en misjafnlega klæddir.
menn tóku linífa sína. Þeir, sem „fíra“ áttu, gjörðu
„fali“ klára o. s. frv. Hver maður liefur sitt vissa
fyrirfram ákveðna verk. Þegar þessu var komið
i kring var allt fært í sömu skorður aftur. Hér
var aðeins um æfingu að ræða. Skipstjóxi vildi
sjá live fljótt við hrygðum við, og tókst þetta
sæmilega. Þó vaknaði einn skipvei-ja ekki við
kall eimpípunnar og varð að sækja liann niður.
Meðan þessu fór fram slóð skipstjóri sjálíur við
stýrið.
Uxn nóttina kom enn eitt eftirlitsskipið að okk-
ur, og það fór á sömu leið með það og hin þi'jxi.
— Á sunnudag var bezta veður, en þó gerði smá-
él annað veifið. Unx liádegishilið sást fyrsta flug-
vél; fór hún all-langt frá okkur, en litlu síðar
konx önnur, flaug hún 5 sinnum aftur og fram
með skipinu og svo nærri, að við þoldum eitt sinn
ömx fyrir að hún nxyníli reka annan vænginn í
einn björgunarbátinn. I henni voru fjórir menn,
alhr að sjá korn-ungir, veifuðu þeir til okkar og
hlógu glaðir í bragði. Þetta var tveggja hreyfla,
stór landflugvél. Var lxún í kafhátaleit þarna, 60
— 70 sjómílur undan landi.
Kl. um 3 sjást „Súlusker“ beint 1‘ranx og „Stakk-
urinn“, senx hvorttveggja erxi klettar vestur af
Orkneyjum. Kl. 6 sést „Old man hoj“ og litlxi síð-
ar Ijóskastari í Skapa Flow. Er þá haldið til legxi
á vík senx heitir Thurso Bay og er vestan Pent-
landsfjarðar. Var lagst þar um kvöldið og heðið
eftir lóðs frá Aherdeen, sem álti að koma með
fyrirskipanir um siglingar við austui’ströndina,
því að þá mátti ekkert skip fara í gegn um Pentil
inn í Norðursjóinn, nema að liafa komið við ann-
aðlxvort i Thurso eða Kirkwall. Daginn eftir heyrð-
um við í enska útvarpinu að sagt var frá nýju
tundurduflasvæði í Maríufirði, einmitt á þeirri
leið, senx við hefðunx farið, ef áfranx hefði verið
haldið kvöldið áður. Þetta svæði tók yfir 10 sjó-
mílur. Kl. 2 kom svo hafnsögumaðurinn um borð,
ásanxt manni frá hernum, sem gaf skipun um
siglingaleið,- en síðan fór hann aftur í land. Var
nú ekki beðið boðanna og siglt af stað. Var nú
haldið áfram viðstöðulaust, en þó gerður tals-
verður krókur á leiðina, þar sem fara þurfti fyrir
utan þetta 10 mílna svæði. Var þá haldið xipp xmd-
ir Kinnardhead, sem er viti í sunnanverðum Maríu-
firði. Siðan var fai'ið nxeð landi innan við tundur-
duflasvæði Englendinga. Þegar suður í Firth of
Forth fjörðinn kom, var haft tal af efti’litsskipi,
og siðan fai’ið til Metliill og lagst þar undir kvöld-
ið. Var þar fjöldi skipa fyrir, sem öll hiðu, sunx
eftir „Convoy“ norður eftir, en flest eftir að kom-
ast lengra suðxir. Elcki var talið fært eins og var,
vegna dufla, en sagt að verið væri að lireinsa leið-
ina. Það var því ekki um annað að gera en bíða.
Daginn eftir var legið á sanxa stað. Undir kvöld-
ið komu 1 lierskip, 2 tundurspillar og 1 kafbátur
og tóku þarna alt að 20 skip í „convoy“ norður
eftir. Virtist þá að ekki myndi enn vera húið að
hreinsa leiðina suður. Ennþá lágu þarna um 30
skip ýmsra þjóða, þar á meðal margir enskir tog-
arar, sumir vopnaðir, og liafa þeir vafalaust kom-
ið frá Islandi og ætlað lieim, en verið stöðvaðir
vegna liætlunnar. Dagiixn eftir, 25. janúar, fór
skipstjóri okkar í laxxd til að vita livernig inálum
væx’i liáttað. Hefur liann sjálfsagt liaft góðan hug
á að koxxiast lil ákvörðunarstaðar sem fyrst, bæði
var, að skipið var xxxeð töluvert af ísuðum fiski,
sem þui’fti að konxast senx allra fyrst á markaðinn
og svo vorunx við bæði kola- og vatnslitlir. Þeg-
ar liann kom xun horð aftur sagði liann að ákveðið
væri að Súðin færi kl. 10.50 um kvöldið. Hafði
skipum nú fjölgað svo, að talin vorxx 75 skip fyrir
myrkrið.
Hafnsögumaðurinn okkar konx nú um borð og
virtist nú all í lagi. Álli að liaga siglingxi svo, að
skipin áttu að fara með xmx 10 nxín. millibili af
stað, svo það liefði ekki orðið reghilegur „Con-
voy“; þó áttu að fylgja 2 herskip, 2 kafhátar og 3
vopnaðir togarar. En ekkert varð af þessxi, þvi að
rétt fyrir kl. 10 kom bátur úr landi, sem tilkynti
að ekkert skip færi af slað þá um kvöldið. Lik-
lega hefxiL’ þeinx gengið illa að hreinsa leiðina og
ekki viljað eiga á hættxx að nxissa álit sitt við að
kannske fleiri skip værxx skotin í kaf í herskipa-
fylgdinni. Nú lágu öll skip kyr og var ekki neitt
að gei’a. Á föstudagsmorgun var komið leiðinda
veðxxr, storixxur með slyddu og livesti þegar á dag-
inn leið. Fóru sum skip þá að létta og færa sig
dýpra, sérstaklega þau, sem grynst lágu, því að
það var álaixdsvindur og talsverður sjór. Þegar
leið á daginn gekk á með hríðarveður, en hægði
þó heldur. Var nú engin leið að telja skipin, vegna
dimmviðris, en þarna var orðinn allálitlegur floti.
Daginn eftir var sama veður, en töluvert verri
sjógangur. Sænskt skip, „Embla“, senx lá rétt hjá
okkxir, sleit keðjuna, en slapp við að fara á land.
Eftir liádegi kom hafnsögumaður um boi’ð til