Sjómaðurinn - 01.06.1940, Qupperneq 19

SJÓMAÐURINN
Fjórir stýrimenn eiga afmæli
'p.IÖlllR KUNNIR sjófarendur og félagar i
Stýrimannafélagi fslands hafa átt merkis-
afmæli síðan síðasla blað af Sjómanninum kom út.
Þessir menn eru: Jón Ólafsson, fyrsti stýrimað-
ur á Lagarfossi, Sigmundur Signnmdsson, fyrsti
stýrimaður á Dettifossi, Sigurður Cxíslason fyrsti
stýrimaður á Brúarfossi og Bertel Andrésson, ann-
ar stýrimaður á Goðafossi. Það eru einmitt menn
á borð við þessa fjóra fóstbræður, sem liafa með
starfi sínu bygt upp Eimskipafélag Islands og átt
drjúgan þátt í að skapa gæfu þess. Allir eru þess-
ir menn ágætir félagar í Stýrimannafélaginu og
hafa sýnt mikinn félagsþroska, enda gegnt ýms-
um trúnaðarstörfum fyrir samtökin og leyst þau
af hendi með liinni mestu prýði.
Sjómaðurinn hefir haft tal af þessum afmælis-
börnum. Það er erfitt að komast að þeim og fá
þau til að leysa frá skjóðunni, eins og sagt er. Hin
daglegu störf eru þeirra lif, þeirra áhugaefni og
þó að þeim þyki öllum vænt um Sjómanninn, þá
vilja þeir helsl ekki lála liafa neitt eftir sér.
JÓN ÓLAFSSON er aldursforseti þessara
fjögurra stráka. Þegar eg hitti hann, horfir
hann rétt sem snöggvast á mig „til að sjá mig út“.
Eg sé, að hérna er maður sem liugsar margt og
veit sitl af hverju. Ósjálfrátt berst talið strax að
þjóðfélagsmálum, ekki þó pólitík beinlinis, að
minsta kosti ekki flokkspólitík, og það er eins og
þarna hafi verið komið að hugðarefni |æssa sex-
tuga stýrimanns.
„Það er ofþensla á ölluni sviðum, öfugstreymi,
sem hlýtur að leiða til hörmunga, borgirnar yfir-
^yggjast, gróðurinn hverfur, steinlögð stræti og
einn maður getur gert?“ Nei, sagði maðurinn. „Það
er að vera ekki fyrir.“
Mér fyndist að sjómenn ættu að alhuga þetta
mál vel og beita sér fyrir að það kæmist til fram-
kvæmda. Fyrir tveimur árum var haldið námskeið
á Akranesi og var aðsókn meiri en liægt var að
iaka á móti. Og er það ekkert vafamál; að það hefir
Verið til stórbóta.
A verslunarskipum tekur það mörg ár að vinna
sig upp í hásetastöðu. Og væri þá ekki til mikils
hiælst að hafa 3—4 mánaða námskeið fyrir sjó-
hienn á fiskiskipunum. Magnús Scheving.
skýjaklúfar útrýma gróskunni, náttúran víkur
fyrir vélaiðju og kaupliallarbraski.“
— Er vélaiðjan
þá til bölvunar fyr-
ir mannkynið?
„Hún þyrfti ekki
að vera það, bless-
aður vertu. En það
er lífsspursmál að
halda fullu sam-
ræmi í samfélagi
mannanna.“
— Og svo förum
við að tala um
striðið. — Jón
Ólafsson hefir sín-
ar ákveðnu hug-
myndir um J)að.
„Það er liægt að
selja hcr á land í Englandi og sigra Englend-
inga heima fyrir, J)að er hægt með einni einustu
aðferð og það er aðeins ein þjóð i heiminum
sem getur J)að, Þjóðverjar."
— Og hvaða aðferð er það?
„Skriðdrekarnir sjálfir yfir sundið í þúsunda-
tali“, en svo vill Jón eltki tala meira um J)etta efni.
Jón Ólafsson er fæddur að Skálpadal við Pat-
reksfjörð 25. apríl 1880. Hann fór strax, þegar
hann var 8 ára gamall að fylgja föður sínum á sjó,
en föður sinn misti hann J)egar hann var 15 ára.
Jón vann baki brotnu stanslaust og óslitið á sjón-
um. Um aldamótin tók hann próf frá Sjómanna-
skólanum og fram til 1910 var hann skipstjóri á
Júlskipum. Það ár l'ór hann til Kaupmannahafnar
og árið 1912 tók liann próf frá stýrimannaskóla
J)ar. Frá Kaupmannahöfn fór Jón lil Ameríku. Þar
vann hann ýms störf, aðallega í Winnipeg, en 1916
misti hann atvinnuna og fór J)á heim. Þá Jægar
fékk hann stöðu á Gullfossi. Siðar sigldi hann á
skipum Landsverslunarinnar, en þegar hún var
lögð niður fór liann aftur á skip Eintskipafélagsins
og á J)eim hefir hann starfað siðan.
Jón Ólafsson er bersýnilega mikill J)rekmaður,
rólyndur, fastur fyrir og lætur ekkert koma sér að
óvörum.
Sjómaðurinn hafði heyrt að hann fengist við
uppfynningar.