Sjómaðurinn - 01.06.1940, Side 35

SJÓMAÐURINN
29
sagði okkur af ýmsum stöðum og örnefnum þar
sem við fórum kringum landio.
Frá Seyðisfirði var farið norður fyrir land og
losaðar vörur á vmsum höfnum alla leið vestur til
Hólmavíkur. Þaðan var snúið við og farið til Iíópa-
skers og teknar til útflutnings 2000 kindur, aðal-
lega sauðir og voru sumir alla leið ofan af Hóls-
fjöllum. Voru það fallegar skepnur og stórar. Þeim
var skipað út i stórum flalbotna bátum, sem tóku
50 kindur í einu.Úr bátunum \ar féð tekið um borð
í þar til gjörðum trogum og látnar alla leið niður
í lest. Um 100 fjár var látið i livert „hólf“ eða stíu.
Þegar komið var það margt fé niður í neðri lestina
að loft fór að spillast, voru setlir upp stórir loft-
ventlar iir striga, sem náðu niður í lestarnar og upp
í bómu, sem bar yfir lestaropið frá miðmastri fram
og aftur. Þannig voru settir upp svo margir „ventl-
ar“, sem þurfa þótti og var líðan fjárins sæmileg.
Þá var haldið til Seyðisfjarðar og þar teknar 1500
sauðir og var þá framdekkið þakið lifandi fé. Var
það í stíum, en stærri en þeim, sem í lestinni voru.
Á öðrum degi var svo lagt á stað áleiðis til Ant-
werpen i Belgiu og var ]>að mín fyrsta ferð til út-
landa. Við vorum 6, sem böfðum þann starfa að
gefa fénu og vatna því. Var það gert á þann liátt,
að heyinu var stráð yfir bópinn fjórum sinnum á
sólarhring. Blikk-kassar, opnir að ofan, voru fest-
ir í grindurnar á stiunum í hæfilegri liæð svo að
kindurnar gætu náð til vatns er var dælt í kassana
úr stórum vatnskössum og rann vatnið um slöng-
ur niður i lestarnar i drvkkjarkassa fjárins þar,
og á ]>ilfari. Var þetta æði mikið starf og nóg að
vinna. Við stjóm skipsins var skipstjóri og Zölln-
er gamli við stýrið, stundum allan daginn. Þannig
leið bver dagurinn af öðrum og veðnr var sæmilegt.
Fimm kindur sýklust á leiðinni, en ferðin tók alls
sex daga og var kindunum kastað útbyrðis. Þegar
til Antwerpen kom var féð tekið með leiftur braða
tipp lir lestinni og einangrað á ágætu beitarlandi i
2 daga meðan það var að jafna sig, en síðan var
]>að leitt til slátrunar i binum stóru sláturhúsum
borgarinnar. Okkur var sagt að allt kjötið af þeim
bafi verið uppselt eftir IV2 sólarbring. í böfninni
lá fjöldi stórskipa og fengu skipverjar bragð af
islensku kindakjöti. Þegar búið var að skipa upp
fénu bauð Zöllner allri skipshöfninni til veizlu. En
vaktmenn frá landi gættu skipsins á meðan.
Skipstjóri Martin Clausen og Zöllner vom i önd-
vegi og svo skipshöfnin eftir virðingu út frá þeim.
Fyrst voru á borð bornir ýmsir kjöt- og ávaxta-
i'éttir, þá vin, bæði „veik“ og „sterk“ og var drukk-
fast og fanst mér nóg um, enda saldaus sveita-
maður af bindindisheimili og upp alinn við bind-
indi. Eg baðst undan því að þurfa að drekka sterka
drykki og var mér þá veittur bjór. Þannig var setið
og skemt sér í 2 til 3 tíma. En þá kom fyrir skemti-
atriði, sem eg gleymi aldrei, enda fyrsta sinn, er
eg sá slik herlegheit. Margar naktar meyjar, en þó
með mittisskýlu, sumar gagnsæjar, komu inn og
vörpuðu af sér skykkjum sínum, byrjuðu þær að
dansa ýmsa dansa sem eg aldrei bafði áður séð
og sýndu þær ýmsar kúnstir með miklu fjöri og
mjúkleik. Þess á milli þáðu þær veitingar lijá gest-
gjafa sér til hressingar.
Sérstakelga leist mér vel á eina meyna og þótti
mér bún skara fi ain úr hinum. Hún lagði rauðan
silkiklút á gólfið og fetti sig svo aftur á bak, og
tók klútinn upp með munninum, án þess að falla
niður á gólfið. Þóttu mér þetta mikil undur. Hverj-
um báseta voru gefnir 10 frankar fyrir góða
frammistöðu, sem fjárhirðar og notuðu menn
þessa peninga til að skemta sér með þessum dökk-
bærðu, dreymandi borgarstúlkum og burfu sumir
með þeim um stundarsakir til að njóta næturkyrð-
arinnar og gleyma volkinu, eftir erfitt ferðalag. Þó
voru allir komnir Um borð ld. 4 um nóttina en
margir ölvaðir og böfðu sumir bátt. Brátt voru þó
allir i draumalöndum svefnsins og þannig leið bin
fyrsta nótt mín í framandi landi. Frá Antwerpen
fór svo skipið til Englands og siðan áfram í förum
með vörur og lifandi fé frá íslandi til Belgíu.
Um miðjan desember kom skipið til Bergen
og fór ]>að þá i þurkvi. Vorum við allir afskráðir
á meðan, en fengum þó að vinna fyrir kaup við
skipið á meðan lireinsun stóð yfir.
Martin Clausen, sem í mörg iár bafði verið skip-
stjóri á „Force“ og meðeigandi liætti nú sjóferðum
en við tók 1. stýrimaður, Kvitsö að nafni. Voru
báðir frá Haugasundi. Var Kvistö búinn að vera
1. stýrimaður í 17 ár og loks nú rann upp bin stóra
stund, að liann skyldi verða fyrsti ráðamaður. Var
nú skráð á skipið og réðist eg sem viðvaningur
með 45 kr. kaup á mánuði; var ferðinni heitið til
Islands og skyldi þar taka fisk til Spánar. Ferðin
gekk vel til lands, en þegar undir Vestmannaeyjar
kom gerði NV rok og kom þá fram leki á katlin-
um; var blásið út, er til Reykjavíkur kom og gjört
við lekann, en það tók langan tíma. Að því loknu
var tekið töluvert af fiski í Reykjavík. Síðan var
farið til Viðeyjar og tekinn fiskur þar; var þvi
lokið á aðfangadagskvöld.
Saltfiskurinn, sem við böfðum tekið í Viðey, var
frá Miljónafélaginu og var Ólafur Birem forstjóri
þar. Sýnist mér bann lítið liafa brevst þessi 27