Morgunblaðið - 12.01.2009, Blaðsíða 26

26 Minningar
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 12. JANÚAR 2009
✝ Jóhanna Ingv-arsdóttir Norð-
fjörð fæddist í
Reykjavík hinn 10.
júní 1911. Hún and-
aðist á Hrafnistu í
Reykjavík hinn 30.
desember síðastlið-
inn. Foreldrar hennar
voru hjónin Guðbjörg
Þorsteinsdóttir hús-
freyja, f. á Ragnheið-
arstöðum í Gaulverja-
bæjarhreppi 22.10.
1882, d. 18.4. 1947, og
Ingvar Þorsteinsson
bókbindari, f. á Reykjum á Skeiðum
26.5. 1882, d. 26.11. 1918. Bróðir Jó-
hönnu var Þorsteinn bakarameist-
ari í Reykjavík, f. 12.3. 1908, d. 11.3.
1974, kvæntur Bergljótu Helgadótt-
ur húsmóður, f. 17.7. 1906, d. 14.11.
1963. Hálfsystir Jóhönnu, samfeðra,
var Helga Rósa húsmóðir, f. 2.6.
1915, d. 3.2. 1996, gift Oliver Krist-
jánssyni bifreiðastjóra, f. 10.6. 1913,
d. 17.3. 2005.
Jóhanna giftist 7.6. 1930 Skarp-
héðni Jónssyni bifreiðastjóra, f. á
Þingvöllum 16.2. 1907, d. 18.2. 1990.
Foreldrar hans voru Steinunn Jóns-
dóttir húsfreyja, f. 3.4. 1886, d. 15.7.
1942, og Jón Guðmundsson ökumað-
ur, f. 10.10. 1867, d. 21.2. 1952. Jó-
hanna og Skarphéðinn bjuggu sín
hjúskaparár á Njálsgötu 29b í
Reykjavík en þau skildu árið 1942.
Þau eignuðust tvö börn sem eru: A)
Ingibjörg, fv. gjaldkeri hjá Ölgerð
Egils Skallagrímssonar, f. 30.10.
1931, gift Inga Sigurjóni Guð-
mundssyni, fv. verkstjóra, f. 15.1.
1933. Þau eiga saman fjögur börn
sem eru: 1) Haukur Skarphéðinn, f.
10.7. 1960, maki Marian Ingason
Carlén, f. 9.10. 1951. Börn Hauks
eru Páll Ingi, f. 1978, móðir Sig-
urlaug B. Pálsdóttir Gröndal, og
Linda Rún, f. 1992, móðir Gunn-
hildur Gyða Friðgeirsdóttir. 2) Guð-
mundur Birgir, f. 16.1. 1962, maki
Ingunn Ólafsdóttir, f. 10.7. 1963.
Börn þeirra eru Ólafur Ingi, f. 1986,
Árni Birgir, f. 1989, og Guðrún
Anna, f. 1996. 3) Ásgeir Þór, f. 8.5.
1965, börn hans og fv. maka, Mar-
grétar Elínar Þórðardóttur, f. 8.2.
1967, eru Halla Margrét, f. 1990, d.
2006, og Unnar Freyr, f. 1994. 4)
Linda Björk, f. 26.5. 1967, maki
Ólafur Björn Björnsson, f. 2.9. 1971.
Börn þeirra eru Ásbjörn, f. 1996,
Benedikta Ýr, f. 2001, Friðrik Ingi,
f. 2001, og Margrét Birna, f. 2002.
Fyrir átti Ingibjörg dótturina Jó-
hönnu Jóhannsdóttur, f. 6.7. 1951,
faðir Jóhann Helgi Ísfjörð. Maki
hennar er Guðmundur Óli Krist-
insson, f. 2.10. 1952. Börn þeirra eru
a) Ingibjörg Sólveig, f. 1971, maki
Gísli Elís Úlfarsson, f. 1969, og eiga
þau þrjú börn, Jóhönnu Ósk, Ínu
Guðrúnu og Gaut Óla. b) Heiðrún, f.
1973, maki Rúnar Már Jónsson, f.
1973, og eiga þau þrjú börn, Ólaf
Má, Maríu Katrínu og Harald Má. c)
maka, Sólveigu Ingólfsdóttur.
Sambýlismaður Heiðdísar er Krist-
ján Helgi Benjamínsson, f. 1983, og
eiga þau soninn Jón Gunnar Norð-
fjörð. Fyrir átti Gréta dótturina
Birtu Brynjarsdóttur. 2) Jón Norð-
fjörð, f. 19.3. 1966. Synir hans eru
Jón Heiðar Norðfjörð, f. 1991,
móðir Margrét Kjartansdóttir, og
Svavar Árni Norðfjörð, f. 2005,
móðir Ragnheiður Björg Svav-
arsdóttir. 3) Jóhann Valdemar
Norðfjörð, f. 18.8. 1971. Sonur
hans er Gunnar Ögri Norðfjörð, f.
2000, móðir Auður Úa Sveins-
dóttir. Eiginkona Jóns Halldórs er
Ólafía Kristín Guðjónsdóttir hús-
móðir, f. 23.1. 1945. Börn þeirra
eru: 1) Jóhanna Sólrún Norðfjörð,
f. 18.9. 1964, maki Haraldur Páls-
son, f. 23.12. 1962. Sonur þeirra er
Jón Páll, f. 1999. Börn Jóhönnu
með fv. maka, Jóni Þorvaldi Ey-
steinssyni, f. 1.2. 1960, eru: Ingi-
mundur Norðfjörð, f. 1984, Ólafía
Kristín Norðfjörð, f. 1989, og Alda
María Norðfjörð, f. 1993. Börn
Haraldar eru: Viðar, f. 1981, og
Katrín Mist, f. 1989. 2) Guðjón
Norðfjörð, f. 22.1. 1970, maki Arna
Hansen, f. 19.1. 1970. Börn þeirra
eru Ísold Norðfjörð, f. 1996,
Nökkvi Norðfjörð, f. 2000, og Ísak
Norðfjörð, f. 2004. 3) Jón Að-
alsteinn Norðfjörð, f. 27.11. 1980.
Sonur hans er Aron Breki Norð-
fjörð, f. 2005, móðir Hugrún Birna
Bjarnadóttir.
Jóhanna missti föður sinn ung og
ólst upp við Njálsgötuna í Reykja-
vík með móður sinni og Þorsteini
bróður sínum sem var henni mjög
kær og alla tíð var samband þeirra
og fjölskyldna þeirra mikið og ná-
ið. Hugur hennar hneigðist
snemma að hannyrðum og sauma-
skap og innan við tvítugt var hún
farin að sníða og sauma fatnað. Til
fjölda ára hannaði hún föt og kjóla
fyrir fólk og hún lauk meist-
araprófi í kjólasaum árið 1951.
Hún var heiðursfélagi í Klæðskera-
og kjólameistarafélaginu. Árin á
Akureyri urðu aðeins tólf en Jón
maður hennar lést árið 1957 og þá
flutti hún til Reykjavíkur. Árin á
Akureyri voru henni alltaf hug-
leikin en þar var hún m.a. dugleg
við að rækta garðinn sinn og fengu
þau hjónin verðlaun fyrir falleg-
asta garðinn árið 1955. Eftir að Jó-
hanna flutti til Reykjavíkur 1957
stundaði hún ýmis störf meðfram
saumaskapnum. Lengst af vann
hún við verslunarstörf, m.a. í Guð-
rúnarbúð á Klapparstíg, og einnig
vann hún á skrifstofu Orlofs-
nefndar húsmæðra til fjölda ára.
Árið 1975 ákvað Jóhanna að fara á
námskeið í listmálun og á 16 til 17
ára tímabili málaði hún um 200 ol-
íumálverk sem mörg hver prýða
heimili afkomenda hennar, ætt-
ingja og vina. Hún var virkur fé-
lagi í Sam-Frímúrarareglunni um
árabil. Jóhanna bjó í íbúð sinni á
Kleppsvegi 62 til ársins 2004 en þá,
93 ára að aldri, flutti hún á Hrafn-
istu í Reykjavík þar sem hún bjó
síðustu æviárin.
Jóhanna verður jarðsungin frá
Laugarneskirkju í dag og hefst at-
höfnin klukkan 13.
Jón Steinar, f. 1977,
maki Pálína Jóhanns-
dóttir f. 1981 og er
sonur þeirra
Kristinn Hallur.
Fyrir átti Jón Steinar
dótturina Hildi Bryn-
dísi, móðir Ólöf Dröfn
Matthíasdóttir. d) Atli
Freyr, f. 1985. Fyrir
átti Ingi Sigurjón son-
inn Hilmar, f. 1954. B)
Sverrir Steinar, fv.
forstöðumaður hjá
Pósti og síma, f. 7.8.
1935, kvæntur Hólm-
fríði Þórhallsdóttur ritara, f. 10.4.
1938. Þau eiga þrjú börn sem eru:
1) Örn Steinar, f. 16.9. 1958. Börn
Arnar og fv. maka, Sigrúnar Höllu
Gísladóttur, f. 30.7. 1958, eru a)
Sverrir Örn, f. 1980, maki Catrine
D. Hansen, f. 1982, b) Sólveig, f.
1983, maki Agnar Þór Guðmunds-
son, f. 1982. Þau eiga soninn Arnar.
Fósturdóttir Arnar Steinars, dóttir
Sigrúnar Höllu, er Sigurlaug Björg
Stefánsdóttir, f. 1975, maki Eiríkur
Gunnsteinsson, f. 1973. Dætur
þeirra eru Sólveig Halla og Sigrún
Emilía. Örn Steinar á dótturina
Steinunni Söru, f. 2001, móðir Jóna
Guðrún Gísladóttir. 2) Þórhallur, f.
13.5. 1964, maki Jóhanna Lind
Jónsdóttir, f. 11.7 1967. Sonur
þeirra er Ingi Þór, f. 1998. 3) Svan-
hildur, f. 19.9. 1970, maki Dieu-
donné Gerritsen, f. 28.8. 1962. Börn
þeirra eru Frank, f. 2003, og Erik,
f. 2005. Svanhildur átti fyrir dótt-
urina Elísu Eir, f. 1997, faðir Hákon
Einar Birgisson, og Dieudonné átti
dótturina Monique, f. 1985.
Árið 1945 kynntist Jóhanna
seinni manni sínum, Jóni Aðalsteini
Norðfjörð leikara, leikstjóra og
bæjargjaldkera á Akureyri, f. þar
30.10. 1904, d. 22.3. 1957. Foreldrar
hans voru Álfheiður Einarsdóttir
húsmóðir og leikkona, f. 16.6. 1878,
d. 4.4. 1950, og Snæbjörn Benedikt
Norðfjörð verslunarmaður, f. 27.11.
1878, d. 14.8. 1934. Fósturfaðir
Jóns var Halldór Friðjónsson frá
Sandi í Aðaldal, f. 7.6. 1882, d. 24.5.
1959. Jóhanna og Jón Aðalsteinn
giftu sig hinn 6. október 1945 og
hófu búskap í húsi sínu á Ægisgötu
25 á Akureyri. Jóhanna og Jón
eignuðust tvo syni, Jón Halldór, fv.
framkvæmdastjóra Skipaafgreiðslu
Suðurnesja, f. 9.6. 1947, og dreng
sem nefndur var Ásgeir Heiðar, f.
6.2. 1951, d. á fæðingardegi. Fyrir
átti Jón dótturina Heiðdísi, rithöf-
und og fv. læknaritara, f. 21.12.
1940, sem Jóhanna ættleiddi og ól
upp frá fjögurra ára aldri. Eig-
inmaður Heiðdísar er Gunnar Jó-
hannsson bifvélavirkjameistari, f.
20.4. 1935. Synir þeirra eru: 1)
Gunnar, f. 26.7. 1961, maki Gréta
Matthíasdóttir, f. 15.4. 1964. Þau
eiga dótturina Katrínu Sól, f. 2001.
Fyrir átti Gunnar dótturina Heið-
dísi Norðfjörð, f. 1983, með fv.
Elskulega mamma mín
mjúk er alltaf höndin þín
tárin þorna sérhvert sinn
sem þú strýkur vanga minn.
Þegar stór ég orðinn er
allt það skal ég launa þér.
(Sig. Júl. Jóhannesson)
Já, þessi orð eiga vel við mömmu-
na mína góðu, Jóhönnu Ingvarsdótt-
ur, sem ég fékk þegar ég var á 5. ári
forðum daga, en þá kom hún inn í líf
mitt er hún giftist pabba mínum Jóni
Norðfjörð. Hún fór mjög varfærn-
islega að mér í upphafi og var ynd-
isleg og hlý. Hún sagði mér að ef ég
vildi skyldi ég bara kalla sig Hönnu
frænku. En áður en leið á löngu
spurði ég hana hvort ég mætti ekki
frekar kalla hana mömmu, því að all-
ar vinkonur mínar ættu sko mömmu.
Hún varð glöð við og sagði að sér
myndi svo sannarlega þykja vænt
um það, og þannig varð hún þessi
elskulega mamma sem ég sakna nú
og kveð með þakklæti.
Hún var alltaf til staðar fyrir mig
og heimilið okkar var yndislega fal-
legt og hlýtt. Við vorum sannarlega
hamingjusöm í Ægisgötunni góðu.
Mamma átti tvö börn af fyrra
hjónabandi, Ingu og Sverri, og þegar
þau komu norður varð ég mjög
ánægð með að eignast þessi góðu
systkin. Svo eignuðust þau mamma
og pabbi hann Nonna litla bróður
minn þegar ég var á 7. ári. Nú vorum
við orðin stór fjölskylda og lífið var
yndislegt. Svo stækkaði fjölskyldan
meira þegar Inga eignaðist Jóhönnu
og oft var mjög líflegt á heimilinu.
En þegar pabbi féll frá í mars 1957,
aðeins 52 ára að aldri, breyttist
margt. Inga og Sverrir voru þá farin
suður til náms og vinnu, við Gunnar
trúlofuðum okkur og fórum að búa í
Hamarstígnum og mamma og Nonni
bróðir fluttu til Reykjavíkur.
Samband okkar mömmu var ynd-
islegt og mjög náið alla tíð. Hún
fylgdist vel með okkur Gunnari og
strákunum okkar. Hún kom í heim-
sókn til okkar á hverju ári í fjölda-
mörg ár og alltaf var það mikið til-
hlökkunarefni þegar von var á
mömmu og ömmu. Það var líka svo
notalegt að koma suður og gista hjá
henni sem alltaf tók okkur opnum
örmum.
Mamma var yndislegur félagi og
sannur vinur og við fjölskyldan
minnumst hennar með mikilli hlýju
og söknuði. Við sendum öllum við-
komandi innilegar samúðarkveðjur á
sorgar- og saknaðarstundu.
Heiðdís og Gunnar á Akureyri.
Það er góð tilfinning, nú þegar
öldruð móðir mín er fallin frá, að eiga
aðeins góðar minningar um hana og
öll árin okkar saman. Minningar-
brotin frá árunum á Akureyri eru
ótrúlega mörg þó að ég hafi verið að-
eins 9 ára þegar faðir minn lést árið
1957. Sama ár fluttum við til Reykja-
víkur og nýr lífskafli hófst. Fyrir
hana var lífið ekki auðvelt á þessum
tíma, en hún var ákveðin í að láta
hlutina ganga vel. Ég hef oft hugsað
til þess hvað hún var drífandi og dug-
leg að finna sér verkefni og vinnu.
Þannig var hún alla tíð. Það sem
ávallt var þó númer eitt var fjöl-
skyldan og Þorsteinn bróðir hennar,
sem var henni mikil stoð og hans fjöl-
skylda. Hún var mjög félagslynd og
frændrækin og átti mikið af góðu
vinafólki. Ferðalög voru henni mjög
hugleikin og var hún víðförul bæði
innan lands og utan. Heimsóknir til
vina í Ameríku urðu nokkrar. Bal-
tika-ferðin með Þorsteini bróður sín-
um, sigling hennar og Clöru til Norð-
urlanda með Heklunni, ferðin með
Gullfossi og fleiri voru henni mjög
eftirminnilegar. Árið 1961 réð hún
sig á olíuskipið Hamrafell, þá
stærsta skip Íslendinga. Ég fór með
sem messagutti og við sigldum m.a.
til Batumi við Svartahafið og til
Aruba í Karíbahafinu. Þetta var mik-
ið ævintýri og við rifjuðum þetta oft
upp og það var mikið hlegið því
margt skemmtilegt gerðist. Árið
1959 keypti mamma íbúð í nýju húsi
við Dalbraut og bróðir hennar keypti
íbúð í sama húsi eftir að hann varð
ekkjumaður 1963. Þau undu hag sín-
um vel þarna í nágrenni hvort við
annað í nokkur ár, en hann lést árið
1974. Það var henni mikið áfall enda
voru þau miklir vinir. Árið 1974 end-
urnýjaði hún bílprófið og keypti sér
bíl. Hún hafði þá ekki keyrt frá því
hún flutti frá Akureyri 17 árum áður.
Þarna var hún orðin 63 ára og keyrði
eins og herforingi um allt. Hún var
mjög ánægð þegar hún kom á nýja
bílnum í fyrsta skipti til okkar í
Sandgerði. Nokkru síðar fór hún að
læra að mála olíumyndir og það var
hennar dægradvöl þar til hún var um
áttrætt en þá var liðagigt farin að
gera henni erfitt fyrir. Hún ákvað að
hætta að keyra 83 ára og fór þá að
huga að íbúðarskiptum. Hún flutti í
nýja íbúð á Kleppsvegi 62 snemma
árs 1996 og bjó þar næstu 8 árin eða
þar til hún flutti á Hrafnistu í
Reykjavík árið 2004.
Ævin hennar mömmu var sannar-
lega viðburðarík og meðan heilsan
leyfði fann hún sér alltaf verkefni.
Hún var listakona af Guðs náð. Um
það bera verkin hennar glöggt vitni.
Hún átti gott skap og góða kímni-
gáfu og auðvelt var að ná fram bros-
inu hennar. Hún var stálminnug og
kunni mikið af ljóðum og vísum sem
alltaf var gaman að heyra hana
flytja. Guðstrúin var henni mikils
virði og hún ræktaði hana vel. Hún
tók áföllum af æðruleysi og trúin var
henni styrkur. Hún þakkaði Guði
fyrir sitt góða líf og í seinni tíð sagði
hún oft að hún mætti ekki kvarta því
margir ættu erfiðari daga. Hún var
ekkja í yfir hálfa öld og var sátt við
það því fjölskyldan hennar sem hún
unni svo mjög var henni allt. Við er-
um mjög þakklát fyrir þann tíma
sem við höfðum hana hjá okkur.
Guð blessi elskulega móður mína,
Jón Norðfjörð.
Guð faðir, himnum hærri
ert hjarta mínu nærri
með ljós á lífs míns vegi
og líkn á nótt sem degi.
Þú mætir mér að nýju
í morgunskini hlýju
og heilsar huga mínum
með helgum anda þínum.
Þetta brot úr ljóði biskupsins, séra
Sigurbjörns Einarssonar, finnst mér
eiga vel við nú þegar hjartkær
tengdamóðir mín og vinkona, Jó-
hanna Norðfjörð, er fallin frá. Ég
minnist hennar með miklum kærleik
og hlýhug. Frá því fyrst ég kynntist
henni árið 1963 tókst með okkur
mikil og góð vinátta. Hún var alla tíð
mjög umhyggjusöm fyrir fólkinu
sínu og miðlaði óspart af kærleika
sínum og visku. Ég geymi góðar
minningar um samverustundir okk-
ar og mun njóta þess að segja barna-
börnunum mínum frá henni, en þau
nutu þeirrar blessunar að fá að
kynnast henni og sakna hennar nú
sárt.
Með orðum í ljóði eftir kæra vin-
konu mína, Ingibjörgu Sigurðardótt-
ur skáldkonu, vil ég kveðja mína
hjartkæru tengdamóður, sem nú
hvílir í náðarfaðmi Drottins vors.
Hver minning dýrmæt perla að liðnum
lífsins degi,
hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka hér.
Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem
gleymist eigi,
og gæfa var það öllum, er fengu að kynnast
þér.
Ólafía Kristín.
Með örfáum orðum langar mig að
minnast elsku ömmu minnar.
Amma var alla tíð mjög glæsileg,
húmoristi og mjög skemmtileg. Ég
fékk að njóta þeirra forréttinda að
alast upp að hluta til hjá ömmu og
afa fyrstu árin. Þá bjuggum við á Ak-
ureyri. Hjá þeim átti ég öruggt skjól
og einnig bjuggu þar yngri systkini
mömmu sem öll tóku sér það hlut-
verk að gæta mín hvert á sinn hátt. Á
þessum árum var mikið atvinnuleysi
og mamma fór suður að vinna en
kom alltaf norður í öllum sínum frí-
um og alltaf þegar hún gat. Mamma
er ömmu alltaf þakklát. Seinna þeg-
ar við vorum komin suður fórum við
amma víða og voru heimsóknir okk-
ar á Langholtsveg 152 ljúfar og ynd-
islegar. Það var sannkallað fjöl-
skylduhús. Þar bjó Steini, bróðir
ömmu, og Begga, kona hans, með
sinn yngsta son. Í kjallara og í risi
bjuggu synir þeirra með sínar fjöl-
skyldur. Innangengt var á milli
hæða og alltaf var mikið ævintýri að
koma í þetta hús þar sem jafnaldrar
mínir voru á báðum hæðum.
Ég hef stundum sagt að ég hafi
verið alin upp hinum megin við
saumavélina því amma hafði atvinnu
af því að sauma heima þegar ég var
lítil. Þær voru ófáar ferðirnar sem ég
fór niður í Vogue fyrir hana að láta
yfirdekkja tölur og belti. Hún var
einstök listakona hvað sem hún tók
sér fyrir hendur.
Amma ferðaðist mikið, fór í Bal-
tika-ferðina frægu með bróður sín-
um. Ferðaðist einnig með Gullfossi
og Heklunni, í þessum ferðum keypti
hún föt á alla sem heima biðu. Mikil
hátíð var þegar amma kom aftur og
opnaði töskur og allir fengu eitthvað.
Sumarið sem amma var fimmtug fór
hún sem þerna á Hamrafellið og tók
son sinn sem var þá 13 ára með og
var hann messagutti. Síðasta ferða-
lagið var er hún var níræð og kom
vestur í skírn þar sem tvíburasyst-
urnar Ína og Jóhanna voru skírðar.
Þá voru þar samankomnir fimm ætt-
liðir í beinan kvenlegg.
Á langri ævi upplifði amma bæði
sorgir og sigra, bognaði en brotnaði
aldrei. Í eðli sínu var amma mjög
lífsglöð. Hún fylgdist með öllum sín-
um afkomendum fram á sinn síðasta
dag. Það var gott að geta hlúð að
ömmu síðustu árin. Ég mun sakna
þess að heyra ömmu segja: „Æ, ertu
komin, Hanna mín, ó, það er svo gott
að sjá þig.“
Að leiðarlokum langar mig að
þakka öllum sem að ömmu komu síð-
ustu æviárin. Börnunum hennar svo
einstökum sem þau voru henni, og
langar mig líka að nefna Björgvin,
bróðurson hennar, og hans konu
Huldu, enda sagði amma oft: „Hann
er mér eins og besti sonur.“
Ég vil kveðja elsku nöfnu mína og
ömmu með þessum línum og þakka
henni af alhug öll þau ár sem við átt-
um saman.
Svo góðhjörtuð og sanngjörn
alltaf sást svo vel um mig
ég hugsað ekki get mér
nokkra ömmu betri en þig.
(JA)
Þín dótturdóttir
Jóhanna.
Amma var góð, glaðvær og gam-
ansöm kona enda var alltaf gaman að
tala við hana. Þrátt fyrir háan aldur
þegar hún dó var hún lengst af ótrú-
lega klár í kollinum. Ég talaði reglu-
lega við hana á síðasta ári og hún
sagði mér ýmislegt skemmtilegt sem
var einkennandi fyrir hana. Minnis-
stæðast er samt þegar við vorum að
Jóhanna Ingvarsdóttir
Norðfjörð
frá Klæðskera- og kjólameist-
arafélaginu:
Í bljúgri bæn og þökk til þín,
sem þekkir mig og verkin mín.
Ég leita þín, Guð, leiddu mig
og lýstu mér um ævistig.
(Pétur Þórarinsson)
Selma Gísladóttir, formaður.
HINSTA KVEÐJA