Nýtt kvennablað - 01.01.1946, Blaðsíða 11

Nýtt kvennablað - 01.01.1946, Blaðsíða 11
NÝTT KVENNABLAÐ t---------------------------:— 9 J/*tan Komdu blessuð, Utla, Ijúfa leiksystir frá æskudögum. Þú ert ennþá trygg við teiginn, týnir ekki gömlum högum. Þarna enn við litla lækinn, er líður hægt og kliðmjúkt niðar finn ég þig, er sumarsólin sígur heit og rjóð til viðar. Hér er skjól og hér er friður, hliðar upp við brjóstin vænu; sem hún, þegar sveipað hefur, sumarklæði yndisgrænu Leggst ég niður, lifla systir, Mt ég í þitt bláa auga, hreint og skært, þitt höfuð krýnda himindaggir bjartar lauga. Við fegurð þína fegin uni fyrr og nú, 6, blómið prúða, yndisleg og æsku fögur ertu % þínum litaskrúða. Margt við saman yndi eigum, élskum báðar hlýja, mjúka bíæinn, sem að blítt þér vaggar, og báða vanga finn ég strjúka. Fastar þig við frjóvga moldu fínar rætur stöðugt binda. Svo er einnig ég við hana eins og tengt með sterkum linda. Okkur kyssir sama sólin, sömu geislaveigum nærir. Eins og jörðin, einnig himinn okkur sína blessun færir. Sumarið við siféllt þráðum, sólskinsdaga, Ijúfar nætur. Mun það von á meðan erum móldarbörn og sólardætur. Okkur skýlir mildja^ mjúka móðurjarðar skautið rtka, og himininn sem heiður hvélfist, hann er okkar veröld líka. Hjá þér nú við litía lækinn^ er líður hægt og kliðmjúkt niðar, í sætri hvíld er sælt að dreyma, þá sól er gengin rjóð tU viðar. I.Þ. unum og horfði út í dimman hriðarmökkinn, ískaldur snjórinn gusaðist framan í hann. „Við vorum öll, þegar við fórum úr hólunum," sagði Grímur, „ég heyrði þær hóa. Verið gæti að hún hefði lent heim. Hvolpsanginn hún Fluga var með henni, það má vera að hún hafi ratað, þótt unggæðisleg sé." Á þessa athugasemd Gríms féllust þau hin, enda ógjörningur að hafazt nokkuð að, eins og sakir stóðu, veðrið fór harnandi, svo auðsætt var, að þau myndu alveg komast að því full- keyptu við það eitt að ná heim. „Mikið skrambi getur hann verið vondur," sagði Grímur, um leið og hann rak sig á bæjar- vegginn. Fyrsta spurningin, þegar þau komust inn fyrir bæjardyrnar var, hvort Hildur væri komin heim. Húsfreyja svaraði því neitandi. Hún spurði einskis, því að henni var það þegar Ijóst, hvað fyrir hafði komið. Gunna færði sig snöktandi úr snjóbörðum skjólfötunum. Grímur og vinnumaðurinn fóru einnig úr utanyfir fötum sínum, en Þórður dust- aði aðeins af sér mesta snjóinn, en hreyfði hvorki legg né lið, til að draga af sér vosklæðin. „Það er alveg til einskis, að reyna að fara út, á meðan svona lætur," sagði Grímur, „en um leið og eitthvað slotar, förum við auðvitað." Grímur fékk ekkert svar, hann gat ekki einu sinni merkt, hvort Þórður heyrði til hans.

x

Nýtt kvennablað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýtt kvennablað
https://timarit.is/publication/767

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.