Nýtt kvennablað - 01.02.1946, Blaðsíða 3

Nýtt kvennablað - 01.02.1946, Blaðsíða 3
NYTT KVENNABLAÐ 7. árg. 2. tbl. 1946. MINNINGAR r um frú Olöfu Briem á Sfóra-Núpi Það var vorið 1898 að ég var ráðin að Stóra Núpi til þeirra, frú Ólafar og sr. Valdimars Briem.Þá var ég 18 ára gömul, hafði veikst 14 ára. Lá rúmföst hátt í ár, en var ni'i að rétta við svo að ég gat gengið um og unnið lieimavinnu. Þarna átti ég að hjálpa til við inniverk og ann- að eftir því sem kraftar mínir leyfðu. Móðir mín Guðrún Pálsdáttir, prests í Gaulverjabæ, var ná- skyld þeim Núpslijónum, þremenningur við þau, en þau voru bræðra börn frá Grund í Eyjafirði, eins og kunnugt er. Það mun því hafa verið fyrir frændsemissakir að þau tóku mig af henni til þess bæði að ég fengi góða meðferð, svo mér gæti batnað áfram, og til þroskunar eftir því, sem lukkan vildi ljá. Móðir mín fór með mig um vorið uppeftir. Það fyrsta sem hreif mig var landslagið, er ég kom upp í Hreppinn, og þó alveg sérstaklega að sjá heim að Stóra-Núpi. Þessi fallegi bær stóð upp við hvanngrænar brekkurnar. Núpurinn með smá klettanibbum, en annars að mestu gröinn og smágilskorningum upp frá bænum, en niður frá bænum breiddist túnið niður á jafn- sléttu. Allt svo hlýlegt og aðlaðandi í mínum ungu augum, sem ekki voru öðru vön en flat- lendi niður í Flóanum. Ég hlakkaði til að eiga í vændum að mega dvelja þarna eitthvað, og þó ekki síður er heim kom, og bæði hjónin komu út á móti okkur. Mér standa þau ennþá fyrir sjónum frá þeim augnablikum. Frú Ólöf: tæp meðalkona á hæð, nokkuð þrekin með ljósjarpt liðað hár, bjartleit með dökk augu, sem ljóm- uðu af gáfum og góðmennsku eins og allur svipurinn. Hún var klædd í dagtreyju úr dökku léttu efni með skúfhúfu á höfði. Á herðunum hafði hún herðaslá, eða „mótest", eins og hún kallaði það, brúnt að lit. Það var lagt yfir herð- arnar krækt með krók að framan uppi í háls- inn. Þetta bar hún jafnan, það fór henni mjög vel. Ekki hef ég séð það á öðrum konum. NÝTT KVENNABLAÐ Prófasturinn með stærri mönnum og tilsvar- andi þrekinn, bjartleitur með hátt enni, alskegg niður á bringu, hvítur fyrir hærum. Augun dökkstálgrá, all hvöss. Mjög var maðurinn til- komumikill og bar með sér stórmikinn höfðings- brag. Á þessum tíma var nýbyggt timburhúsið, sem enn er á Stóra-Núpi. Þá var það ekki fullgjört. Allur bærinn hafði fallið í jarðskjálftunum 1896. Þetta hús er allstórt, og var talið vandað. Þó reyndist það kalt. Allt fannst mér húsið skemmti- legt og vel um gengið. Sérstaklega fannst mér þó mikið um að sjá allar bækurnar. Heill stór veggur í stofunni alsettur fallegum bókum, fleiri skápar, og mér var strax sagt að ég mætti fá mér bækur að lesa eftir því sem ég hefði tíma og löngun til. Eg mætti ganga í skápinn. Þetta var öllum á bænum heimilt. Og þó nokkuð notað. Þetta var ekki lítils virði í þá daga. Fæstir höfðu vanist miklum bókakosti. Móðir mín var tvær nætur og var svo leyst út með gjöfum og fylgd; en fyrir mér fór svo sem mig grunaði er ég sá heim að bænum, að mér leið hverjum degi öðrum betur. Hresstist að heilsu, enda gættu hjónin þess vandlega að ætla mér ekki þau verk er væru mér ofraun; ég var ekki sú eina, sem leið vel hjá þeim. Þrátt fyrir það þó mikið væri að gjöra á heimilinu, þá var eitthvað svo létt yfir öllum, og húsmóð- irin svo hlý, og vakandi yfir liðan hvers og eins að það var eins og vinnan yrði leikur. Hið hýra og glaða viðmót hennar kom okkur í það skap að hver um sig kepptist um að vera henni til gleði og heimilinu til gagns. Venjulega sat frú Ólöf á daginn inni í svefn- herbergi þeirra hjóna, og þá á rúminu sínu, ýmist við spuna eða hannyrðir. Alltaf skammt- aði hún sjálf allan mat. Oft var það að hún

x

Nýtt kvennablað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýtt kvennablað
https://timarit.is/publication/767

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.