Nýtt kvennablað - 01.02.1946, Blaðsíða 9

Nýtt kvennablað - 01.02.1946, Blaðsíða 9
um, að margt mætti gera, sem til bóta mætti verða, og sem jafnvel þegar er byrjað á, aðeins þarf skilning og vilja forráðamanna þjóðarinnar. að koma þar til sögu. Þar sem ég bér tala aðallega um konuna, hús- móðurina og hennar líf og afkomu, mun ég telja hér upp nokkrar umbótatillögur, sem ég álít að myndi gera henni lííið léttara og þægilegra. Fyrsta skilyrði fyrir þægilegu og góðu heimili er, að íbúðin sé hlý og góð. En það er nú meira en hægt er að segja um allflesta sveitabæi Gaml- ir dimmir, kaldir og saggafullir torfbæir eru enn mjög tíðir í sumum sveitum landsins, sums staðar eru gisnir timburhjallar, með lítilli upp- hitun. Og jafnvel þó, að sveitafólk hafi yfirleitt ekki gert eins miklar kröfur til lífsþæginda og kaupstaðafólk, þá er mjög skiljanlegt að inni- fyrir búi löngun og þrá hjá því líka, að lifa við sæmileg lífsskilyrði. Og þegar leiðin opnast til þeirra, þá er ógn eðlilegt að margur fari hana. þess vegna finnst mér að nú þyrfti að hefja markvissa baráttu að því, að byggja upp í sveit- um þar sem þess gerizt brýn þörf. Það er vitað máj, að fengju sveitirnar sæmilegar íbúðir, bjartar með góðum upphitunartækjum, þá mundi viðhorfið breytast fljótt. Ég tala nú ekki um, ef rafmagnsmál sveitanna kæmist í það horf sem um hefur bæði verið ritað og rætt, þá virð- ist mér örðugasti hnúturinn vera leystur. En nú er þess tæplega að vænta, að slíkt gerizt á stutt- um tíma, en aftur virðist skjótra úrbóta þurfa við, ef ekki á illa að fara í þessum málum. Ég hef áður tekið fram að ég álít að konan eigi þarna allra örðugast. Það hefur verið mikið gert að því, að hjálpa bændum, með að fá sér vélar, til að létta og flýta fyrir með vinnuafköst. Mér er ekki kunnugt um að slíkt hafi verið gert fyrir konuna. Það hefur allt fram að þessum tíma, verið sorglegt sannyrði, að víðast hvar er t. d. eldavélin á heimilinu mjög slæm. Eldsneyti er eins og flestum er kunnugt, sem til þekkja, oft bæði lítið og illbrennanlegt, og þegar við það bætist slæm eldavél, sem reykir og svælir, í stað þess að brenna og hita, þá virðist hlutur konun- ar ekki vera sem beztur. Við þetta á hún að elda, baka brauð og jafnvel kökur, oft að þrot- um komin með kjark og þolinmæði. Og hvað hefur svo verið gert til úrbóta? Fyrir nokkum árum var farið að smíða hér vélar fyrir mó, ég veit að þær hafa reynst ágætlega, í sambandi við þær hafa og verið 2—3 miðstöðvarofnar, sem hafa nægt til að hita upp lítil hús eða baðstofur. Ég hef komið á heimili, þar sem þessar vélar NÝTT KVENNABLAD hafa verið, og mér virðist það vera mjög ánægju- legt hvað þær hafa hitað vel upp og reynst vel. En gallinn er sá, að eftirspurnin hefur verið svo mikil á þessum vélum að henni hefur ekki verið hægt að fullnægja nemá að litlu leyti. Mér er ekki kunnugt um hvort að ríkið stendur nokkuð á bak við þetta. En í sannleika sagt, er góð eldavél lífsskilyrði heimilisins, það vita all- ar þær konur, sem við eldhússtörf hafa fengist, hvort heldur er í sveit eða kaupstað, þar sem ekki er að tala um rafmagn. Og það virðist ekki nema sanngjörn krafa að það opinbera sæi um að nóg yrði framleitt af þessum vélum fyrir sveitirnar, ef að þær reynast að öllu leyti vel og geta brennt því eldsneyti, sem í sveit er notað að meira eða minna leyti, ásamt kolum, sem er mórinn. Vindrafstöðvar eru nú sem óðast að ryðja sér til rúms, en þær þykja dýrar og ekki endingargóðar. Um endinguna'er víst ekkert að segja, en mundi ekki vera hægt að fá þær ódvr- ari ef ríkið tæki að sér útvegun á þeim? Þeim, sem búið hafa í sveit, og bæði hafa kynnst vellýstum og illa lýstum bæjum, þeir geta dæmt um hversu mikið framfaraspursmál sveitanna, þarna er á döfinni. (framh.) Gístíhús Stungið hefur verið upp á að ekki færri en tíu gistihús verði byggð á' næstunni víðs vegar um landið, sem taki á móti 50 dvalargestum hvort: í Borgarfirði, Skagafirði, S. Þingeyjar- sýslu, á Fljótsdalshéraði og austanfjalls. Mundi ekki hver sýsla vilja eiga slíka gersemi? Vissu- lega væri það nauðsynlegt að í það minnsta risi veitingastaður í hverri sókn og hverjum hrepp. Þar sem góður matur væri lagaður og fínt framreiddur. Gætu sveitungarnir svo borð- að þar sunnudagsmatinn. Það væri góð tilbreyt- ing fyrfr alla, ekki hvað sízt fyrir húsmæðurnar, sem ættu þá hvíldardag eins og hitt fólkið. 7

x

Nýtt kvennablað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýtt kvennablað
https://timarit.is/publication/767

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.