Morgunblaðið - 06.11.2010, Síða 23

FRÉTTIR 23Innlent
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 6. NÓVEMBER 2010
„Ég sé alltaf framtíðina hér. Annars væri ég löngu
farinn,“ segir Sigurður Hafberg, kennari sem jafn-
framt rekur ferðaþjónustu og leigir út húsnæði.
Flateyri hefur breyst mikið frá 1980 þegar þorpið
var upp á sitt besta. Þá voru íbúar tvöfalt fleiri en í
dag og þrefalt fleiri börn í skólanum. Rólegt hefur
verið yfir atvinnulífinu síðustu þrjú árin, eftir að
Kambur hætti. Sigurður segir að þegar erfiðleikar
séu í atvinnulífinu þori enginn að fjárfesta, hvorki í
húsum né lagfæringum. Hann hefur fulla trú á því að
fólkið nái sér út úr erfiðleikunum, eins og það hefur
gert áður. Ef ekki fáist fiskur þá verði að nýta at-
vinnuhúsnæðið og starfskrafta fólksins með einhverj-
um öðrum hætti.
Sigurður á mikilla hagsmuna að gæta. Hann keypti
sex íbúða blokk fyrir nokkrum árum sem hann hefur
leigt út. Erfiðleikarnir eftir 2007 settu mikið strik í
þann rekstur. Hann rekur kajakleigu á sumrin og fyr-
ir þremur árum keypti hann gamla sparisjóðshúsið og
leigði Innheimtustofnun sveitarfélaga.
Verður að nýta húsnæði og krafta
 Sigurður Hafberg hefur alltaf haft trú á staðnum
„Staðan er ekki glæsileg. Ég vona
þó að Eyraroddi komist af stað
aftur. Þeir gerðu þetta af mikilli
hugsjón þegar Kambur hætti og
ég vona að hægt verði að styðja
við bakið á þeim. Mikið er í húfi
fyrir byggðalagið okkar,“ segir
Guðrún Pálsdóttir sem rekur út-
gerð og harðfiskverkunina Fisk-
verkun E. G. á Flateyri ásamt
manni sínum, Einari Guðbjarts-
syni, og börnum, og sjóstangveiði
á sumrin. Sonur þeirra og dóttir
sækja sjóinn á Blossa ÍS.
Guðrún segir að það hafi áhrif á
þorpið þegar íbúarnir lendi í slík-
um hremmingum aftur og aftur.
„Það hlýtur að draga kjarkinn úr
fólki. Ég vona hins vegar að fólk
hafi áfram trú á staðnum og þeim
tækifærum sem hann býður upp á
eins og allir Vestfirðir.
Guðrún og Einar unnu hjá stóru
útgerðar- og fiskvinnslufyrirtækj-
unum og lentu í því eins og fleiri
að missa vinnuna. Einar fór að
gera út sjálfur fyrir þrjátíu árum
og þau stofnuðu síðar harð-
fiskverkun til að skapa sér vinnu
allt árið. Afurðirnar hafa getið sér
gott orð og þau hafa ekki undan
að framleiða. Þannig var harðfisk-
urinn valinn til kynningar á ís-
lenskum afurðum á sýningu Slow
food í Torino á Ítalíu í haust.
Sex til átta og stundum upp í tíu
vinna við reksturinn. Sá fiskur
sem ekki er nýttur í harðfiskverk-
unina var lagður upp hjá Eyr-
arodda en fer nú á fiskmarkað á
Ísafirði.
Guðrún segir að stjórnvöld ættu
að bæta við kvótann til að auka
gjaldeyrisöflun í stað þess að
íþyngja sjávarútveginum á allan
mögulegan hátt. helgi@mbl.is
Morgunblaðið/Helgi Bjarnason
Vindþurrkun Guðrún Pálsdóttir og Einar Guðbjartsson í hjallinum.
Mikið í húfi fyrir
byggðarlagið okkar
„Við fáum alltaf hnút í magann
þegar eitthvað gengur illa. Ef at-
vinna minnkar þá má búast við að
börnum fækki í skólanum og það
þurfi að fækka hér líka,“ segir
Skarphéðinn Ólafsson, skólastjóri
Grunnskóla Önundarfjarðar á Flat-
eyri. Hann tekur fram að hann
finni það ekki á börnunum að
óvissa sé í atvinnumálum enda
stutt síðan fólkinu var sagt upp.
Í skólanum eru 22 nemendur en
voru 38 fyrir sex árum þegar
Skarphéðinn kom þangað til starfa.
Stórt skarð var höggvið í nem-
endahópinn á árinu 2007 þegar
Kambur hætti. Þá fluttu margar
fjölskyldur í burtu, ekki síður ís-
lenskar fjölskyldur en erlendar.
Meðal annars þurrkuðust upp þrír
árgangar þannig að nú eru engir
nemendur í 4., 5. og 8. bekk.
Skarphéðinn segir að fólkið hafi
dreifst víða, meðal annars til Ak-
ureyrar og Suðurnesja.
Þegar vinna liggur niðri í fisk-
vinnslunni eykst mikilvægi skólans.
„Okkur finnst mikilvægt að halda
skólanum sem lengst úti, það er
alltaf líf í kringum hann.“
Morgunblaðið/Helgi Bjarnason
Kennslustund Nemendur finna enn ekki fyrir óvissunni vegna atvinnumissis foreldra margra þeirra.
Fáum hnút í magann
 Mesta lífið þessa dagana er í kringum grunnskólann