Morgunblaðið - 06.11.2010, Blaðsíða 37

með eitthvað sem við höfðum fengið
í jólagjöf og lékum okkur með það, á
meðan fullorðna fólkið talaði saman
og las jólakortin. Þegar líða tók á
kvöldið sofnuðum við krakkarnir
eitt af öðru og á endanum vorum við
borin út í bíl þegar halda átti heim.
Frá mínum yngri árum minnist
ég þess að amma lagði mikla
áherslu á að við krakkarnir værum
heiðarleg og svindluðum ekki, það
til dæmis að svindla í spilum þótti
ömmu ekki fallegt og minnist ég
þess að einum svindlaranum var vís-
að frá. Hann fékk þó að koma til
baka þegar hann treysti sér til þess
að vera heiðarlegur.
Það er engin tilviljun að stuttu
eftir að amma dó, þá hringdu í mig
æskuvinir mínir, vottuðu mér samúð
og töluðu allir um hversu gott hefði
verið að koma í heimsókn til ömmu
Rósu. Það var nefnilega þannig að
hvort sem það var sumar eða vetur,
skóli eða vinna, þá fjölmenntum við
vinirnir í kaffi til ömmu, og jafnvel
bæði fyrra og seinna kaffi. Alltaf tók
amma vel á móti öllum og með bros
á vör. Kakómalt og ristað brauð
með kavíar eða pönnukökur og
mjólk var vinsælast.
Elsku amma. Ég vil þakka þér
fyrir ástina, hlýjuna og allt sem þú
hefur hefur gefið mér og þó að þú
sért farin, mun minningin um þig
alltaf lifa í hjarta mínu.
Guð geymi þig.
Guðmundur Vignir.
Ég kveð yndislega konu sem mér
þótti mjög vænt um, konu sem var
með stórt hjarta og stóran faðm. Ég
kynntist Rósu eins og hún var ávallt
kölluð þegar ég var tíu ára gömul.
Ég kom þá með eldri systur minni í
heimsókn til þeirra hjóna á Klúku.
Rósa tók mér opnum örmum og ég
varð eins og ein af barnahópnum
hennar. Þó Rósa ætti þá fimm börn,
og væri að auki með bróðurdóttur
sína í sumardvöl, þá bauð hún mér
að koma aftur til þeirra hjóna í
sveitina. Ég var í sveit á Klúku í
nokkur sumur og mér leið afskap-
lega vel hjá þeim hjónum. Á Klúku
var margt fólk í heimili á sumrin og
það virtist alltaf vera nóg pláss fyrir
alla í gamla bænum. Afkomendur
Rósu eru orðnir margir og henni
var mjög annt um hag þeirra.
Rósa hafði ríka réttlætiskennd,
hún hafði ákveðnar skoðanir í
stjórnmálum og áfengismálum og
hún beitti sér talsvert í þeim mál-
um. Rósa var mikill náttúruunnandi,
hún átti mikið og fallegt steinasafn
og steinarnir hennar áttu sögu.
Rósa var líka með græna fingur,
hún átti mikið af blómum og hún
ræktaði fallega blómagarða bæði á
Klúku og seinna á Hólmavík. Þegar
við fjölskyldan fluttum til Hólmavík-
ur fannst mér gott að eiga Rósu að.
Á Hólmavík tók ég eftir því að Rósa
var ávallt kölluð „amma Rósa“ á
meðal barnanna.
Þegar barnabörn Rósu komu í
heimsókn til hennar voru oft vinir
með í för, Rósa bauð þeim ávallt inn
og gaf sér tíma til að spjalla við þau
og hún gaf þeim ávallt eitthvert
góðgæti. Þannig komu mörg börn í
heimsókn til Rósu þó svo að barna-
börn hennar væru ekki með í för.
En svona var Rósa, hún tók alltaf
vel á móti öllum, hvort sem það voru
börn eða fullorðnir.
Við Rósa sátum oft saman í eld-
húsinu hennar og spjölluðum um
ýmis mál, við rifjuðum oft upp gaml-
ar minningar frá árunum á Klúku.
Síðar eftir að við fjölskyldan fluttum
frá Hólmavík hittumst við Rósa
sjaldnar en við héldum alltaf tryggð
hvor við aðra. Þegar ég hef átt leið
um Strandir eða vestur á firði hef
ég ávallt heimsótt þau hjón og alltaf
mætt sömu gestrisninni. Nú hefur
Rósa fengið hvíldina eftir erfið veik-
indi síðustu ár. Það verður mikill
söknuður hjá Sverri að vera án
Rósu eftir liðlega sextíu og sex ára
samfylgd. En Sverrir á stóra og
góða fjölskyldu sem mun styðja
hann á erfiðum tímum. Sverri, börn-
um og fjölskyldum þeirra sendi ég
og fjölskylda mín innilegar samúð-
arkveðjur.
Blessuð sé minning Sigurrósar
Guðbjargar Þórðardóttur.
Steinunn Karlsdóttir.
MINNINGAR 37
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 6. NÓVEMBER 2010
✝ Jón Anton Björg-vin Ström fæddist
í Reykjavík 19. júní
1934. Hann lést á
Landspítalanum 27.
október 2010. For-
eldrar hans voru Vic-
tor Louis Ström, f.
11.9. 1909, d. 13.5.
1962, og Björg Jóns-
dóttir, f. 17.7. 1910, d.
29.8. 1992. Systkini
hans eru Hjördís, f.
1931, Victoría, f. 1941,
d. 1942, Axel Ragnar,
f. 1942, Þórey, f. 1944,
Gunnar Arnbjörn, f. 1945, Jóhanna
Björg, f. 1948, Arnþór Árni, f. 1950,
Óskar Ómar, f. 1952.
Fyrri kona Jóns var Sólveig Lilja
Pálsdóttir, f. 26.12. 1932, d. 10.11.
1966. Börn þeirra eru: 1) Sigríður
Björg, f. 1953. Sambýlismaður Ómar
Önfjörð Magnússon. Þeirra sonur er
Daði. 2) Hjördís, f. 1954. Maki Lárus
Þ. Blöndal. Þeirra synir eru Viðar
og Sigurður Helgi. 3) Gyða, f. 1956,
d. 1957, 4) Bryndís Gyða, f. 1957, d.
2006, eftirlifandi maki Sigþór Guð-
jónsson. Þeirra börn eru Ívar Örn og
Íris Ósk. 5) Victor Ívar, f. 1959, sam-
býliskona Bylgja Guðjónsdóttir.
Börn Victors Ívars með fyrrverandi
sambýliskonu sinni
Ingibjörgu Arnars-
dóttur eru Arnar og
Sólveig Lilja. 6) Krist-
ján Páll, f. 1964. Maki
Guðrún Katrín Gísla-
dóttir. Þeirra börn eru
Jón Gísli og Jónína
Björg, fyrir átti Guð-
rún Katrín dótturina
Ásu Margréti Helga-
dóttur. 7) Fósturdóttir
Jóns, dóttir Sólveigar
Lilju er Kolbrún, f.
1951. Eftirlifandi kona
Jóns er Guðbjörg Guð-
mundsdóttir, f. 17.12. 1941. Börn
þeirra eru, 1) Herdís, f. 1968, maki
Donald Þór Kelley. Þeirra börn eru,
Þórdís, Harpa Sif og Kristín Birta. 2)
Bjarni, f. 1972. Maki Grethe And-
ersen. þeirra dóttir er Helena, fyrir
átti Grethe soninn Christoffer. 3)
Fóstursonur Jóns, sonur Guðbjargar
er Einar Vignir Sigurðsson, f. 1964.
Maki Kristín Guðnadóttir. Þeirra
sonur er Benedikt Leó, með Sigríði
Brynjólfsdóttur, fyrrverandi sam-
býliskonu sinni, á Einar soninn
Pálmar Dan og fósturdóttur Val-
gerði Brynju Viðarsdóttur.
Útför Jóns fór fram frá Lang-
holtskirkju 5. nóvember 2010.
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinirnir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
(Vald. Briem.)
Hvíl í friði.
Sigríður og Hjördís.
Jón Anton
Björgvin Ström
líkkistur.is
Íslenskar kistur og krossar
hagstætt verð
Sími 892 4605
✝
Innilegar þakkir til allra þeirra sem auðsýndu okkur
samúð, hlýhug og vináttu við andlát og útför föður
okkar, bróður, mágs og afa,
ÞÓRARINS Þ. GÍSLASONAR,
Asparfelli 2,
Reykjavík.
Gísli Þór Þórarinsson,
Margrét Palestini,
Ingibjörg Sigurrós Stumplf,
Jósefína Gísladóttir, Úlfar Ágústsson,
Gréta Kinsley, William Kinsley
og afabörn.
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir, tengdamóðir, amma
og langamma,
MARÍA SIGURÐARDÓTTIR,
Hvassaleiti 58,
Reykjavík,
sem andaðist á Landspítalanum Hringbraut
laugardaginn 30. október, verður jarðsungin frá
Grensáskirkju fimmtudaginn 11. nóvember
kl. 15.00.
Konráð Ó. Kristinsson,
Sigurður Konráðsson, Kristín Jóhanna Harðardóttir,
Halldór Konráðsson, Þóra Þórhallsdóttir,
Konráð Konráðsson, Bryndís Hinriksdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝ Ásgeir Einarssonfæddist 15. apríl
1944. Hann lést á
Landspítalanum 5.
ágúst 2010. For-
eldrar hans voru
Karlotta Karlsdóttir,
f. 15. ágúst 1921, d.
8. desember 1987, og
Einar Ásgeirsson, f.
16. apríl 1918, d. 20.
apríl 1995. Ásgeir
var elstur systkina
sinna, Sigurveigar, f.
24. nóvember 1948,
Guðrúnar, f. 17. júní
1953, d. 1. nóvember 2000, Einars
Karls, f. 19. desember 1954, og
Magnúsar Stefáns, f. 15. nóv-
ember 1960.
Ásgeir kvæntist
29. desember 1973
Elínu Elíasdóttur, f.
3. maí 1951. For-
eldrar hennar voru
Jónína Ein-
arsdóttir, f. 8. ágúst
1920, d. 20. apríl
2000, og Elías Páls-
son, f. 9. september
1916, d. 5.mars
1999.
Börn Ásgeirs og
Elínar eru Elías, f.
21. ágúst 1973, Kar-
lotta Sigurveig, f.
13. mars 1978, og Jónas Freyr,
27. desember 1989.
Útför Ásgeirs fór fram frá
Grafarvogskirkju 13. ágúst 2010.
Ásgeir frændi minn ólst upp í
Nökkvavogi 54. Hann lauk barna-
skóla í Vogaskóla og gagnfræða-
námi frá Núpi í Dýrafirði. Ungur
fór hann að vinna í Toledo hjá föð-
ur sínum. Hann lærði fatahönnun í
Hamborg. Vann síðar á sjónum og
sem sendibílstjóri. Einnig vann
hann sem strætisvagnabílstjóri og
síðast við Laugardalslaug. Hann
vann einnig við vega- og brúar-
gerð í Vestur-Skaftafellssýslu.
Um tíma rak hann sína eigin
heildsölu og seldi sælgæti vítt og
breitt um landið. Um tíma lagðist
faðir hans í veikindi. Á meðan á
því stóð sá Ásgeir um fjölskyld-
una.
Áhugamál hans snerust aðallega
um bíla, sérlega fornbíla. Sveitin
var honum einnig hugleikin, hann
var í sveit mörg ár í Dölunum og á
Kaðalstöðum í Borgarfirði.
Þau hjónin hófu búskap sinn að
Bergstaðastræti 61, þar sem Karl
afi Ásgeirs og Sigurveig amma
hans höfðu búið. Síðan lá leiðin að
Klapparstíg 25-27, hvar þau urðu
húsverðir. Undu hag sínum mjög
vel þar. Síðan fluttu þau í Selja-
hverfið og síðast bjuggu þau í
Grafarvoginum.
Hugurinn hvarflar til Toledoár-
anna. Toledo rak saumastofu og
verslanir sem Einar faðir Ásgeirs
kom á fót. Þar var gaman að
vinna. Ásgeir var aðstoðarmaður
föður síns og var allt í öllu. Hann
var vinnusamur, útsjónarsamur,
léttur og kátur og krítaði stundum
skemmtilega þegar rætt var um
menn og málefni. Þoldi ekki verk-
leysi. Hann var ákveðinn í skoð-
unum og stóð fast á sínu.
Ásgeir var veikur síðustu árin
en kvartaði aldrei. Ég kveð kæran
frænda með söknuð í hjarta.
Þórhallur Þórhallsson.
Ásgeir Einarsson
✝ Ástríður HalldóraHallgrímsdóttir
fæddist á Gríms-
stöðum í Ofanleit-
issókn í Vest-
mannaeyjum 25.
september 1924. Hún
lést á hjúkrunarheim-
ilinu Eir 21. sept-
ember 2010.
Foreldrar Ástu
voru Hallgrímur Guð-
jónsson, sjómaður á
Grímsstöðum í Vest-
mannaeyjum, og kona
hans, Vilhelmína Jón-
asdóttir. Systkini hennar eru Jóna
Laufey Hallgrímsdóttir, f. 6. mars
1920, Júlíus Vilhelm Hallgrímsson,
f. 20. ágúst 1921, og
Ragnheiður Reynis, f.
30. júní 1929. Ragn-
heiður lést 16. júlí
2002. Jóna Laufey og
Júlíus Vilhelm eru
bæði á lífi, Júlíus í
Vestmannaeyjum, en
Jóna Laufey býr í
Reykjavík.
Ástríður giftist Kai
Ólafssyni vesl-
unarmanni hinn 4.
júní 1949. Kai lést 27.
september 1968. Ást-
ríður og Kai voru
barnlaus.
Jarðarför hefur farið fram í
kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Elsku Ásta frænka okkar lést á
elliheimilinu Eir hinn 21. september
2010 eftir langvarandi veikindi. Við
systkinin eigum margar góðar
minningar um Ástu. Okkur þótti
gaman að vera nálægt Ástu og hún
sýndi okkur og börnum okkar ótak-
markaðan áhuga þegar við komum í
heimsókn. Við áttum oft langar
samræður við hana um allt milli
himins og jarðar.
Við munum sérstaklega eftir
samræðum okkar við Ástu þegar
við vorum táningar. Hún kom fram
við okkur sem fullorðna og var allt-
af til í að spjalla við okkur um allt
frá skólamálum til ástarsorga. Hún
var óspör á hrós og var stolt af fjöl-
skyldu sinni. Ásta gladdist með okk-
ur þegar hlutir gengu vel og stapp-
aði í okkur stálinu þegar við vorum
sorgmædd. Hún dæmdi aldrei og
hlustaði alltaf. Hún var mjög góður
vinur sem alltaf var hægt að tala
við.
Ástu þótti vænt um að fá heim-
sóknir og átti alltaf eitthvert góð-
gæti handa okkur og börnum okkar.
Hún hafði alltaf mikinn áhuga á
stjórnmálum og fylgdist ávallt með
þjóðfélagsmálum, sama hvað dundi
á í eigin lífi.
Hún elskaði að tala um tísku, sér-
staklega tískuna þegar hún var
yngri. Oft sagði hún sögur af flíkum
sem hún keypti þegar hún var
yngri. Þá þurfti hún að spara í
marga mánuði til að kaupa flottustu
fötin í flottustu búðunum. Henni
þótti mikilvægt að líta eins vel út og
aðstæður leyfðu. Hún elskaði fal-
lega klúta og trefla, var alltaf í fín-
um bolum með æðislegt bleikt
naglalakk. Hún var fín frú.
Ásta eignaðist ekki börn og þró-
aðist því samband okkar systkina
við hana á margan hátt eins og
samband við foreldri. Móðir okkar
var stoð og stytta Ástu á seinni ár-
um og hvatti okkur reglulega til að
heimsækja Ástu. Mamma kenndi
okkur virðingu í verki og Ásta eign-
aðist þannig hluta í okkur og auðg-
aði líf okkar með nærveru sinni.
Hún var merkileg kona og við mun-
um sakna hennar.
Við viljum færa sérstakar þakkir
til starfsfólksins á 1. hæð B álmu á
hjúkrunarheimilinu Eir fyrir ein-
staka vináttu og nærgætni í veik-
indum Ástu.
Hvíl í friði, elsku Ásta frænka
okkar.
Kolbrún Svala,
Guðmundur Jónatan
og Elísabet Erla.
Ástríður Halldóra
Hallgrímsdóttir