Morgunblaðið - 30.11.2010, Blaðsíða 30

Birgir Hilmarsson eða Biggi eins og
hann kallar sig gerði tónlistina við
heimildarmyndina Future of Hope,
sem hefur ferðast hringinn hérlendis
og farið á erlendar kvikmyndahátíðir
undanfarið, en myndin verður frum-
sýnd opinberlega í Evrópu snemma á
næsta ári. Biggi flutti til London fyrir
um þremur árum og hefur vakið al-
þjóðlega athygli. Hann hefur gert
tónlist við fjölmargar kvikmyndir og
auglýsingar, ásamt því að vinna með
tilraunaleikhúsum í London, en er
einna þekktastur hérlendis fyrir tón-
list sína með hljómsveitunum Ampop
og Blindfold. Heimildarmyndin Fut-
ure of Hope var frumsýnd í haust á
Íslandi og fékk mjög góða dóma.
Myndin fjallar um Íslendinga í
kreppunni og dregur fram það já-
kvæða í fólkinu og blés mörgum
brúnaþungum Íslendingnum von í
brjóst. „Myndin dregur upp jákvæða
sýn á framtíðina, þrátt fyrir ástandið.
Það er komið inn á umhverfismálin,
sjálfbæra þróun matvæla og orku og
hvernig við getum nýtt nátt-
úruauðlindir okkar á sjálfbæran hátt
án þess að eyðileggja þær fyrir kom-
andi kynslóðum. Boðskapur mynd-
arinnar er mjög fallegur og vonandi
berst hann víða og verður fyrirmynd
annarra þjóða. Í sumar ákváðum við
að gefa tónlistina við myndina út á
plötu. Við tókum sterkar setningar úr
myndinni sem ég blandaði við tónlist-
ina, þannig að á milli laga koma
viskuorð frá Vigdísi Finnbogadóttur
og fleira góðu fólki,“ segir Biggi. En
það var einmitt vegna hugmynda-
fræðinnar sem Íslandsvinurinn Da-
mien Rice sýndi verkefninu áhuga.
„Damien fannst myndin og hugtakið
það áhugavert að hann bauðst til að
leggja okkur lið og sérsemja lag fyr-
irmyndina og plötuna. Platan er ein-
göngu fáanleg á tónlistarvefnum
gogoyoko.com, en frá og með 1. des-
ember mun verða hægt að nálgast
hana á tónlist.is,“ segir Biggi.
borkur@mbl.is
Plata með fallegan boðskap
Töffarinn Ásamt Bigga kemur annað hæfileikafólk að plötunni eins og
Feldberg, Lára Rúnars, Blindfold, Ampop og Vyvienne Long.
30 MENNING
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 30. NÓVEMBER 2010
 Haustsýning Listdansskóla Ís-
lands fer fram í dag kl. 18 og 20 í Ís-
lensku óperunni. Nemendur á list-
dansbraut munu þar sýna atriði úr
Hnotubrjótnum á klassískan og ný-
stárlegan hátt. Miðasala fer fram í
Íslensku óperunni og er miðaverð
1.500 kr.
Listdansnemar dansa
í Íslensku óperunni
Fólk
Feðginin Rúnar Þórisson og Lára Rúnarsdóttir
koma fram í tónleikaröðinni Fuglabúrinu á Ró-
senberg í kvöld kl. 20.30. Tónleikaröðin er
skipulögð í samstarfi FTT, Félag tónskálda og
textahöfunda, og Reykjavík Grapevine en á tón-
leikunum er leitast við að brúa kynslóða- og tón-
bil milli ólíkra listamanna.
Rúnar lék á gítar í hljómsveitinni Grafík um
árabil og sendi nýverið frá sér sólóplötuna Fall.
Lára hefur einnig gert það gott í tónlistinni, á
þrjár breiðskífur að baki og hefur haldið tón-
leika bæði hér á landi sem erlendis.
Rúnar og Lára hafa spilað saman áður og það
nokkuð oft, að sögn Rúnars, bæði heima við og
úti við, en þó ekki í Fuglabúrinu. „Það er ekki oft
sem það er svona náskylt fólk að spila. Það er
svolítið sérstakt,“ segir Rúnar um tónleikana.
Hvað efnisskrá varðar segir hann að hún verði
þrískipt, flutt verði lög af nýjustu breiðskífu
Láru, Surprise og kannski nokkur af eldri lögum
hennar og lög af nýjustu plötu hans, Fall, sem og
eldri lög. „Í þriðja lagi munum við taka nýjar út-
gáfur af Grafík-lögum, nokkrum Grafík-lögum,“
segir Rúnar.
Rúnar og Lára verða þó ekki ein á sviðinu tón-
leikana út í gegn. „Það má segja að það séu ég og
Lára sem erum í Fuglabúrinu þetta kvöld en
þangað inn bjóðum við líka sem gestum öðrum
úr fjölskyldunni, nánum ættingjum og fjar-
skyldum frændum,“ segir Rúnar og ljóst að nóg
er af tónlistarhæfileikum í fjölskyldunni.
helgisnaer@mbl.is
Feðginin Rúnar og Lára í Fuglabúrinu
Tónlistarfeðgin Lára og Rúnar á tónleikum.
 Á morgun verða haldnir tón-
leikar á vegum Jazzklúbbsins Múl-
ans, í Risinu á Tryggvagötu 20. Á
tónleikunum kemur fram hljóm-
sveitin Woody VI en hana skipa
Snorri Sigurðarson og Ari Bragi
Kárason sem leika á trompeta, Jóel
Pálsson á saxófón, píanóleikarinn
Eyþór Gunnarsson, Valdimar K.
Sigurjónsson á bassa og Einar
Scheving á trommur. Hljómsveitin
leikur tónlist eftir trompetleik-
arann Woody Shaw sem kom fram
um miðjan 7. áratuginn og þótti
með eindæmum frumlegur í laga-
smíðum og er oft sagður síðasti
frumkvöðull djasstrompetsins. Tón-
leikarnir hefjast kl. 22.
Woody VI leikur tónlist
eftir Woody Shaw
 Söngvarinn Eyþór Ingi Gunn-
laugsson og heldur tónleika ásamt
hljómsveit sinni helgaða Deep
Purple nk. föstudagskvöld, 3. des-
ember, kl. 22, í Hvíta húsinu á Sel-
fossi. Eyþór og félagar ætla að
trylla lýðinn, eins og segir í pósti.
Til heiðurs hljóm-
sveitinni Deep Purple
Börkur Gunnarsson
borkur@mbl.is
Sigurgeir Sigurjónsson er einn
þekktasti landslagsljósmyndari
landsins. En færri vita að hann
byrjaði sem samtímaljósmyndari í
bítlaæðinu mikla. Hann tók sjálfur
þátt í tónlistarbyltingunni sem var
á sjöunda áratugnum því hann spil-
aði í hljómsveitinni Molarnir og var
umboðsmaður 5pens. En hann var
enn öflugri í að ljósmynda hljóm-
sveitirnar sem breyttu íslenskri
tónlistarsögu. Margar af frægustu
ljósmyndum þessa tíma eru eftir
hann. Hann lýsir því í bókinni
Poppkorn hvernig stíllinn breyttist
ekki aðeins í tónlistinni heldur einn-
ig í ljósmyndun. Þessi gullfallega
ljósmyndabók sem fangar anda sjö-
unda og áttunda áratugarins er
krydduð hnyttni Einars Kárasonar
sem skrifar inngang og ummæli
með myndunum. Einar notast við
sama stíl og Þórarinn Eldjárn í bók
sinni Ég man.
Aðspurður hversvegna Sigurgeir
hafi tekið sér hlé frá landslags-
ljósmyndum til að gefa þessa bók út
núna, segir hann að hann hafi verið
að grufla í gömlum myndum og far-
ið á nostalgíu-tripp. „Mér þykir
mjög vænt um þessar myndir og
þennan tíma. Mér fannst ég fara
aftur í tímann og heilsa uppá gamla
vini og kunningja sem maður hafði
mætt á þessum tíma. Þetta var
kraftmikill tími, það var mikil orka í
fólkinu. Þetta eru mest myndir frá
1964 til 1975, þetta er tíu ára tíma-
bil. Þarna eru myndir af kaupmann-
inum á horninu en það var ýmislegt
bannað á þessum tíma sem er ekki
bannað núna og það var oft selt
undir borðið hjá kaupmanninum
einsog; Mackintosh súkkulaði, kín-
verjar og klám,“ segir Sigurgeir.
„Það eru nokkrar Reykjavík-
urmyndir einsog bóndinn í Laug-
ardal. Svo eru myndir neðan af
Rauðarárstíg, þar sem voru reyk-
hús. Þetta er inngangurinn í bók-
inni svo maður fái tilfinningu fyrir
umhverfinu áður en lengra er hald-
ið.
Svo koma hljómsveitarmyndirnar
og dansmyndir úr Tónabæ. Þetta er
pínulítið hallærislegt en líka svo fal-
legt. Myndir verða ekki góðar við
það að verða gamlar, en ef
þær eru góðar fyrir þá
kemur önnur vídd í þær
við það að þær eldast.
Ég er með Magga
Kjartans í bókinni þar
sem hann er bara fjórtán
ára að spila með mun eldri
mönnum einsog Pétri Östl-
und til dæmis,“ segir Sig-
urgeir. Í mörgum hljóm-
sveitunum virðast sumir
vera á fermingaraldri og
við myndina af Guðna í
hljómsveitinni Tempó
bætir Einar Kárason við setning-
unni: „Mátti hann vera svona seint
úti?“ Þá minnist Einar þess líka að
hljómsveitin Swinging blue jeans
var þýdd á íslensku í tímaritinu
Æskunni; Hinar dansandi bláu
nankinsbuxur. En á þessum tíma
var íslenskan ennþá vernduð af of-
forsi. „Já, þetta voru geggjaðir
tímar,“ segir Sigurgeir. „Það fannst
öllum þeir geta allt á þessum tíma.
Gleðin og sköpunin var mikil. Þegar
bítlaæðið byrjar þá voru bara
hljómsveitir með þrælmenntuðum
tónlistarmönnum á sjónarsviðinu og
þeir vissu ekki hvaðan á sig stóð
veðrið þegar fólk sem kunni lítið
sem ekkert á hljóðfæri rauk uppá
sviðið og fór að glamra á gítar. En
með tímanum fóru hljómsveitirnar
sem voru góðar að sækja í vel
lærðu tónlistarmennina og þetta
blandaðist allt saman.
Á þessum tíma var líka svo auð-
velt að fylgjast með, það voru ekki
nema 40 titlar í plötubúðunum.“
Þessum byltingarkenndu tímum
eru gerð góð skil í bókinni, tímum
sem færðu okkur ekki aðeins bylt-
ingu í tónlist heldur bókmenntum,
þjóðfélagsmálum og stjórnmálum.
Bylting á öllum sviðum
 Sigurgeir gefur út ljósmyndabók um sjöunda áratuginn í tónlistinni
 Þegar Bítlarnir voru kallaðir Hinar klingjandi bjöllur af málverndarsinnum
Landsliðsmaðurinn Rúnar Júlíusson var þekktur landsliðsmaður í knatt-
spyrnu en fór að leika sér í hljómsveit meðfram boltanum.
Í bók Sigurgeirs Sigurjónssonar
ljósmyndara skrifar Einar Kára-
son texta um tímabilið. Þar
stendur meðal annars: „Ég man
að í barnablaðinu Æskunni voru
öll ensku hljómsveitarnöfnin
þýdd og „The“ var þýtt sem
„Hinir“. „Hinir rúllandi stein-
ar“ gekk alveg upp. Verra
með „The Beatles“ en ein-
hverntíma voru þeir kallaðir
„Hinar klingjandi bjöll-
ur“. Hljómar
voru „Hinir
íslenzku
bítlar“.“
Einar Kára
TEXTAMAÐURINN
Einar
Kárason
 Tónlistin úr myndinni Future of Hope kemur út  Vongóður
Biggi er bjartsýnn  Platan og myndin á ferð um heiminn
Jónas Toxic var vinsæl hljómsveit.