Foreldrablaðið - 01.01.1971, Side 18

16
Fyrii* iiiigii lesnidiirna Ilerdis Fgiisdóátir
Kartöflumamma
Það var vor í sveitinni.
Bóndinn var að setja niður kartöflur
með börnum sínum.
Þau veltu kartöflunum fyrir sér
og hrósuðu þeim á hvert reipi.
Mikið eru þær fallegar og bústnar,
sögðu börnin.
Það hljóta að koma margar og góðar
kartöflur upp af þeim.
Bóndinn var börnum sínum alveg sammála.
Kartöflurnar voru ijósar á litinn,
stinnar og virtust vera
að springa af vítamínum.
En hvað ég hlakka til í hausl
sagði eitt barnið.
Ég er svo forvitinn að sjá,
hve margar kartöflur
við fáum upp.
Sumarið leið,
og börnin fylgdust með
af óþreyju,
hvernig grænu blöðin
stækkuðu dag frá degi
í kartöflu-garðinum.
Loks kom sá dagur,
þegar pabbi sagði:
Komið þið, krakkar.
Nú er mál til komið,
að taka upp kartöflurnar.
Þessu var tekið með mikilli gleði.
Allir flýttu sér að fara í
verstu fötin sín
og fóru svo, hlaðnir áhöldum
og strigapokum,
út í kartöflugarðinn.
Bóndinn losaði um kartöflurnar
og lyfti þeim upp á yfirborðið