Bændablaðið - 30.03.1999, Blaðsíða 12
Vl$ / QISQH V1|AH
Þriðjudagur 30. mars 1999
Þegar íslenski osturinn er kominn á ostabakkann,
þegar hann kórónar matargerðina - bræddur eða
djúpsteiktur - eða er einfaldlega settur beint í munninn
ká' m háííÁ!
<?)slen&!zuw 'áeta/
ú Ivujddolíu/
Himneskur í salatið, sem
meðlæti eða snarl.
úöala/^föiie/
Á ostabakkann og með
kexi og ávöxtum.
Stáú/-(3áímon/
Ómissandi þegar vanda
á til veislunnar.
njámao&tm/
Á kexið, brauðið, ,
í sósur og ídýfur.
c€ameniAewt/
Einn og sér, á ostabakkann
og í matargerð.
SKmííim/ kastaíi
Með ferskum ávöxtum
eða einn og sér.
fdúxus/^ljtfa/
Mest notuð eins og hún
kemur fyrir en er einkar góð
sem fylling í kjöt- og fiskrétti.
Bragðast mjög vel djúpsteikt.
rHascawfione/
Góður einn og sér og
tilvalinn í matargerðina. «3
úáaía/^bjiyi/
Sígildur veisluostur,
fer vel á ostabakka. Alltaf
góður með brauði og kexi.
rÞoni/ Saíui/
Bestur með avöxtum
brauði og kexi.
ládao&tuA/
Tilvalinn til matargerðar
í súpur, sósur eða til fyllingar í kjöt
og fiskrétti. Góður einn og sér.
^uddauKsmie/
Kærkominn á ostabakkann,
með kexi, brauði og ávöxtum.
ÍSLENSKIR
o STAÍV
‘fHexÍKáoslwi/
Kryddar hverja veislu
www.ostur.is
Bændur tekjulausir
- hvers venna?
Tryggvi Kr. Gestsson, Hróarsholti.
Nú eru liðnir um tveir áratugir
síðan menn áttuðu sig á að mjóllcur-
framleiðslan var orðin of mikil, út-
flutningsbætur alltof miklar. Voru
allir, jafnt bændur sem aðrir, sam-
mála um að eitthvað yrði að gera til
að minnka framleiðsluna. Það fyrsta
sem gert var, var alveg rétt, bændur
voru beðnir að draga úr framleiðslu,
nokkur hluti bænda fór að þessum til-
mælum og minnkaði við sig, meðan
aðrir héldu sínu striki og jafhvel juku
við sína framleiðslu. Ekki hafði þetta
nein afgerandi áhrif, mjólkurfram-
leiðslan minnkaði h'tið sem ekkert.
Nú var ljóst að taka varð föstum
tökum á framleiðslurétti hvers bónda
og skammta þeim það magn sem
þeir fengju fullt verð íyrir. Til þess
vom valdir menn bæði úr röðum
bænda sjálfra og menn sem unnu hjá
bændasamtökunum og hefði þeim
átt að vera fullkunnugt um afkomu
bænda. Nú er það svo með bændur
að þeir em eins og annað fólk, hvort
sem þeir heita Pétur eða Páll, og þeir
þurfa tekjur til að framfleyta sér og
stnum. Þeir sem tóku að sér að út-
hluta kvóta á hverja jörð fyrir sig
virtust ekkert taka tillit til þess hvort
mögulegt væri að hfa af þeim rétti
eða langt umfram það, sem auðvitað
lá alveg ljóst fyrir, skerðingin látin
ganga jafnt yfir alla.
Þegar farið var að leyfa fijálsa
verslun með kvóta, nokkuð sem bet-
ur hefði aldrei verið gert, var það að-
eins til að auka á misrétti milh
manna, þeir sem þurftu á auknum
framleiðslurétti að halda, gátu ekki
keypt, en lúnir sem höfðu úr nógu að
spila, gátu bætt við sig eins og þeim
sýndist. Þess em dæmi að bændur
reyndu að kaupa kvóta en gátu svo
ekki staðið í skilum, og urðu að selja
sinn kvóta og hætta búskap og jörðin
þar með komin í eyði.
Þeir bændur sem vom svo
óheppnir að hætta búskap árið áður
en kvótinn var verðlagður, töpuðu
þar með af nokkmm milljónum sem
þeir vissu elcki að þeir ættu.
Landbúnaðarráðherira heldur því
fram að búin þurfi að stækka, en
hvemig það á að gerast hef ég ekki
heyrt og þótt ótrúlegt sé, þá er ekld
alltaf að sjá að stæni búin skili betri af-
komu, ef marka má skýrslur þar að
lútandi.
Betra er seint en aldrei
Nú fyrst eftir tuttuga ára skerð-
ingu virðast forráðamenn bænda
vera að sjá að hluti bænda em svo
gott sem tekjulausir og hafa ekki get-
að haldið við húsum, vélum, eða
öðm sem viðkemur búskap og jafh-
vel safnað skuldum, svo gott sem
það nú er.
Ég leyfi mér að fullyrða, að ef
ffamleiðslurétti í mjóllcuiframleiðslu
væri úthlutað með sanngjömum
hætti milh bænda, gætu allir Ufað
þokkalega af sinni framleiðslu.
Nú spyr ég: Hvemig em ábú-
endaskipti fyrirhuguð á þeim jörðum
sem verst fóm út úr skerðingunni á
sínum tíma?
Námsstefna um sjávarfang
Þann 14. apríl nk. verður
haldin eins dags námsstefna í Nor-
ræna húsinu í Reykjavík um
möguleika hefðbundins sjávar-
fangs (fisks, sjávarspendýra, sjó-
fugls, sölva o.fl.) á nútíma-
markaði. Tilgangurinn er að leiða
saman hlunnindabændur, fiskverk-
endur, ferðaþjónustuaðila og aðra
er gætu komið að vömþróunar- og
markaðsverkefni á þessu sviði,
sem fyrirhugað er að ýta úr vör.
Flutt verða stutt erindi um:
• íslenska matargerðarhefð
■Menningu og markaðssetningu
■ Ferðaþjónustu og matarhefð
■Umhverfisumrœðu og markað
■ Nýsköpun í smáfyrirtœkjum
■ Eftirlit og vottun á matvœlum
Auk þess segja ýmsir aðilar frá
reynslu sinni af framleiðslu, sölu
eða framreiðslu hefðbundinna
matvæla.
Námsstefnan er haldin á
vegum verkefnisins Nordatlantisk
tradisjonsfisk, sem unnið er að í
Grænlandi, Færeyjum og Noregi
auk íslands. Norskir og breskir
aðilar koma og greina frá reynslu
sinni. Þátttaka kostar kr. 5000 og
er hádegisverður og kaffi innifalið.
Frekari upplýsingar og til-
kynningar um þátttöku:
Karl Benediktsson, Háskóla ís-
lands, sími: 525 4286 (v), 551
8450 (h), netfang: kben@hi.is
Í5'enSkIr/r
úrPVC