Morgunblaðið - 09.01.2014, Síða 42

Morgunblaðið - 09.01.2014, Síða 42
42 MENNING MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 9. JANÚAR 2014 STOFNAÐ1987 M ál ve rk : Ú lf ar Ö rn einstakt eitthvað alveg Ú r v a l e i n s t a k r a m á l v e r k a o g l i s t m u n a e f t i r í s l e n s k a l i s t a m e n n | Sk ipholt 50a Sími 581 4020 | www.gal ler i l i s t . i s Fyrsta sýning ársins í Eiðisskeri, sýningarsal Seltirninga á Eið- istorgi, verður opnuð í dag kl. 17 og ber hún yfirskriftina Draumkennd rými. Á henni sýna listmálararnir Fabienne Davidsson og Ingunn Sig- urgeirsdóttir sem stundað hafa nám við Myndlistaskóla Kópavogs í frjálsri málun sem byggist á ein- staklingsmiðaðri kennslu og áhersla lögð á gagnrýna nálgun lita og forma, málunaraðferða og pens- ilskriftar, eins og segir í tilkynn- ingu. Fabienne stundar nú nám við Université Paris-1 Pantheon- Sorbonne í Frakklandi. Á sýning- unni gefur að líta valin abstrakt- verk sem Fabienne og Ingunn unnu í fyrra. Þær hafa áður tekið þátt í samsýningum á vegum Félags frí- stundamálara og samsýningu nem- enda Myndlistaskólans í Kópavogi sem haldin var í Gerðarsafni í til- efni 25 ára afmælis skólans. Abstraktverk Fabienne og Ingunn. Draumkennd rými í Eiðisskeri Guðrún Harð- ardóttir, sér- fræðingur við húsasafn Þjóð- minjasafns Ís- lands, heldur fyrirlestur í dag kl. 16.30 í Árna- garði, stofu 423. um myndheim ís- lenskra klaust- urinnsigla. Fyr- irlesturinn ber yfirskriftina „Hvað segja innsiglin? Myndheimur ís- lenskra klausturinnsigla“. Fyrir- lesturinn er hluti af fyrirlestraröð Miðaldastofu um klausturmenn- ingu á Íslandi og Norðurlöndum á miðöldum. Um fyrirlesturinn segir m.a. á vef Miðaldastofu. „Innsigli voru mikilvægur þáttur í menningu miðalda og sem slík heimild um sjónmenningu þessa tíma. Ætla má að myndefni innsigla sé að stórum hluta táknrænt og í því felist ein- hver tjáning á sjálfsmynd eigenda þeirra. Í fyrirlestrinum verður sjónum beint að íslenskum klaust- urinnsiglum. Skoðað verður hvort áberandi munur sé milli innsigla klausturreglnanna tveggja sem störfuðu á Íslandi, benediktína og ágústína. Einnig hvort myndirnar birta almennar hefðir viðkomandi klausturreglu eða hvort um ein- hver „séríslensk“ afbrigði sé að ræða.“ Hvað segja innsiglin? Guðrún Harðardóttir Gunnar Dofri Ólafsson gunnardofri@mbl.is Leikstjórinn Marteinn Þórsson fer óvenjulegar leiðir við gerð nýjustu myndar sinnar, Á morgun verðum við eitt. Ekkert handrit er að myndinni og, það sem meira er, engir peningar til að framleiða hana. Myndina vinnur hann í frí- tíma, en Marteinn hefur áður gert myndirnar Rokland og XL. „Mig langaði að gera þetta,“ seg- ir Marteinn þegar hann er spurður að því hvað hafi fengið hann til að gera myndina með þessum hætti. „Ég veit ekki hvernig ég get út- skýrt það betur. Ég nenni allavega ekki að bíða eftir þessum hefð- bundnu leiðum til að fjármagna myndina, miklu betra er að búa sér til eitthvað að gera,“ segir Mar- teinn. Hann segir nútímatækni hjálpa kvikmyndagerðarmönnum mikið við að gera myndir með litlum til- kostnaði. „Ljósnæmar myndavélar sem geta tekið í kvikmyndaformi breyta þessu. Ef maður kann að taka sjálfur getur maður unnið þetta svona. Svo setur maður sér einhver ákveðin mörk. Þú vinnur svona mynd ekki á hefðbundinn hátt. Þetta getur að mörgu leyti frelsað þig undan þeim takmörk- unum sem venjuleg kvikmyndagerð setur þér.“ Marteinn segir um að gera að nýta þann aðgang sem íslenskir kvikmyndagerðarmenn hafa að leikurum. Kvikmyndageirann segir hann færast nær og nær því að vera iðnaður, þar sem tæknilega hliðin fái meiri athygli en leikarar og leik- stjórar. „Fólk þarf að fá að gera eitthvað. Iðnaðarhliðin á kvik- myndagerðarmönnum fær mikið að gera, til dæmis í Hollywood. En leikarar og leikstjórar og handrits- höfundar fá minna að gera.“ Hlúa að skapandi hliðinni „Það þarf að hlúa að skapandi hlið bransans. Kanadamenn lentu í því að þeirra skapandi iðnaður hvarf eiginlega, því skapandi hluti hans var allur farinn til Los Angel- es,“ segir Marteinn. Myndin sem hann vinnur nú að fjallar um sambönd, hvernig fólk hittist og verður ástfangið og löng- unina til að vera með annarri mann- eskju. „Grunnhugmyndin er þessi klassíska, strákur hittir stelpu, þau byrja saman, þau hætta saman en byrja svo aftur saman. Það er grunnþráðurinn. Svo vinnum við bara út frá því og sjáum hvert sag- an tekur okkur. Sagan er í rauninni mjög einföld og eitthvað sem allir geta tengt við,“ segir Martinn. Hann gerir ráð fyrir að leik- ararnir muni eiga stóran þátt í að móta hvaða stefnu myndin tekur. „Við fylgjum því sem kemur sterk- ast út. Það er alltaf einhver „editer- ing“ í gangi, nema hvað hún er ekki í tölvu eða ritvinnsluforriti, heldur bara með kvikmyndatökuvél, ljósi og klippingu.“ Marteinn segir að myndin muni sennilega taka eitt til þrjú ár í tök- um, ekki ósvipað því sem tekur að skrifa handrit að mynd, taka, klippa og vinna. „Þetta er bara aðeins öðruvísi vinnsla. Þetta er í sjálfu sér ekkert nýtt, það eru leikstjórar sem hafa unnið svona, en þá yfir styttri tíma. David Lynch gerði til að mynda Inland Empire án þess að hafa handrit.“ „Handrit eru heimskuleg“ Ungverski leikstjórinn Béla Tarr sagði við mig þegar hann var á kvikmyndahátíð hérna í Reykjavík: „Kvikmyndahandrit eru heimsku- leg, ég er að búa til kvikmynd (e. Screenplays are stupid, I’m making a movie).“ Hann vinnur allt hand- ritslaust. Það á að skrifa kvikmynd- ir með tökuvél, ekki penna,“ segir Marteinn og hlær. „Þetta er mikil áskorun fyrir mig því ég er svolítið íhaldssamur sjálfur, ég vil handrit og hafa hlutina í föstum skorðum, plana tökurnar og hafa æfingar. Þarna stekk ég hins vegar í djúpu laugina. Maður þarf að gera það öðru hverju, annars staðnar maður bara.“ Marteinn telur íslenskan kvik- myndaiðnað ekki vera í vanda. „Það er margt spennandi að gerast. Ég myndi ekki hafa áhyggjur af því, en kannski ættum við að leyfa okkur að gera meira rými fyrir kvik- myndagerðarmenn. Þá kemur kannski íslensk nýbylgja á borð við t.d. dönsku dogma-myndirnar. Svona bylgja hefur lengi verið í gangi í íslenskri tónlist og bók- menntum. Það væri gaman að sjá þetta líka í kvikmyndum.“ Marteinn grípur hverja lausa stund til að vinna að kvikmyndinni, en hann starfar sem áfengis- og vímuefna- ráðgjafi hjá SÁÁ. „Maður grípur vaktafríin og helgarnar.“ Losnar ekki við Ólaf Darra Marteinn tekur sjálfur upp hljóð og mynd, en fær aðstoð við hljóð- vinnslu. „Allir eru þarna upp á pró- sentur. Ef það koma inn einhverjir peningar í eftirvinnslunni fær fólk borgað, en ef ekki, þá fær það ekki borgað. Leikararnir hafa samt ekki eytt svo miklum tíma í þetta, þannig að þú tapar í sjálfu sér engum pen- ingum en færð heilmikla reynslu.“ Meðal leikara í myndinni er Ólafur Darri Ólafsson. „Ég losna ekkert við hann,“ segir Marteinn og hlær, en Ólafur Darri lék bæði í Roklandi og XL. „Hann er minn DiCaprio. Ég er heldur ekki búinn að þjálfa hann nóg, hann á smá eftir þangað til hann verður almennilegur,“ segir Marteinn og hlær enn meira. Kvikmynd með engu handriti og engu fjármagni  Gerir nánast allt sjálfur í frítímanum  Á enn eftir að slípa Ólaf Darra til Ljósmynd/Nanna Dís Þúsundþjalasmiður Marteinn hefur áður gert myndirnar Rokland og XL. Á setti Leikarar kvikmyndarinnar fá ekki greitt fyrir vinnu sína nema peningar komi inn í eftirvinnslu.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.