Þjóðlíf - 01.07.1986, Qupperneq 69

mínu mati styrkjum við hver aðra
með þessum umræðum."
Hefur Biblían kannski verið rang-
túlkuð til þessa — af körlum ?
„Ekki vildi ég segja það. Biblían er
lifandi orð — hún talar til okkar í
öllum okkar aðstæðum. Sami kaflinn
getur haft ólíka merkingu í okkar
huga eftir því hvernig aðstæður okkar
eru. Hann getur einnig talað misjafn-
lega til karla og kvenna. Konur eiga
svo margt sameiginlegt, mikla sam-
eiginlega reynslu. Við tökum þess
vegna kannski sérstaklega eftir því
sem talað er til okkar sem kvenna í
Biblíunni. Vegna þess hversu Orðið
er lifandi er varla unnt að tala um
rangtúlkanir á Biblíunni.“
Solveig Lára er þekkt að starfsemi
sinni fyrir samtökin Lífsvon — sam-
tök sem beita sér fyrir afnámi fóstur-
eyðinga.
„Mín afstaða er einföld," segir sr.
Solveig Lára og verður alvarleg á
svip. „Hún er þessi: barnið í móður-
kviði á rétt til lífsins. Mér finnst að
fóstureyðingu sé oft beitt til þess að
kúga konur. Konur verða oft fyrir
miklum utanaðkomandi þrýstingi í þá
átt að losa sig við þunga — og þær
láta stundum undan þótt þær óski
þess sjálfar heitt og innilega að ganga
með og ala barn.“
Hvað með sjálfsákvörðunarrétt
kvenna?
„Konan hefur rétt á því að taka
ákvörðun um það hvort hún vill
verða barnshafandi eða ekki,“ svarar
Solveig Lára. „Þetta er hins vegar
ekki spurning um sjálfsákvörðunar-
rétt kvenna eða ákvörðunarrétt
neinna annarra þegar líf hefur orðið
til. Barnið á rétt til lífsins."
Væri þá ekki rétt að banna allar
fóstureyðingar?
„Ég tek undir það. Mér finnst mik-
ill tvískinnungur í því að vilja banna
fóstureyðingar af félagslegum ástæð-
um eingöngu, en leyfa síðan að eyða
fóstri vegna hættu á fötlun, andlegri
eða líkamlegri. Legvatnssýnin sem
tekin eru á 16. viku meðgöngu eru
tekin einvörðungu í því skyni að
kómast að því hvort fóstur er
heilbrigt eða ekki — og síðan er kon-
unni boðið upp á fóstureyðingu ef
ekki reynist allt vera í lagi. Stundum
eru konurnar jafnvel beittar þrýstingi
í þessum efnum. Ég get tæpast
ímyndað mér hvernig það er að vera
foreldri við þær aðstæður að alls stað-
ar er þrýst á þá um að láta eyða
fóstrinu.
í starfi mínu hef ég kynnst fötlu-
ðum einstaklingum sem hafa sagt við
„Mín afstaða er einföld: barnið á rétt til lífsins."
mig, að þeim finnist þeim ofaukið í
samfélaginu þegar verið er að ræða
um réttmæti fóstureyðinga af læknis-
fræðilegum ástæðum. Þetta er
grimmt samfélag. Við þurfum að
vinna að því að byggja upp samfélag
sem hvílir á kærleika. “
Ætlar sr. Solveig Lára að taka það
að sér að breyta þjóðfélaginu?
Hún hlær dátt.
„Ég segi eins og konan: „Ég ætlaði
að frelsa heiminn, en fékk ekki
barnapíu.“!
Hins vegar skortir fólk framtíðar-
sýn, einkum ungt fólk. Eldra fólk
hafði sterka framtíðarsýn, enda hafa
á lífsferli þess orðið gífurlegar breyt-
ingar og framfarir. í dag ríkir hins
vegar vonleysi. Þann hugsunarhátt
ber hæst að öllu geti verið lokið á
morgun og þess vegna sé best að lifa
lífinu í dag. Unglingunum finnst yfir-
leitt ekki skipta máli hvað þeir gera
við líf sitt. Hér er tvímælalaust sterkt
hlutverk fyrir kirkjuna, því hún flytur
mikinn vonarboðskap. Kristindómur-
inn talar beint inn í mannlegar að-
stæður - og ekkert er Guði óviðkom-
andi.“
Á kirkjan að blanda sér meira inn í
umræðu um samfélagsmál en hún
hefur gert?
Sr. Solveig Lára bendir á að kirkj-
an hafi alltaf og muni ávallt blanda
sér í samfélagsmál, einfaldlega vegna
þess að kristin trú er samfélagstrú.
„Kirkjan á hins vegar aldrei að taka
flokkspólitíska stefnu,“ segir hún. „Á
hinn bóginn væri það hreinn heiguls-
háttur ef hún veigraði sér við að taka
afstöðu í ákveðnum málum eingöngu
vegna þess að einn stjórnmálaflokkur
blandast þeim öðrum fremur. Kirkj-
an hlýtur ávallt að berjast fyrir rétt-
lætinu - sama hvað stjórnmálaflokk-
um finnst um málið.“
Sr. Solveig Lára Guðmundsdóttir
hefur mikinn áhuga á sterku safnað-
arstarfi og telur að með auknu starfi
aukist áhuginn og aðsóknin að mess-
um og öðru safnaðarstarfi. Hún seg-
ist eiga þá ósk heitasta sem nýr prest-
ur í Seltjarnarnessprestakalli að sjá
þar lifandi safnaðarstarf — „og að
fólkið sameinist um kirkjuna og pre-
„Miðaldra fólk segir stundum að
börnin segi að þeim finnist skrýt-
ið að sjá konu í prestsembætti."
stinn. Ég vildi gjarnan sjá þarna lif-
andi starf, helst alla daga vikunnar.
Ég hlakka mikið til að starfa með
Seltyrningum - og vona að ég bregð-
ist ekki því trausti sem þeir hafa sýnt
mér.“
ÞJOÐLÍF 69