Iðnaðarmál - 01.01.1956, Blaðsíða 15

Iðnaðarmál - 01.01.1956, Blaðsíða 15
' á: 1. mynd. Dúkurinn er lagður margjaldur á snið- borðið, þar sem teiknað er á hann eftir snið- um. Að lokum gerir klæðskerinn síðustu at- hugun á teikningunni. 2. mynd. Dúkur sniðinn með rajmagnshand- hníf. 3. mynd. Með rafknúnum bandhníf eru erma- liningar á skyrtur sniðnar ejtir móti. 4. mynd. Vinnuvettlingar eru sniðnir með jorm- hnífum í höggpressu. 5. mynd. Skyrtuflibbarnir eru stífaðir varan- legri stífingu með sérstökum efnasambönd- um. 6. mynd. Hnappagbt saumuð í vinnufatnað. 7. mynd. Þegar búið er að sauma treyju og buxur samfestings sitt í hvoru lagi, eru hlut- ar þessir tengdir saman með samsetningar- renningi. Þetta er gert í vél, sem saumar þrjá sauma i einu. FATAGERÐ sem til framleiðslunnar þurfti, komið til landsins. Fyrstu þrjú starfsárin var fyrirtæk- ið í leiguhúsnæði í Skildinganesi og hafði samvinnu við Sjóklæðagerð ís- lands, er þá var úti í Skildinganesi, um sameiginleg not beggja félaganna á ýmsum sérvélum Vinnufatagerðar- innar, svo sem sniðvél, hnappagatavél og hnappaáfestingarvél, sem voru hinar fyrstu vélar þessarar tegundar, sem til landsins voru fluttar. Er Vinnufatagerðin hóf starfsemi sína, átti hún við harða, erlenda sam- keppni að etja, enda hafði innan- landsframleiðsla á vinnufatnaði lítt tíðkazt og innflutningur verið algjör- lega frjáls. Hún þurfti ekki síður að berjast við vantrú manna á, að íslenzk framleiðsla á þessu sviði gæti staðið erlendum varningi jafnfætis að gæð- um og jafnframt borið sig fjárhags- lega. Fyrsta árið voru starfsmenn fyr- irtækisins 10 og framleiðslan um 11000 flíkur. Var framleiðslan þá ein- göngu bundin við al<jen<íustu vinnu- föt á fullorðna — samfestinga, jakka og buxur. Árið 1935 flytur fyrirtækið í eigið hús, sem það hafði reist við Þverholt í Reykjavík, og var gólfflötur þess 300 m-, sem á þeim tíma þótti mikið. Árlega var nú nýjum fatategundum bætt- við framleiðsluna. Hin upphaf- lega framleiðsla var algeng nankins- föt, en nú bætast við brún kakiföt (vélamannaföt), hvítir og mislitir vinnusloppar fyrir alls kyns störf og barnahlífðarföt í ýmsum litum. Árið 1938 er svo komið, að of þröngt er orðið um starfsemi fyrir- tækisins, og er þá verksmiðjuhúsið stækkað svo, að gólfflötur þess verð- ur 450 m2. Er þá jafnframt hafin framleiðsla á skyrtum. Á þessum ár- um var mjög þröngt um erlendan gjaldeyri, svo að knappar leyfisveit- ingar takmörkuðu algjörlega vöxt verksmiðjunnar, því að eftirspurnin eftir framleiðslunni var meiri en svo, að hægt væri að fullnægja henni. Er atvinnulíf þjóðarinnar tók að glæðast, rýmkaðist allverulega um innflutning á efnivörum. Varð fyrir- 11

x

Iðnaðarmál

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Iðnaðarmál
https://timarit.is/publication/1105

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.