Dagrenning - 01.02.1951, Síða 16

tírna. í ríki þess „frelsara' er ekki heldur rúm
fyrir Jesú Krist. í kennslubókum þess ríkis
stendur:
„Það er „vísindalega“ sannað, að Jesús
Kristur hefur aldrei verið til“, og á kirkjudyr-
um þess stórveldis stendur skrifað: „Lokað,
vegna þess að enginn Guð er til.“
Þessum nýja „frelsara“ knékrjúpa milljón-
ir rnanna víðsvegar um heim og málverk af
honum og myndir prýða hvert heimili á
helmingnum af yfirborði jarðar. Er þetta
ekki nákvæmlega eins og Kristur sagði oss:
Segir ekki heimurinn nú í dag urn þessa
„frelsara“, „Sjá, hér er hinn Smurði“. — Jú
en Kristur sagði oss: — Trúið því ekki! En
rnargir trúa þessu — og þar á meðal ýrnsir
„hinna útvöldu", eins og Kristur einnig sagði
fvrir að verða rnundi.
Og loks megum vér ekki gleyrna okkar
eigin „frelsurum" — öllurn hinurn miklu
alþjóðasamtökum, sem vér, vestrænar þjóð-
ir, setjum nú allt vort traust á. í því sambandi
ber oss að minnast Þjóðabandalagsins garnla,
sem stofnað var til þess að „vernda friðinn"
í heiminum og iyrirbyggja stríð um aldur og
æfi. Það lifði í tuttugu ár og reyndist alveg
óhæft til að vernda friðinn og fyrirbyggja
styrjaldir. Og nú í dag höfum við vorar „Sam-
einuðu þjóðir“, sanrkomu, þar sem Guð er
aldrei nefndur á nafn. Þessi „frelsari“ átti að
tryggja mannkyninu trúfrelsi, málfrelsi, hugs-
anafrelsi, frelsi frá ótta og frelsi frá skorti —
en efndirnar hafa orðið þær að í mörgum
ríkjum þessara samtaka er ekkert af
þessu frelsi lengur til, og í flestum öðrum
er ótti og uggur í brjóstunr flestra manna.
Og Kristur sagði enn: Lögmálsbrotin munu
magnast! Hvemig er með það tákn? Ósann-
indi og blekkingar og óregla á öllurn svið-
um og hvers konar lastalíf stendur nú
með meiri blóma en nokkru sinni fyrr.
Þjófnaðir, rán, sviksemi og gripdeildir
eru daglegt brauð í hinurn svokölluðu
menningarlöndum, og þar sem „menningin“
er minni er Jressi starfsemi skipulögð á ýms-
an hátt og heil félög starfandi að slíku. Mað-
ur getur varla lengur treyst nokkurri frétt sem
berst, hún er jafnan ýkt eða lituð af áróð-
ursmönnum við fréttaflutninginn. Jafnvel
rnyndir er ekki lengur að marka, þær eru oft
„tilbúnar" í ákveðnu augnamiði og því ósann-
ar og blekkjandi. Enginn veit raunar leng-
ur hvað er satt og hvað ósatt. Blöðin, sem
upphaflega höfðu það göfuga hlutverk að
fræða fólkið og segja því sannleikann eru nú
orðin að blekkinga- og áróðurstækjum óhlut-
vandra flokka.
Og loks eru það svo ummæli Frelsar-
ans um Jerúsalem! Og hér er komið að einu
athvglisverðasta atriðinu í spádómi Krists.
Nú — einmitt nú á vorum dögurn —, er
Jerúsalem allt í einu orðin eitt af mestu
vandamálum heimsstjórnmálanna eftir að
hafa verið gjörsamlega þýðingarlaus staður í
pólitískum skilningi í mörg hundruð ár. Nú
þegar má segja að Jerúsalem sé „umkringd af
hersveitum", en á þó efalaust eftir að verða
betur síðar. Og öllum, sem nokkurt skyn ber
á hernaðaraðstöðuna í heiminum nú í dag
kemur sanran um, að einhver allra hættuleg-
asti staður jarðkringlunnar, hvað heimsfriðinn
snertir, sé einmitt Jerúsalem og Palestína.
Það má nærri segja það nú með öruggri vissu
að í Jerúsalem og Júdeu munu fram fara ein-
hver rnestu átök næstu heimsstyrjaldar, og að
þaðan verði þá fluttar á burt konur og böm
til þess að forða þeim frá algjörri tortím-
ingu.
*
Tírninn leyfir ekki að ég fari frekar út í
þessi atriði þó það væri æskilegt, enda hef
ég vakið athygli yðar á því helsta, sem Krist-
ur bendir á að verða muni táknrænt fyrir
endalokin. En hann bætir því við, að þessi
tákn séu aðeins „upphaf fæðingarhríðanna“,
og „endirinn sé ekki þá þegar kominn“. Enn,
10 DAGÚENNING