Reykjalundur - 01.10.1980, Qupperneq 19

æðasjúkdóminn, um mataræði og reykingar.
Ekki er ósennilegt að gert verði að skilyrði
að hætta reykingum og mönnum hjálpað til
þess.
Nú er ekki nóg að þjálfa í nokkrar vikur og
ná auknu þreki, heldur verður að viðhalda
því er náðst hefur, og jafnvel ætti að vera unnt
að bæta sig enn frekar. Því er rétt að stefna
að því, að þeir sem útskrifast frá Reykjalundi,
korni saman og æfi áfram, e. t. v. undir stjórn
lækna, a. m. k. að hluta til.
Af framansögðu má sjá, að þörfin fyrir end-
urhæfingu Jijartasjúklinga er mikil. Á sama
hátt og kransæðastíflusjúklingar eru þjálfaðir,
er auðvitað einnig eðlilegt að þjálfa sjúklinga
með slæma áreynsluhjartaverki, sjúklinga eftir
hjartaskurðaðgerðir og þá sem hafa hækkaðan
blóðþrýsting, offitu, liáa blóðfitu, sykursýki
o. s. frv.
Það er því ljóst, að verkefnið er gífurlega
stórt. Tilkostnaðurinn er talsverður, en það
sem sparast, verður þá margfalt meira þegar
til lengdar lætur.
Forsiðumyndin er af listaverki Ásmund-
ar Sveinssonar myndhögguara „Hrafn
Óðins“.
Hlin Ingólfsdóttir ekkja Árna Ein-
arssonar og afkomendur þeirra hjóna gaf
Reykjalundi listaverkið til minningar
um Árna Einarsson, og hefir því verið
valinn staður fyrir framan skrifstofu-
hyggingu Reykjalundar.
Var styttan afhjúpuð við setningu 22.
þings S.Í.B.S. að viðstöddum þingfull-
trúum og fleiri gestum 20. sept s.l., þar
sem listaverkið mun prýða staðinn um
ókomin ár til minningar um oltkar far-
sœla forstjóra Árna Einarsson.
REYKJALUNDUR
17