Morgunblaðið - 21.05.2015, Blaðsíða 21

MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 21. MAÍ 2015
✝ Eygló HelgaHaraldsdóttir
fæddist í Reykjavík
19. janúar 1942.
Hún lést á Hjúkr-
unarheimilinu Sól-
túni í Reykjavík 13.
maí 2015.
Foreldrar Eygló-
ar voru Þórunn
Guðmundsdóttir, f.
7.7. 1918, d. 8.9.
2005, og Haraldur
Gíslason, f. 21.10. 1917, d. 20.10.
1999. Bróðir Eyglóar er Guð-
mundur G. Haraldsson, f. 30.10.
1944, maki Ástbjörg Ólafsdóttir,
f. 15.10. 1940.
Hinn 16. mars 1963 giftist
Eygló Eiði Svanbergi Guðnasyni,
f. 7.11. 1939. Foreldrar hans
voru Þóranna Lilja Guðjóns-
dóttir, f. 4.6. 1904, og Guðni Guð-
mundsson, f. 14.6. 1904, d. 17.11.
1947.
Börn þeirra Eyglóar og Eiðs
eru: a) Helga Þóra Eiðsdóttir, f.
4.10. 1963, maki Ingvar Örn Guð-
jónsson, f. 2.2. 1963. Þeirra börn:
Eygló Erla, f. 6.4. 1989, Hildur
Helga, f. 16.3. 1993, og Kolfinna
Katrín, f. 9.12. 1999. b) Þórunn
Hún hafði áður stundað nám í
einkatímum, meðal annars hjá
Gunnari Sigurgeirssyni. Í tónlist-
arskólanum voru Hermína Krist-
jánsson, Rögnvaldur Sig-
urjónsson, Árni Kristjánsson og
Jón Nordal meðal kennara henn-
ar í píanóleik. Hún stundaði nám
við skólann í tólf ár. Síðar sótti
hún fjölmörg námskeið í píanó-
leik, ekki síst píanókennslu.
Á þessu vori eru 50 ár liðin
síðan hún útskrifaðist ein þeirra
þriggja, sem fyrst luku námi við
nýja píanókennaradeild Tónlist-
arskólans vorið 1965. Haustið
sama ár hóf hún kennslu við skól-
ann. Jafnan kenndi hún einnig
ungum nemendum utan skólans
og lagði alla tíð sérstaka rækt við
byrjendakennslu.
Eygló kenndi við Tónlistar-
skólann í Reykjavík allt til
haustsins 1993 eða í tæplega þrjá
áratugi en það haust fluttu þau
hjónin til starfa við sendiráð Ís-
lands í Noregi. Þau störfuðu að
mestu erlendis sem fulltrúar Ís-
lands í Noregi, Kína, Kanada og
Færeyjum fram í ársbyrjun 2009.
Síðustu árin var heimili þeirra
í Garðabæ, en undanfarið rúmt
ár naut Eygló einstakrar umönn-
unar á Hjúkrunarheimilinu Sól-
túni í Reykjavík.
Eygló Helga verður jarð-
sungin frá Hallgrímskirkju í dag,
21. maí 2015, og hefst athöfnin
kl. 13.
Svanhildur Eiðs-
dóttir, f. 19.2. 1969,
maki Gunnar
Bjarnason, f. 12.3.
1969. Þeirra börn
Eiður Sveinn, f.
3.11. 1993, og Lára
Lilja, f. 9.10. 1995.
c) Haraldur Guðni
Eiðsson, f. 24.5.
1972, maki Ragn-
heiður Jónsdóttir, f.
7.11. 1973. Þeirra
börn: Eygló Helga, f. 6.5. 1999,
Jón Hilmir, f. 10.7. 2003, og Hall-
dór Hrafn, f. 1.4. 2011.
Eygló var fædd og uppalin í
Reykjavík. Hún stundaði nám við
Laugarnesskólann, Lindargötu-
skóla og Gagnfræðaskólann við
Vonarstræti. Lauk landsprófi og
seinna stúdentsprófi frá Mennta-
skólanum í Reykjavík vorið 1962,
samtímis námi við Tónlistarskól-
ann í Reykjavík.
Áður en Eygló hóf píanónám,
kornung, var hún i fiðlusveit
Laugarnesskólans sem Ingólfur
Guðbrandsson stofnaði og stjórn-
aði.
Eygló hóf píanónám við Tón-
listarskólann í október 1953.
Þegar ég hugsa um mömmu þá
er þakklæti sú tilfinning sem ég
finn hvað sterkast. Þakklæti fyrir
svo margt; fyrir lífið, fyrir að hafa
alltaf verið til staðar og fyrir að
vera góð fyrirmynd. Hún á ansi
mikið í manni og ég á henni mikið
að þakka. Hef örugglega ekki sagt
það nægjanlega oft við hana.
Mamma sagði mér eitt sinn
þegar við spjölluðum um lífið og
tilveruna að hennar helsta mark-
mið í uppeldi okkar systkinanna
hefði verið að eiga okkar vináttu,
vera vinur okkar. Það tókst henni
vel. Hún átti okkar vináttu og
trúnað alla tíð, enda góður og þol-
inmóður hlustandi sem dæmdi
aldrei heldur ráðlagði og ræddi.
Hennar vinátta var mér alla tíð
dýrmæt og hef ég reynt að fylgja
hennar fordæmi í þessu sem öðru
þegar kemur að uppeldi minna
þriggja barna.
Það heimili sem mamma og
pabbi bjuggu okkur systkinunum í
Kúrlandi þegar við ólumst upp var
mikilvæg kjölfesta í lífinu sem
skapaði ró og svigrúm til að njóta
æskuáranna. Fyrir það er ég þeim
þakklátur. Mamma vann að hluta
til heima sem píanókennari þann-
ig að hún var iðulega til staðar.
Hún var heimakær og leið í raun
hvergi betur en heimavið með sínu
fólki. Hún var hjálpsöm og er ekki
laust við að ég fái smá samviskubit
þegar ég rifja upp þær stundir
þegar hún var að hjálpa mér með
námið, sérstaklega grunnskóla-
dönskuna sem var um það bil það
leiðinlegasta sem ég gat ímyndað
mér. Áhugaleysið var því algjört
af minni hálfu en hún með sína
léttu lund og jafnaðargeð hélt ró
sinni og mér við efnið.
Mamma og pabbi og við systk-
inin og okkar fjölskyldur eyddum í
seinni tíð fjölmörgum árum er-
lendis, hvert á sínum stað við störf
eða nám. Því gáfust færri tæki-
færi til samveru en áður, en á móti
kom að þegar við heimsóttum þau
eða þau okkur þá var það mikill
gæðatími. Mikið spjallað og afar
ljúfar stundir – margar af mínum
kærustu minningum.
Fyrir tæpum áratug fór minnið
að bregðast henni, sjúkdómur
sem átti eftir að reynast erfiður en
mamma tókst á við af sínu ein-
staka æðruleysi. Það var erfitt að
fylgjast af vanmætti með henni
uppgötva og takast á við svo
grimman sjúkdóm. Hennar bar-
áttu er lokið og ég veit að hún er
nú á góðum stað og hugurinn
frjáls.
Elsku mamma, takk fyrir allt.
Þinn
Haraldur.
Ég flyt þér, móðir, þakkir þúsundfaldar,
og þjóðin öll má heyra kvæðið mitt.
Er Íslands bestu mæður verða taldar,
þá mun þar hljóma fagurt nafnið þitt.
Blessuð sé öll þín barátta og vinna,
blessað sé hús þitt, garður feðra minna,
sem geymir lengi gömul spor.
Haf hjartans þakkir, blessun barna
þinna,
– og bráðum kemur eilíft vor.
(Davíð Stefánsson)
Þín elskandi
Helga Þóra, Þórunn Svan–
hildur og Haraldur Guðni.
Elsku tengdamamma.
Góð, falleg, örlát, auðmjúk, já-
kvæð og hlý. Þetta eru allt orð
sem koma upp í hugann þegar ég
minnist þín. Þú kenndir mér
margt. Þú kunnir að njóta augna-
bliksins og það hef ég reynt að til-
einka mér. Hversdagslegir hlutir
eins og það að hella upp á te og
drekka það í ró og næði voru þér
mikil gæðastund. Þú kynntir mig
fyrir teinu og ég var svo heppin að
fá að njóta fjölmargra slíkra
stunda með þér. Nú líður ekki sá
dagur sem ég helli ekki upp á te og
oftar en ekki verður mér hugsað
til þessara góðu stunda.
Við Halli, ásamt börnunum
okkar, áttum yndislega tíma með
ykkur tengdapabba bæði í Kúr-
landinu og þegar við heimsóttum
ykkur víðsvegar um heiminn eða
þið okkur. Kvöldin snérust oft upp
í skemmtilegt spjall um heima og
geima sem þú gafst þér nægan
tíma í. Ég er endalaust þakklát
fyrir að hafa fengið að kynnast þér
og mun ávallt varðveita dýrmætar
minningar sem ég mun deila með
afkomendum okkar Halla. Hjart-
ans Eygló, hvíl í friði.
Þín tengdadóttir,
Ragnheiður.
Elskuleg tengdamóðir mín er
fallin frá. Ég kom inn á heimili
tengdaforeldra minna 15 ára gam-
all en varð strax á fyrsta degi hluti
af fjölskyldunni í Kúrlandinu. Var
ég tíður gestur á heimili heima-
sætunnar á unglingsárunum og á
þaðan einungis ljúfar minningar
um samverustundir með Eygló og
Eiði, hvort sem við vorum að horfa
á Dallas í sjónvarpinu, spila Trivi-
al Pursuit, grilla góðan mat eða
spjalla saman um lífsins gagn og
nauðsynjar.
Ég eignaðist ekki eingöngu
tengdafjölskyldu heldur líka góða
vini. Samverustundirnar voru
miklar alla tíð, hvort sem við vor-
um við nám í Bandaríkjunum eða
hér heima. Tengdaforeldrar mínir
bjuggu um árabil erlendis og vor-
um við dugleg að heimsækja þau í
fríum. Sumrin í Noregi eru
ógleymanleg, en þar dvöldum við í
fjórar til fimm vikur í senn, sem og
heimsóknir okkar til Kína. Alltaf
var tekið afar vel á móti okkur og
við eigum eftirminnilegar stundir
og einstaklega góðar minningar
frá þessum tíma.
Ég á ótæmandi minningar um
yndislega og einstaka tengdamóð-
ur sem var ekki bara tengdamóðir
heldur einnig traustur vinur.
Aldrei bar skugga á vináttu okkar
og samband sem einkenndist ætíð
af virðingu og mikilli væntum-
þykju. Dætur mínar voru miklar
ömmustelpur og voru þær mjög
hændar að ömmu Eygló sem var
trúnaðarvinur þeirra og alltaf til
staðar, ekki bara fyrir þær heldur
fyrir okkur öll.
Ég veit að elsku Eygló mín er
komin á góðan stað. Takk fyrir allt
og allt, þín verður sárt saknað.
Þinn
Ingvar Örn.
Við fráfall elsku ömmu minnar
hef ég misst einstaka vinkonu.
Jafn stórkostlega konu er erfitt að
ímynda sér og hefur hún verið ein
af helstu fyrirmyndum mínum í
lífinu. Eygló amma kenndi mér
svo margt og hafði alltaf óbilandi
trú á mér. Eitt af því sem mér
finnst hvað mest lýsandi fyrir
ömmu mína er að hún sparaði
aldrei hrósið. Sagði ávallt við mig
að ef ég hefði eitthvað gott að
segja þá ætti ég að segja frá því.
Ekki bara hugsa það. Í gegnum
veikindi hennar síðustu ár þá tap-
aðist aldrei þessi hugsjón hjá
henni. Alltaf þegar ég hitti hana
hafði hún eitthvað fallegt að segja
við mig. Ég hef reynt að tileinka
mér þennan fallega hugsunarhátt.
Það sem stendur þó hvað helst
upp úr er að þegar á reyndi vissi
ég alltaf að ég átti hauk í horni hjá
ömmu minni. Sama hvar hún var
stödd í heiminum þá hafði hún
alltaf tíma til að hlusta, vera til
staðar sem vinur og gefa ráð.
Ófáar voru stundirnar sem við
skemmtun okkur saman yfir sjón-
varpinu, spili, söng við píanóið eða
spjalli. Ég er mjög þakklát fyrir
tímann sem ég fékk að eyða með
ömmu og afa víðsvegar um heim-
inn. Það var stundum erfitt að
hafa þau svona langt í burtu en á
sama tíma voru þá dagarnir eða
vikurnar sem ég eyddi hjá þeim
ógleymanlegar og á ég einstakar
minningar frá þeim tíma.
Nú kveð ég þessa fallegu konu
og yndislegu ömmu með miklum
söknuði í hjarta. Elsku bestu
amma mín, takk fyrir allt.
Eygló Erla
Elsku amma mín, ég á svo erfitt
með að trúa því að þú sért farin frá
mér fyrir fullt og allt. Amma
Eygló var ein sú besta manneskja
sem ég hef kynnst, hún var ein-
staklega góð við mig og alla sem
hún þekkti.
Það var alltaf gaman að koma í
heimsókn til ömmu og afa og alltaf
tóku þið jafn vel á móti mér.
Amma mín var algjör snillingur
á píanó og fékk ég oft að glamra
með, ég mun alltaf muna eftir
hæfileikum hennar á píanóinu.
Elsku amma mín, ég kveð þig
með miklum söknuði. Mér þykir
svo ótrúlega vænt um þig og þú
verður alltaf í mínu hjarta.
Þín elskandi
Kolfinna Katrín.
Elsku systir mín er látin, það
kallar á mikinn söknuð en umfram
allt þakklæti fyrir frábæra vináttu
alla tíð.
Æskuárin okkar í Nóatúninu
voru mjög góð og ég mun aldrei
gleyma hvað Eygló var mér góð
og passaði vel upp á snáðann. Pí-
anóið var hennar líf og yndi, er ég
spurði Eygló að því hvort hún vildi
kenna mér á píanó. Að sjálfsögðu
var hún tilbúin. Svo byrjaði
kennslan, eftir 10 mínútur gafst
ég upp, ég hafði ekki þolinmæði í
þetta, þá sagði þessi elska:
„Gummi minn, ef þú vilt reyna
seinna þá er ég tilbúin“. Því miður
varð ekkert úr því.
Eygló og Eiður störfuðu er-
lendis í nokkur ár. Þegar þau
störfuðu í Noregi átti ég erindi
þangað, þegar Eygló frétti það að
ég væri að koma var boðið til
veislu, Eiður grillaði og Eygló
dekraði við mig. Þetta kvöld gaf
okkur Eygló mikið.
Eygló hafði einstaklega góða
nærveru, falleg var hún, ljúf í lund
og brosmild. Með fögnuði og hlýju
tók hún hinu glaðlega í lífinu, með
þrautseigju, jákvæðni og æðru-
leysi tókst hún á við þá erfiðleika
sem lífið færði henni.
Ég vil þakka fyrir vináttuna og
fallega brosið, lífsskrautið verður
einhvern veginn fátæklegra eftir
hennar dag.
Við Ástbjörg sendum Eiði og
fjölskyldu okkar innilegustu sam-
úðarkveðjur. Blessuð sé minning
hennar.
Guðmundur Haraldsson.
Eygló Helga
Haraldsdóttir
 Fleiri minningargreinar
um Eyglóu HelguHaralds-
dóttur bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu
daga.
Elskuleg eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir, amma og langamma,
SIGURLAUG HEIÐRÚN
JÓHANNSDÓTTIR,
Vallholti 17,
Ólafsvík,
lést á heimili sínu
fimmtudaginn 14. maí.
Útför hennar fer fram frá Ólafsvíkurkirkju
laugardaginn 23. maí kl. 14.
.
Jón Guðmundsson,
Jóhanna Sólrún Jónsdóttir, Guðjón Harðarson,
Fjóla Björk Jónsdóttir, Hjördís Úlfarsdóttir,
Sóley Jónsdóttir, Þröstur Albertsson,
Heiðar Arnberg Jónsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir,
stjúpmóðir, amma og langamma,
ÁSA (LILLA) JÓNA JÓNSDÓTTIR,
hjúkrunarheimilinu Mörk,
Reykjavík,
verður jarðsungin frá Áskirkju
þriðjudaginn 26. maí kl. 13.
.
Jón Friðrik Jóhannsson, Guðrún Geirsdóttir,
Gunnlaugur H. Jóhannsson, Áslaug Einarsdóttir,
Gunnar Einar Jóhannsson, Linda Björk Bentsdóttir,
Ingi Valur Jóhannsson, Ragnheiður Harðardóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir
og afi,
INDRIÐI SIGURJÓNSSON
bóndi,
Hvíteyrum í Skagafirði,
lést fimmtudaginn 14. maí á
Heilbrigðisstofnuninni á Sauðárkróki.
Útförin fer fram frá Mælifellskirkju þriðjudaginn 26. maí kl. 11.
.
Rósa Björnsdóttir,
Eydís, Margrét, Helga Rós, Berglind og fjölskyldur.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SIGURLÍNA GUNNLAUGSDÓTTIR
garðyrkjufræðingur,
áður Reykjum Ölfusi,
lést á hjúkrunarheimilinu Skógarbæ
þriðjudaginn 19. maí.
Útför verður auglýst síðar.
Starfsfólki Skógarbæjar þökkum við frábæra umönnun.
.
Hulda Axelsdóttir,
Álfdís Elín Axelsdóttir, Martin Kennelly,
Erla Dís Axelsdóttir, Pétur H. Hannesson,
Ari Víðir Axelsson, Anna Margrét Guðmundsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ELÍSABET KRISTINSDÓTTIR,
Seiðakvísl 3,
Reykjavík,
lést á Landakoti þriðjudaginn
19. maí.
Útför hennar fer fram frá Grafarvogskirkju fimmtudaginn
4. júní kl. 13.
.
Þóra Sjöfn Guðmundsdóttir, Reynir Vignir,
Sveinn Guðmundsson,
Birna Guðmundsdóttir, Kolbeinn Finnsson,
barnabörn og langömmubörn.
Elskulegur eiginmaður minn og faðir okkar,
BRYNJÓLFUR GUÐMUNDSSON,
fyrrum bóndi á Galtastöðum,
Flóahreppi,
andaðist á Fossheimum, hjúkrunardeild
H.Su. föstudaginn 15. maí.
Útför hans fer fram frá Selfosskirkju miðvikudaginn
27. maí kl. 14.
.
Arndís Erlingsdóttir,
Erlingur Brynjólfsson,
Ragnar Geir Brynjólfsson.
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla
útgáfudaga.
Skilafrestur | Ef óskað er eftir birtingu á útfarardegi verður greinin
að hafa borist eigi síðar en á hádegi tveimur virkum dögum fyrr (á
föstudegi ef útför er á mánudegi eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað getur birting dregist, enda þótt grein ber-
ist áður en skilafrestur rennur út.
Minningargreinar