Dagblaðið Vísir - DV - 09.02.2011, Blaðsíða 19

Umræða | 19Miðvikudagur 9. febrúar 2011
Borðar ein-
tómt van-
illuskyr
1 Eftirlýstur! Skokkari sló dreng og snéri hann í götuna. Lögreglan
á Selfossi lýsir eftir karlmanni á
fertugsaldri sem veittist að tólf ára
dreng í Hveragerði í gærkvöldi.
2 Hetjudáð á Tjörninni: „Ótrúlegt að ég hafi náð að sjá hann“ Andri
Vilbergsson bjargaði 19 ára pilti
upp úr Reykjavíkurtjörn aðfaranótt
sunnudags.
3 Stórviðrið að byrja S- og V-til - hviður komnar upp í 30 m/s Búist
er við stormi eða ofsaveðri sunnan-
og vestanlands síðdegis og í kvöld, og
um allt land í nótt.
4 Stórviðrið að byrja S- og V-til - hviður komnar upp í 30 m/s Búist
er við stormi eða ofsaveðri sunnan-
og vestanlands síðdegis og í kvöld, og
um allt land í nótt.
5 Avril Lavigne á nærbuxunum: Fórnar pönkinu fyrir kynþokk-
ann Töffaraklæðnaðurinn hefur vikið
fyrir kynþokkafullum undirfötum.
6 Jón Gnarr á sjúkrahús Jón er með sýkingu í ennisholum sem hefur háð
honum frá því í haust.
7 Traust Gula pressan: Hvar endar regnboginn?
Davíð Fannar Gunnarsson er
ungur frumkvöðull og annar stofnenda
og stjórnenda nýja símafélagsins
Hringdu. Hann lifir venjulegu lífi, nýtur
þess að vinna og fara á veiðar með
hundinn.
Hver er maðurinn?
„Maðurinn er 24 ára frumkvöðull.“
Hvað heldur þér gangandi?
„Mín endalausa löngun til að gera eitthvað
nýtt.“
Hvernig er venjulegur dagur í lífi þínu?
„Venjulegur dagur er að vakna um sjö og
heilsa upp á hundinn minn. Ég byrja svo
á því að vinna heima en mæti annars í
vinnuna klukkan tíu. Svo fer ég heim svona
um miðnætti. Það er bara vinna frá morgni
til kvölds.“
Finnst þér gaman í vinnunni?
„Það er það skemmtilegasta sem ég geri, að
vinna. Það hefur alltaf verið þannig.“
Hvað borðarðu venjulega í morgunmat?
„Venjulega borða ég vanilluskyr. Bara KEA
vanilluskyr, eintómt.“
Hvað er það skemmtilegasta sem þú
gerir?
„Það er erfitt að velja en ætli það sé ekki
bara að fara út að veiða með hundinum
mínum.“
Ertu mikill veiðimaður?
„Mér finnst alla vega gaman að veiða. Og þá
sérstaklega rjúpur.“
„Já, ef þeir eru prófaðir eins og allir aðrir.“
Erna Margrét Oddsdóttir
20 ára vinnur í verslun
„Já, alveg klárlega.“
Jakob Gunnarsson
18 ára nemi í MR
„Já.“
Hafsteinn Ragnarsson
alveg að verða 18 ára nemi
„Já, ef þeir eru ekki smitaðir. Mér finnst það
alveg sjálfsagt.“
Kristín Kristinsdóttir
62 ára eftirlaunaþegi
„Já, að sjálfsögðu.“
Silja Þrastardóttir
28 ára afgreiðsludama
Mest lesið á dv.is Maður dagsins
Finnst þér að samkynhneigðir eigi að fá að gefa blóð?
Landað í gáma við Reykjavíkurhöfn Hann lét ekki kuldann á sig fá þessi hafnarverkamaður þar sem hann sat
dúðaður í lyftaranum og setti fiskikerin í gám. MYND RÓBERT REYNISSONMyndin
Dómstóll götunnar
M
ikið hefur mætt á íslensku
samfélagi umliðin miss-
eri. Arfleifð einkavæðing-
arinnar var ríkisvæðing á
tapi ásamt hrakandi siðferðisvitund
almennt. Sést best á þeim fjölda fólks
sem lét glepjast af ágirnd og misnot-
aði aðstöðu sína. Sýnu verst er þó sú
staðreynd að talsmenn þrönghags-
muna telja sig enn hafa erindi. Og
hafa sitt fram í gegnum fjölmiðlana.
Kíkjum á það sem er í gangi.
Samtök atvinnulífsins blanda
óhikað sjávarútvegsstefnu ríkis-
stjórnarinnar inn í kjarasamninga og
segja það í nafni þjóðarinnar. Þeirra
skilningur á þjóðareign auðlinda er
sá sami og alþingismanna samtak-
anna, að nýtingarrétturinn skuli vera
sem lengst í höndum þeirra sjálfra,
helst 65 ár með annarri eins fram-
lengingu. Í sömu andrá og þess-
ir menn segja atvinnugreinina ekki
þola fyrningu á 20 árum segja þeir
kvótakerfið það besta og arðsam-
asta í heimi. Þeir átelja auðlinda-
gjald langt innan við 10% en leggja
80% á leiguliða sem stunda sjó
náðarsamlegast með þeirra leyfi.
Þeir telja sjálfsagt að árleg úthlut-
un kvóta gangi aldrei annað en til
þeirra sjálfra og komi inn á Íslands-
mið nýjar tegundir sjálfgefið að þær
falli þeim í skaut. Meira að segja
grásleppukarlar og sportveiðimenn
skulu lúta þeirra hrammi og mega
ekki fanga nokkur kíló nema varði
sektum. Samt stendur skýrum stöf-
um í lögum um fiskveiðar að auð-
lindin sé þjóðareign, að sjávarút-
vegsráðherra sé heimilt að breyta
úthlutunarvenjum og aflaheimild-
ir megi ekki veðsetja. Ég segi fjár-
festingar í sjávarútvegi ekki strand
vegna stefnu ríkisstjórnarinnar
heldur glórulausrar umgengni við
það umboð sem mönnum var veitt
með kvótanum. Málsvarar frelsisins
gleymdu að því fylgir ábyrgð.
Orkumál landsmanna er annar
ólestur. Töluvert er af jarðvarma á
þessari eldfjallaeyju og halda mætti
að landsmenn nytu góðs af. En er
það svo? Nýtur almenningur í land-
inu nálægðarinnar við þennan hita?
Hvers vegna geldur hann dýrum
dómum fyrir upphitun húsa sinna
meðan stórfyrirtæki úti í heimi valsa
inn á þennan markað á svo lágu
raforkuverði að halda verður því
leyndu? Á meðan berjast innlendir
ylræktendur við himinháa raforku-
reikninga en eru þó að framleiða
fyrir innanlandsmarkað. Og hverju
hefur svo þessi stóriðjustefna í orku-
málum skilað? Nánast gjaldþrota eða
stórskuldugum orkuveitum, allskon-
ar fjármálasukki og ómynd. Þjónkun
stjórnmálamanna við einkafram-
takið hefur ekki gefið góða raun og
sumum reynst örðugt að halda að sér
höndum. Samantekið ætti auðlinda-
eigandi eins og Ísland að geta veitt
öllum landsmönnum ókeypis hita og
rafmagn eins og ókeypis vatn. Inn-
lendir notendur rafmagns í atvinnu-
skyni ættu sömuleiðis að njóta vild-
arkjara en risafyrirtæki utanlands
kaupa af okkur orkuna á þannig verði
að fyrrgreindir kostir væru möguleg-
ir. Þannig væri landið og íbúar þess
að njóta sinna kosta. Sem kalla mætti
ábyrgt frelsi.
Nýlegasta dæmið um inngrip
þessarar sömu krumlu er stjórn-
lagaþingið. Þar var þjóðarkosning
dæmd ógild af æðsta dómsvaldi
þessa lands, Hæstarétti. Úrskurð-
urinn kom á óvart og menn fóru að
rýna. Kemur í ljós að rétturinn rök-
styður niðurstöðu sína illa, notar al-
mennt orðalag, sleppir sumu, sinn-
ir ekki rannsóknarskyldu, gefur ekki
kost á endurtalningu atkvæða og
byggir úrskurðinn á hugsanlegum
möguleika til lagabrots. Sem þýðir
í raun að ógilda mætti öll landslög
með sama rökstuðningi. En hvers
vegna gengur Hæstiréttur svona
langt að ógilda kosningu til ráðgef-
andi þings? Er þetta æðsta dóms-
vald kannski svo göfugt og óund-
irorpið að ekki megi spyrja? Eða
er þetta nauðvörn tiltekinna hags-
muna sem kæra sig ekki um aðkomu
almennings, vilja ekki að hlutirn-
ir séu færðir úr stað? Kannski hitti
Reynir Axelsson stærðfræðingur
naglann á höfuðið þegar hann sagði
eina annmarka stjórnlagaþing-
skosninganna Hæstarétt sjálfan. Og
þá má velta því fyrir sér hvort kjör-
stjórn og ríkisstjórn, launþegasam-
tök, sjómenn, stjórnlagaþingmenn
og raforkunotendur séu ekki leik-
soppar þessarar mjög svo lífseigu
afturgöngu afturhaldsaflanna sem
byggir á sjálfseyðingarhvöt persón-
uraskaðrar þjóðar sem endurlífgar
mórann æ ofan í æ.
Afturganga afturhalds
Kjallari
Lýður
Árnason„Ég segi
fjárfestingar
í sjávarútvegi ekki
strand vegna stefnu
ríkisstjórnarinnar heldur
glórulausrar umgengni
við það umboð sem
mönnum var veitt með
kvótanum.