Morgunblaðið - Sunnudagur - 22.05.2016, Síða 15

22.5. 2016 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 15
risa tösku,“ segir hún en í henni eru föt til
skiptanna, nesti, drykkir, tölva og bækur til að
stytta stundirnar. „Ég hef lengst þurft að bíða
frá sjö um morguninn til fimm um daginn og
þá fékk ég að fara inn í tvær mínútur. „Ég er
þá bara í tölvunni og er að sækja um fleiri hlut-
verk á meðan ég er að bíða.“
Hringir daglega í mömmu
Þegar Unnur flutti til New York fyrir tveimur
árum var hún 21 árs og hafði aldrei búið ein.
„Ég hafði búið hjá mömmu og pabba alla ævi.
Og við fluttum mikið á milli landa. Ég hef alltaf
verið mjög háð þeim en þegar við vorum að
flytja voru þau og litli bróðir minn mitt akkeri.
Þannig að ég hef alla tíð verið háð þeim og er
enn,“ segir Unnur sem bjó fyrsta hálfa árið á
skólavistinni. „Ég flutti eftir hálft ár því það
var ofboðslega dýrt og rottur þar,“ segir hún í
ofur rólegum tóni.
Hún er í miklu og nánu sambandi í gegnum
Skype og Facebook síma við fjölskylduna.
„Mamma fær alveg daglega símtöl með spurn-
ingum eins og hvernig á að sjóða grjón...eða
hvað gerist ef ég þvæ þetta saman í þvottavél-
inni?“ segir hún og hlær.
Ferillinn ofar djammlífi
Unnur býr nú með bestu vinkonu sinni úr leik-
listarskólanum en íbúðin er það lítil að þær
deila svefnherbergi. Hún segir þær stöllur
heimakærar og setja ferilinn framar öllu
djammlífi en nóg er af því í stórborginni.
„Hvaða djamm?“ svarar hún hlæjandi þegar
ég spyr um það. „Jú, það er auðvitað mjög
mikið djamm hérna í New York en nú er til
dæmis sunnudagur og síðustu tvö kvöld hef ég
verið farin að sofa klukkan ellefu,“ segir hún.
Unnur segist að sjálfsögðu fara út ef tilefni er
til en annars vera mikið heima. „Ég finn bara
að það hefur áhrif á líkamann og röddina og ég
bara tími því ekki. Að fórna næstu dögum fyrir
eitt kvöld. Þetta er hljóðfærið mitt,“ segir
Unnur og bendir á líkamann. Þær vinkonur
horfa mikið á kvikmyndir og æfa rullur fyrir
framan hvor aðra í stofunni en eru líka dugleg-
ar að sækja leikhúsin.
Fá að leika á íslensku
Unnur nýtur lífsins í New York. „Það er alltaf
eitthvað hægt að gera og innblásturinn sem
maður fær eftir að hafa farið á sýningu er bara
stórkostlegur. Mér finnst fólkið hérna sem
maður kynnist svo duglegt af því að það er svo
mikið hark. Það eru allir svo tilbúnir til að eign-
ast nýja vini og ég kynnist oft fólki jafnvel á
kaffihúsum. Borgin er svo lifandi og ég fæ svo
mikið út út því að vera hér. Ég elska að vera
hérna en hlakka alltaf til að koma heim. „Mér
finnst magnað hvað leikhúslífið á Íslandi er
stórkostlegt, miðað við hvað við erum fá. Ég fór
á Njálu um jólin og þetta var alveg epísk sýn-
ing. Við eigum svo góða leikara,“ segir hún og
nefnir einnig gróskuna í íslenskri kvikmynda-
gerð. „Það væri draumur að geta tekið þátt í
einhverju af þessu og fá að leika með þessu
fólki. Og að fá að leika á íslensku. Draumurinn
er að geta unnið bæði hér og heima einhvern
tímann. Ef það er einhver að ráða heima á Ís-
landi er ég til!“ segir hún og skellihlær.
Unnur segist ekki vera komin með banda-
rískan kærasta. „Nei, það væri samt ótrúlega
hentugt upp á græna kortið,“ segir hún og
hlær. „En nei, ég þarf að leita að honum!“
Unnur Eggertsdóttir hefur fundið
sína hillu í lífinu sem leikkona. Hún
nýtur lífsins í New York og er bjart-
sýn á að fá góð hlutverk þar í borg og
skapa sér nafn sem frábær leikkona.
Morgunblaðið/Ásdís
’ En þegar ég hugsaum stóru myndinaþá snýst þetta ekki umhversu fræg ég get orð-
ið á sem skemmstum
tíma. Það er meira að
mig langar að vinna
sem leikkona þar til ég
dey. Ég þarf ekkert að
komast í stærstu
Hollywood-myndina
næsta sumar. Ég er
ennþá ung og það sem
skiptir mig mestu máli
er að verða besta leik-
konan sem ég get orðið.
Unnur lék Sollu
stirðu 500 sinn-
um víða um heim.
Unnur sést hér í
hlutverki í útskrift-
arsýningunni sinni,
From Up Here
eftir Liz Flahive.