Morgunblaðið - 11.02.2017, Page 33

MINNINGAR 33
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 11. FEBRÚAR 2017
✝ Salbjörg OlgaÞorbergs-
dóttir, fæddist 8.
febrúar 1933 á
Galtarvita í Kefla-
vík við Súganda-
fjörð. Hún lést 31.
janúar 2017.
Foreldrar
Salbjargar voru
Þorbergur Þor-
gbergsson, f. 23.
janúar 1902 í Látr-
um í Aðalvík, og Rannveig Jóna
Jónsdóttir, f. 20. október 1902 á
Sæbóli í Aðalvík. Börn þeirra,
auk Salbjargar, sem var yngst,
voru Guðrún Þórey, Elías
Gunnar, Ragnar Hermann,
Halldór Svanmundur og Jón
Hálfdán. Ragnar er einn eft-
irlifandi af systkinahópnum og
býr hann í Reykjavík.
ar og Grétar Berg en fyrir átti
Þorlákur dótturina Hörpu.
b) Þorbergur Kjartansson, f.
21. ágúst 1956 í Súðavík, kona
hans Chayapha Ngarmlert, f.
17. ágúst 1984 í Taílandi. Eiga
þau saman soninn Richard Ben
en fyrir á Þorbergur soninn
Þorberg Atla.
c) E. Hafdís Kjartansdóttir, f.
13. mars 1960 í Súðavík, maður
hennar Valgeir Rúnar Hauks-
son, f. 30. september 1953. Haf-
dís eignaðist þrjú börn, Eðvarð
Örn, Sólveigu og Salbjörgu en
Eðvarð Örn lést af slysförum
11. maí 2016.
d) Karl Guðmundur
Kjartansson, f. 6. nóvember
1969 á Ísafirði. Kona hans Guð-
rún G.E. Long, f. 13. desember
1967 í Neskaupstað. Saman
eiga þau fjögur börn, Ragn-
hildi, Önnu Elísu, Kjartan Geir
og Mekkín Silfá.
Barnabarnabörn Salbjargar
eru 12 talsins.
Útförin fer fram frá Súðavík-
urkirkju í dag, 11. febrúar
2017, kl. 11.
Hinn 18. nóv-
ember 1956 gifstist
Salbjörg Kjartani
Geir Karlssyni, f.
30. apríl 1934 í
Súðavík. Foreldrar
hans voru Karl
Lúðvík Þorláksson,
f. 16. ágúst 1906 á
Saurum í Súðavík-
urhreppi, og Mar-
grét Sigurðardótt-
ir, f. 5. júní 1892 á
Arngerðareyri í Ísafjarð-
ardjúpi.
Börn Salbjargar og Kjartans
eru:
a) Þorlákur Hinrik, f. 19. des-
ember 1952 í Súðavík, kona
hans G. Brynja Guðmunds-
dóttir, f. 21. ágúst 1952 á Ísa-
firði. Eiga þau saman fjóra
syni, Kristján Geir, Bjarka, Við-
Elsku mamma.
Með þessum fátæklegu orðum
viljum við systkinin kveðja þig og
þakka þér. Við þökkum ástúð
þína og handleiðslu sem þú hefur
veitt okkur alla tíð. Við þökkum
þér umburðarlyndið sem þú
ávallt sýndir okkur. Og við þökk-
um þér sérstaklega fyrir ást, hlý-
hug og umönnun sem þú hefur
veitt börnum okkar og barna-
börnum.
Í rökkri dauðans sætum sofðu blundi,
senn verða björtu himnaljósin kveikt,
og eilíf taka mun þá vaka við
í vist hjá Kristi og helgum sálarfrið
á hreinhjartaðra framliðinna fundi.
(G. Thomsen.)
Við kveðjum þig með söknuði.
Þorlákur, Þorbergur, Haf-
dís og Karl Kjartansbörn.
Þau verða þung sporin í dag
þegar við kveðjum elsku ömmu í
síðasta sinn, en hún kvaddi okkur
í lok janúar eftir skammvinn
veikindi sem hún tók eins og öllu
öðru af miklu æðruleysi. Fallegri
manneskju er vart hægt að hugsa
sér en hana ömmu. Einhver sagði
eitt sinn að ömmur og afar væru
englar í dulargervi. Viðkomandi
hlýtur að hafa kynnst Söllu
ömmu á lífsleiðinni, því þessi orð
eiga svo sannarlega við um hana.
Elsku besta amma okkar sem
aldrei mátti neitt aumt sjá og
vildi allt gera fyrir þá sem á vegi
hennar urðu. Amma kom alltaf
vel fram við alla sem hún hitti og
sá alltaf það góða sem bjó í fólki.
Hún var einstök manneskja, svo
hlý og góð með þessi fallegu augu
og bros sem lýsti upp tilveruna
hvert sem hún fór. Betri fyrir-
mynd í lífinu er vandfundin og
munum við búa að því alla tíð.
Hún sýndi okkur óendanlega ást
og umhyggju og alltaf áttum við
barnabörnin öruggt skjól hjá
ömmu og afa á Brekku og svo
seinna í Hlíðargötunni. Til þeirra
höfum við frændsystkinin hlaup-
ið í ófá skipti og klagað foreldra
okkar þegar á okkur hefur verið
hvæst fyrir prakkarastrik og
uppátæki sem ekki voru vel séð.
Ætíð var okkur komið til varnar
og foreldrum okkar sagt að láta
ekki svona við greyin. Amma var
mikil húsmóðir og það var ynd-
islegt að vakna á morgnana þeg-
ar við vorum krakkar og gistum
hjá ömmu og afa á Brekku við
óminn af útvarpinu frammi og
lyktina af kleinufeitinni að hitna.
Þá var stokkið af stað því ekki
mátti maður missa af kleinu-
bakstrinum með ömmu. Amma
gaf sér alltaf tíma fyrir okkur
krakkana og leyfði okkur alltaf að
fylgjast með því sem hún var að
gera, sama hvort það var að sýna
okkur það nýjasta í hannyrðun-
um hjá henni eða aðstoða hana
við póstburðinn eða elta hana til
berja þegar við vorum yngri. Við
gleymum aldrei minningunum
sem hún gaf okkur, faðmlögun-
um, kossunum og mjúkri hönd
hennar á vanga okkar.
Elsku amma, við fáum seint
þakkað alla þá ást og umhyggju
sem þú sýndir okkur og fyrir allt
það sem þú hefur kennt okkur á
lífsleiðinni.
Langt úr fjarlægð, elsku amma mín,
ómar hinzta kveðja nú til þín.
En allt hið góða, er ég hlaut hjá þér,
ég allar stundir geymi í hjarta mér.
Ég man frá bernsku mildi og kærleik
þinn,
man hve oft þú gladdir huga minn.
Og glæddir allt hið góða í minni sál,
að gleðja aðra var þitt hjartans mál.
Og hvar um heim, sem liggur leiðin
mín
þá lýsa mér hin góðu áhrif þín.
Mér örlát gafst af elskuríkri lund,
og aldrei brást þín tryggð að hinztu
stund.
Af heitu hjarta allt ég þakka þér,
þínar gjafir, sem þú veittir mér.
Þín blessun minning býr mér ætíð hjá,
ég björtum geislum strái veg minn á.
(Höf. ók.)
Takk fyrir að vera besta amma
í heimi. Þín barnabörn,
Salbjörg, Sólveig og
Þorbergur Atli.
Setningar eins og „Salla og
Geiri komu“, eða „Salla og Geiri
koma suður“ eru setningar sem
við systkinin ólumst upp við að
heyra alltaf af og til allan upp-
vöxtinn. Það var alltaf gaman að
hitta þau, þessi góða nærvera
sem einkenndi þau, alltaf að
spyrja hvernig allir hefðu það og
fylgjast með okkur krökkunum
og svo okkar börnum síðar. Það
var mjög kært á milli fjölskyldn-
anna og þeirra bræðra og mikið
samband. Salla var konan með
stóra faðminn í dyrunum í Súða-
vík. Salla var konan með stóra
hjartað þar sem allir stórir og
smáir áttu pláss. Salla var konan
sem gaf okkur alltaf eitthvað gott
að borða.
Salla var konan sem leyfði allt-
af öllum að vera hjá sér og öllum
leið svo vel. Salla var líka konan
sem sýndi sama æðruleysið hvort
heldur var snjóflóð eða missir
barnabarns í sjóslysi á síðasta
ári.
Salla var stór kona í þess orðs
fyllstu merkingu. Elsku besta
Salla okkar, takk fyrir allt, Súða-
vík verður fátækari án þín. Guð
geymi þig.
Við sendum þér, elsku Geiri,
og fjölskyldunni þinni innilegustu
samúðarkveðjur frá börnum
Kristjáns og Maudu og fjölskyld-
um.
Árný Hafstein, Sigríður
Gróa, Margrét Jóna
og Sigurgeir.
Salbjörg Olga
Þorbergsdóttir
Látinn er um ald-
ur fram kær sveit-
ungi og fjölskyldu-
vinur, Björgvin
Sveinsson frá Torfastöðum í
Grafningi.
Á Torfastöðum átti hann sín
æskuspor ásamt kærri fjöl-
skyldu hjá afa sínum og ömmu –
blessuð sé minning þeirra – og
síðar á lífsleiðinni sem framsæk-
inn bóndi.
Það tekur á þegar sveitungi
og vinur í blóma lífsins fellur frá
og minningar streyma fram um
góð kynni og samskipti við
Björgvin til fjölda ára.
Björgvin var ávallt léttur í
lund, hláturmildur og kröftugur
til verka og gott að eiga sam-
skipti við hann í smala-
mennskum sem öðru ásamt
Rúnu eiginkonu hans og öðrum
kærum sveitungum.
Björgvin átti góða hesta og
lánaði hann mér eitt haustið tvo
gæðinga í smalamennsku yfir
Grafningsfjöll.
Liprari og betri hesta hef ég
vart setið sem fylgdu mér jafn-
framt fótfimir og án þess að
taka í taum þegar farið var yfir
skurði og skriður í bröttum
fjallshlíðum sem víðar.
Björgvin Sveinsson
✝ Björgvin Sveins-son fæddist 3.
september 1960.
Hann lést 1. febrúar
2017.
Útför Björgvins
fór fram 10. febrúar
2017.
Björgvin og
Rúna byggðu upp
myndarlegt
minkabú á Torfa-
stöðum.
Þau voru marg-
verðlaunuð fyrir
góða framleiðslu
og hefur Rúna
haldið uppi gæða-
merki búsins með
sóma eftir að
Björgvin slasaðist
alvarlega í umferðarslysi fyrir
nokkrum árum sem hefur nú
leitt til fráfalls hans.
Sveitin eystra verður mann-
auðsminni eftir slíkt áfall, en
minning um góðan dreng mun
lifa um ókomin ár með þökk fyr-
ir allt.
Megi Guð vernda Björgvin og
minningu hans og gefa eigin-
konu, fjölskyldunni og vinum
hans styrk og ljós til framtíðar.
Innilegar samúðarkveðjur til
fjölskyldunnar og vina.
Fyrir hönd fjölskyldunnar frá
Nesjavöllum,
Ómar G. Jónsson.
Nú höfum við kvatt Björgvin
Sveinsson einn fremsta loðdýra-
bónda landsins um árabil. Sér-
staða hans fólst m.a. í afburða
dugnaði, festu, metnaði og ná-
kvæmni. Björgvin var traustur
vinur vina sinna, hrókur alls
fagnaðar þegar svo bar undir og
kom víða við í málum er varðaði
atvinnugreinina.
Hann var fyrst og fremst af-
burða bóndi og ræktunarmaður
og hafði gott auga fyrir skinna-
gæðum. Hann var þekktur með-
al minkabænda um allt land og
áberandi á skinnasýningum þar
sem hann og Rúna kona hans
komu og „hirtu öll verðlaunin“.
Enda var það þannig að þegar
Björgvin skoðaði skinn og sagði
eitthvað um gæði þess, þá bara
trúði maður því. Búið hjá þeim
Björgvin og Rúnu hefur líka um
langt árabil staðið í efstu sætum
á topplista sem tekinn er saman
árlega yfir árangur í skinnasölu
á íslenskum minkabúum.
Hann tók virkan þátt í fé-
lagsstörfum á vegum Loðdýra-
ræktarfélags Suðurlands og
stóð um árabil að skinnasýning-
um á vegum þess og SíL. Hann
sá t.d. gjarnan um alla skrán-
ingu og útreikning á stigagjöf,
enda þurfti það að vera í örugg-
um höndum.
Hann sá um rekstur Fóður-
stöðvar Suðurlands fyrir okkur
loðdýrabændur á svæðinu um
árabil, og voru aðstæður rekstr-
arins oft erfiðar. En allt var í
öruggum höndum. Heil tölvufor-
rit hrist fram úr erminni til að fá
yfirsýn yfir dagleg störf, hráefn-
ismóttöku, lagerhald og fram-
leiðslu. Færði bókhaldið sjálfur
til að hafa betri innsýn í rekst-
urinn.
Björgvin var einn af þessum
mönnum sem maður treysti
100%. Hann var hagur á járn og
tré og viðgerðir hverskonar
voru honum létt verk. Allt sem
hann tók sér fyrir hendur var
einhvern veginn gegnum hugsað
frá upphafi til enda. Ef það átti
t.d. að smíða einhvern hlut var
hann búinn að sjá fyrir sér hvert
smáatriði, löngu áður en hafist
var handa við framkvæmdina.
Það var heldur ekkert hálf-
kák í neinu. Nákvæmnin var al-
gjör og skipulagið stöðugt.
Hann hafði hlutina í föstum
skorðum, en fylgdist líka með
nýjungum. Björgvin gat verið
fastur á sínu og fannst manni
stundum nóg um. Samt var gott
að rökræða við hann og ef hon-
um fannst vera rök fyrir breyt-
ingum þá gerði hann þær. Enda
ástæðulaust að gera breytingar
ef ekki voru rök fyrir þeim.
Árlega fer nokkur hópur loð-
dýrabænda á skinna- og tækja-
sýningu í Herning í Danmörku
til að fylgjast með þróun í grein-
inni á alþjóðavísu. Í þessum
ferðum var Björgvin hrókur alls
fagnaðar.
Þar voru dönsku skinnin
skoðuð og tæki hvers konar. Oft
sá Björgvin einhverja vankanta
við tækin og var það greinilegt
að hann sá fyrirfram fyrir sér
vinnuganginn í þeim. Enda var
það oft svo þegar ný tæki komu
að Torfastöðum að það þurfti að
klára að hanna þau og smíða því
að honum fannst danskurinn
ekki vera búnir að fullhanna
tækin þegar farið var að selja
þau.
Á Torfastöðum var og er
myndarlega búið. Björgvin var
ekki einn, hann var svo heppinn
að eiga hana Rúnu sem staðið
hefur sem klettur með honum
jafnt í búskapnum sem og í veik-
indum seinni ára.
Elsku Rúna, ættingjar og vin-
ir, fyrir mína hönd og loðdýra-
bænda á landinu öllu votta ég
ykkur dýpstu samúð.
Bjarni Stefánsson.
Útfarar- og lögfræðiþjónusta
Vesturhlíð 2 Fossvogi | Sími 551 1266 | útför.is
Útfararstofa kirkjugarðanna
Við erum til staðar
þegar þú þarft á
okkur að halda
Við önnumst alla þætti
undirbúnings og framkvæmd
útfarar ásamt vinnu við dánar-
bússkiptin. Við þjónum með
virðingu og umhyggju að
leiðarljósi og af faglegum metnaði.
Sigrún Óskarsdóttir,
guðfræðingur
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
ÞORSTEINN ELÍAS KRISTINSSON,
kennari í Keflavík,
lést á Hrafnistu Nesvöllum sunnudaginn
5. febrúar.
Útför hans fer fram frá Keflavíkurkirkju þriðjudaginn 14. febrúar
klukkan 11.
Helga Þorkelsdóttir
Þorkell V. Þorsteinsson Lydia Jósafatsdóttir
Kristinn Á. Þorsteinsson
Elín Þ. Þorsteinsdóttir Gísli Willardsson
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir,
afi og bróðir,
GUÐLAUGUR ÞÓR THORARENSEN,
lést á heimili sínu í Sandnes í Noregi
laugardaginn 4. febrúar. Útför hans fer fram
frá Høyland-kirkju í Sandnes þriðjudaginn
14. febrúar klukkan 14.30.
Gloria
Tanja, Svein, Linda, Terje, Eldar, Jonar,
Sif, Ómar, Sigfríður
Lourdes, Richard, Helge
Kristina, Joakim, Kaja, Sander, Sara, Liah, Cohen,
Aurora, Hrafnkell, Karolina, Kenzo, Kendra, Cedric
systkini og fjölskyldur þeirra
Okkar ástkæra
GUÐNÝ MAGNÚSDÓTTIR,
Silfurgötu 9, Ísafirði,
lést á Heilbrigðisstofnun Vestfjarða
3. febrúar.
Útförin fer fram í kyrrþey að hennar ósk.
Vilberg Vilbergsson
Rúnar Vilbergsson Tamila Gámez Garcell
Sara Vilbergsdóttir Gísli Guðmundsson
Bryndís Vilbergsdóttir Garðar Erlingsson
Svanhildur Vilbergsdóttir Hjörtur Svavarsson
Ylfa Mist, Viðar Hákon, Guðný, Vilberg, Bjartur Dagur,
Björg, Sólrún, Vilberg Samúel og barnabarnabörn
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SVEINBJÖRG V. KARLSDÓTTIR,
Langholti 8, Keflavík,
lést á Hrafnistu Nesvöllum, Reykjanesbæ,
miðvikudaginn 8. febrúar.
Útförin fer fram frá Keflavíkurkirkju mánudaginn 13. febrúar
klukkan 13.
Guðrún Pétursdóttir
Ingunn S. Pétursdóttir Kristinn Sverrisson
Sævar Pétursson Matthildur Einarsdóttir
Bragi Guðmundsson Valgerður Þorvaldsdóttir
Pétur Pétursson Sigríður K. Steinarsdóttir
barnabörn og fjölskyldur þeirra