Morgunblaðið - 11.02.2017, Qupperneq 35

MINNINGAR 35
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 11. FEBRÚAR 2017
Begga í Langeyjarnesi. Ofan á
sökklinum var iðulega stór pollur
sem við sulluðum í og þarna gaf
Beggi mávunum slóg og með því,
sem okkur fannst sjónarspil. Svo
var það einhvern tímann þegar
við Kristján vorum örugglega ný-
búnir að gera einhvern skandal af
okkur, brjóta eitthvað í bílskúrn-
um eða drulla út þvott á snúrun-
um að Addi sagði okkur að nú
skyldum við ráðast í framkvæmd-
ir.
Framkvæmdir sem tengja
áttu Berg Jóhannesson frá Lang-
eyjarnesi betur við umheiminn.
Við skyldum ráðast í vegagerð og
leggja veg í kringum vatnstank-
inn, upp á gamla tankinn og með
afleggjara til Begga. Til verksins
höfðum við vörubíl sem Stjáni
hafði fengið í afmælisgjöf og tvær
skóflur.
Það næsta sem við vissum var
að grafa var komin inn í botn-
langann með fulla skóflu af möl
og sturtaði henni við tankinn. Svo
dunduðum við okkur við þetta á
hverjum degi það sumarið og
þegar við kláruðum efnið leið
ekki á löngu þangað til skófla
númer tvö var komin.
Á endanum var allt klárt og
hringvegurinn tengdi saman
botnlangann, gamla tankinn,
Berg og botnlangann aftur. Eftir
því sem fjær dregur áttar maður
sig betur á því hve þvílíkt snilld-
arbragð þetta var hjá Adda að
halda okkur uppteknum með
þessum samgöngubótum.“ (Birg-
ir Pétursson.)
Elsku Biggi minn, takk fyrir
að vera vinur minn. Vinátta þín er
mér afar dýrmæt og ég mun
varðveita minningu þína um
ókomna tíð. Ég á ávallt eftir að
sakna þín mikið og ég kveð þig
með söknuði.
Þinn vinur,
Kristján Pétur Andrésson.
Elsku vinur okkar.
Það er óhugnanlegt að hugsa
til þess að þú sért farinn frá okk-
ur.
Við höfðum ákveðið fyrr í vik-
unni að hittast á sunnudeginum í
brunch eins og höfðum gert
reglulega seinustu ár. Það var
undarleg tilfinning að setjast
fjórir niður við borðið vitandi það
að þú kæmir ekki aftur. Fyrst um
sinn var þungt yfir okkur en
hægt og rólega rifjuðust upp góð-
ar minningar sem fékk okkur til
að líða örlítið betur. Við höfum
þekkst lengi, flestir frá því í leik-
skóla og á þeim tíma hafa margar
góðar minningar orðið til og
munu þær fylgja okkur um
ókomna tíð.
Ofarlega í huga eru óteljandi
keppnisferðir bæði í körfubolta
og fótbolta sem við fórum saman
í. Allt frá Borgarnesmótinu í fót-
bolta þar sem við gistum í Dav-
íðshúsi og að titlunum sem við
unnum saman í drengjaflokki og
meistaraflokki.
Við gleymum aldrei því tíma-
bili þar sem tískan var að vera
með sítt hár. Við lögðum okkur
alla fram við að safna síðu hári en
vegna þess hversu þykkt hár þú
varst með þá varð hárið á þér
ekki sítt heldur stórt. Við kölluð-
um hárið á þér „steinullina“.
Við munum eftir öllum bílferð-
unum í hvíta Volvonum þínum
sem var eldri en við og því
kannski ekki í besta standinu.
Minnisstæðust er heimferð úr
FSN þar sem rúðuþurrkurnar
hættu að virka á ögurstundu í
grenjandi rigningu og í kjölfarið
grenjuðum við úr hlátri.
Ein af okkar uppáhaldsminn-
ingum er um það þegar við fórum
í golf eftir að þú hafðir keypt glæ-
nýtt golfsett. Á þessum golfhring
náðir þú að afreka ótrúleg högg
sem verða seint leikin eftir. Þér
tókst í tvígang að slá golfkúlunni í
sjálfan þig og einu sinni aftur fyr-
ir þig. Þessi högg hafa ósjaldan
verið rifjuð upp og gleðja þau
okkur alltaf jafn mikið.
Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma.
Svo vöknum við með sól að morgni.
(Bubbi Morthens.)
Elsku Biggi okkar, við munum
aldrei sætta okkur við það að þú
sért farinn frá okkur. Við sáum
fram á að gera svo miklu meira
saman og búa til fleiri góðar
minningar.
Eitt er víst að við munum allir
hittast aftur á betri stað og þang-
að til vitum við að þú munt gæta
okkar.
Þínir vinir,
Andri, Egill og Guðni.
Elsku Biggi.
Það er bæði sárt og erfitt að þú
sért farinn.
Ég man svo vel eftir því þegar
við hittumst fyrst, við hlógum
saman og gerðum grín langt fram
á nótt.
Þú varst svo fyndinn og
skemmtilegur, hafðir alltaf húm-
orinn í fyrirrúmi. Í mörg ár
varstu stór hluti af mínu lífi og ég
af þínu. Við upplifðum svo margt
saman, aðallega gleði og ham-
ingju en líka sorg. Ég held í góðu
minningarnar okkar. Við vorum
nú ekki alltaf sammála en við átt-
um það alltaf sameiginlegt að
bera sterkar tilfinningar hvort til
annars.
Ég fyllist þakklæti þegar ég
hugsa til tímanna sem við áttum
með yndislegu fjölskyldunni þinni
á Sundabakka 8. Að hafa eignast
vináttu þeirra, kærleika og að
hafa verið hluti af fjölskyldunni er
mér afar kærkomið.
Ég mun ávallt muna þín síð-
ustu orð til mín, þau eru mér dýr-
mæt.
Takk fyrir allar góðu stundirn-
ar, elsku Biggi minn. Þín verður
sárt saknað.
Þórunn (Tótó).
Elsku Birgir, allt frá því að við
kynntumst leið mér eins og við
hefðum þekkst í mörg ár og urð-
um við fljótt miklir vinir.
Leiðir okkar í gegnum lífið
voru ekki ósvipaðar og mér líður
oft eins og vegir okkar hafi lengi
legið saman, mun lengur en raun-
in er.
Tilfinningin er sú að við höfum
verið formaðir í sama mótinu eins
og foreldrar okkar hafi notað ná-
kvæmlega sömu uppskrift. Annar
úr Keflavík og hinn úr Hólminum.
Samleið okkar gegnum tíðina
einkenndist af því að við smullum
saman, urðum miklir vinir, gátum
alltaf tengt mjög auðveldlega
hvor við annan og hlegið saman.
Samveran var þægileg, afslöppuð
og umfram allt skemmtileg.
Við áttum mörg af sömu
áhugamálunum, bæði nýjum og
gömlum, hvort sem það voru
gönguferðir, golf, veiðar eða eitt-
hvað annað. Það voru þó ekki
áhugamálin okkar sem gerðu
okkur að frábærum vinum heldur
var það samvera okkar sem var
alltaf svo góð.
Ég áttaði mig ekki á því fyrr en
þú fórst að við vorum búnir að
skipuleggja svo mörg ár fram í
tímann án þess að vera búnir að
átta okkur endilega á því. En ég
er þakklátur fyrir þær minningar
sem við sköpuðum á okkar tíma
saman.
Ég man alltaf þegar við fórum
saman á fallegum sumardegi upp
í sveit þar sem við fórum í flotta
gönguferð sem fór að mestu í það
að tína í okkur bláber og spóka
okkur í sólinni. Eftir daginn grill-
uðum við og fórum svo út á vatnið
að veiða.
Einnig hugsa ég mjög hlýlega
til þeirra ára er við sátum saman
á skólabekk umkringdir góðum
vinum, alltaf með bros á vör og
svo stutt í grínið.
Við vorum ánægðir með stað
og stund en líka fullir tilhlökkun-
ar fyrir komandi árum og allt lífið
bjart fram undan.
Ég þakka þér Birgir fyrir allar
góðu stundirnar sem við áttum
saman og er ég fyrir þig, elsku
vinur, óendanlega þakklátur.
Þú munt lifa áfram í hjarta
mínu um alla framtíð.
Sindri Þrastarson.
Það er með sorg í hjarta sem
ég sest niður til að skrifa minn-
ingarorð um vin minn og sam-
starfsmann, Birgi Pétursson. Það
er þyngra en tárum taki að horfa
á eftir ungum efnismanni, sem er
að hefja lífið.
Við hjá BM Vallá vorum svo
lánsöm að kynnast Birgi þegar
hann hóf að vinna hjá okkur í frí-
um frá skólanum. Vann hann í
tæknideild fyrirtækisins, gerði
flóknar mælingar og útbjó tölvu-
forrit en vílaði ekki fyrir sér að
ganga í öll önnur störf. Hann var
afburðagóður starfskraftur, eld-
klár og duglegur en ekki síst ein-
staklega jákvæður, ljúfur og
skemmtilegur. Það var eins og
birti yfir þegar hann kom og öll
verkefni urðu léttari þegar Birgir
var með.
Það var einhver ljómi og sjarmi
yfir Birgi. Hann féll strax inn í
hóp sér eldri manna með allt ann-
an bakgrunn og reynslu og kom
með húmor og nýjan og ferskan
vinkil á gömul umræðuefni. Það
var stundum erfitt að átta sig á
hver hefði mesta lífsreynsluna.
Vikan áður en hann dó hafði
verið viðburðarík. Birgir hafði
varið lokaverkefnið sitt í verk-
fræðinni þar sem hann fjallaði um
steyputengt málefni og við höfð-
um þá einnig bundist fastmælum
um að hann kæmi til okkar í fulla
vinnu eftir útskriftina. Mikil
ánægja var ríkjandi meðal
samstarfsmanna hans og byrjað
að skipuleggja starfsaðstöðu og
verkaskiptingu. Hans er nú sárt
saknað.
Ég votta fjölskyldu og ástvin-
um mína dýpstu samúð. Guð
blessi minningu Birgis Péturs-
sonar.
Fyrir hönd samstarfsfólks hjá
BM Vallá,
Einar Einarsson.
Umhverfis- og byggingarverk-
fræðideild Háskóla Íslands kveð-
ur Birgi Pétursson verkfræðing.
Birgir lauk BS-prófi í umhverfis-
og byggingarverkfræði árið 2015
og hélt þegar áfram í meistara-
nám við deildina, þar sem hann
lagði stund á byggingarverk-
fræði.
Birgir hélt utan í skiptinám við
Chalmers-tækniháskólann í Sví-
þjóð haustið 2015. Hann vann að
meistararitgerð sinni undir hand-
leiðslu dr. Björns Marteinssonar,
dósents við deildina, og Einars
Einarssonar verkfræðings hjá
BM-Vallá. Meistararitgerðina,
sem fjallaði um áhrif flugösku á
eiginleika sements og hvernig
draga má úr neikvæðum um-
hverfisáhrifum steinsteypu, varði
Birgir 23. janúar 2017 og lauk þar
með MS-prófi í byggingarverk-
fræði.
Nemendur í Umhverfis- og
byggingarverkfræðideild læra og
vinna verkefni sín í nánd við
kennara deildarinnar. Við höfum
því öll notið þess að hafa kynnst
Birgi á námsárum hans. Birgir
var jákvæður, vingjarnlegur og
atorkusamur. Það var ánægju-
legt að hafa Birgi með í kennslu-
stundum og verkefnavinnu.
Framlag hans til allra mála var
gott. Birgir eignaðist góða vini
meðal bekkjarfélaga sinna og
samstúdenta.
Hann var snögglega kallaður
til betri heims. Það er sárt að
missa svo góðan dreng. Við lifum
í trúnni að kraftar hans nýtist á
nýjum stað.
Það er með söknuði að ég kveð
Birgi Pétursson fyrir hönd Um-
hverfis- og byggingarverkfræði-
deildar Háskóla Íslands. Ég
sendi fjölskyldu hans, vinum og
samstúdentum innilegar samúð-
arkveðjur.
Guðmundur Freyr Úlfarsson.
Ég sit og spyr sjálfa mig en fæ
engin svör, hver er eiginlega til-
gangurinn með þessari jarðvist?
Af hverju fær unga fólkið sem er
í blóma lífsins ekki að halda
áfram að lifa? Maður hugsar líka
alltaf, þetta kemur ekki fyrir mig
eða mína. En svo skyndilega ger-
ist þetta óþægilega nálægt
manni og nú er það Birgir í
næsta húsi sem hrifinn er á brott
í snjóflóði í Esjunni einn bjartan
laugardag í janúar. Hvernig má
það vera?
Kata og Pétur fluttu á Sunda-
bakkann stuttu á eftir okkur með
sætu strákana sína Birgi og
Kristin Magnús. Til að bjóða þau
velkomin í götuna fór ég með
köku yfir til þeirra og upp frá því
tókst með okkur góð vinátta sem
varir enn. Strákarnir okkar léku
sér oft saman á flötinni sem við í
næsta nágrenni tyrfðum og þar
var spilaður fótbolti öll sumur.
Þeir bræður, Birgir og Kristinn
Magnús, voru þó mun meiri
boltastrákar en strákarnir okkar
Óskars og er ég viss um að Krist-
inn megi þakka bróður sínum að
hluta til hversu langt hann hefur
náð í íþróttinni því Birgir var
óþreytandi í að fara með honum
út að sparka hvort sem var að
degi til eða kvöldi.
Birgir var einstaklega ljúfur
og skemmtilegur drengur. Ég
var svo heppin að fá að kenna
honum um tíma og er óhætt að
segja að hann var draumanem-
andi hvers kennara, greindur,
kurteis, hógvær og fullur af húm-
or, sem hann á nú reyndar ekki
langt að sækja. Krakkarnir báru
alltaf vissa virðingu fyrir honum
og biðu oft eftir hvað Birgir
myndi segja við hinu og þessu því
það væri örugglega vit í því. Svo
kynntumst við nýrri hlið á Birgi
þegar hann var aðstoðamaður
Baldurs smiðs og kom út í Flatey
og hjálpaði okkur Ingu og Óskari
með Vinaminni, þá áttum við oft
notalega stundir á kvöldin með
smiðunum sem áttu báðir auðvelt
með að slá á létta strengi.
Elsku Kata, Pétur, Kristinn
Magnús og Hólmfríður, það hef-
ur verið hoggið stórt skarð í litlu
fjölskylduna ykkar svo og okkur
„Bakkabúa“ þetta er svo óraun-
verulegt að maður vill ekki trúa
því.
Ég, Óskar og strákarnir okkar
færum ykkur innilegar samúðar-
kveðjur og minnumst yndislega
drengsins ykkar með hlýju í
hjarta.
Helga Sveinsdóttir.
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
HELGA CHRISTINE RYEL,
lést 4. febrúar á hjúkrunarheimili á
Norður-Sjálandi í Danmörku.
Útförin fer fram fimmtudaginn 16. febrúar
kl. 12 frá Søllerødkirkju í Holte, Danmörku.
Margrét Ryel René Larsen
Dísa Ryel
Solveig Ryel
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
VILBORG JÓHANNESDÓTTIR,
Þórsgötu 12,
áður Þórsgötu 4,
verður jarðsungin frá Hallgrímskirkju
þriðjudaginn 14. febrúar klukkan 13.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á Kristniboðssambandið,
sími 533-4900, og KFUM og KFUK, sími 588-8899.
Gunnar Jóhannes
Gunnarsson
Sigurjón Gunnarsson
Ragnar Gunnarsson Guðlaugur Gunnarsson
Ragnhildur Gunnarsdóttir Bjarni Gunnarsson
og fjölskyldur
Ástkær sambýliskona mín, móðir,
tengdamóðir, amma og systir,
INGEBORG LINDA MOGENSEN,
Garðastræti 2, Reykjavík,
lést á líknardeild Landspítalans 7. febrúar.
Útförin fer fram frá Fríkirkjunni í Reykjavík
fimmtudaginn 16. febrúar klukkan 13.
Örn Á. Sigurðsson
Pan Thorarensen Guðrún Lárusdóttir
Rúna Thorarensen Helgi Egilsson
barnabörn
og systkini hinnar látnu
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir
og afi,
SIGVALDI ELFAR EGGERTSSON,
lést laugardaginn 4. febrúar. Útför hans fer
fram frá Kópavogskirkju fimmtudaginn 16.
febrúar klukkan 13.
Guðmunda Þórisdóttir
Signý Magnúsdóttir
Þórir Helgi Sigvaldason Hildur Hilmarsdóttir
Írena Katrín
Elskulegur faðir okkar og afi,
ÓSKAR GUÐMUNDSSON,
lést 2. febrúar. Útförin fer fram frá
Fossvogskapellu mánudaginn 20. febrúar
klukkan 13.
Þrúður Óskarsdóttir
Unnur Óskarsdóttir
Sólveig Róbertsdóttir
Snædís Lilja Ingadóttir Aðalbjörn Unnar Jóhannsson
Andrea Eir Almqvist og Daniel Hugo Almqvist
Útför
PÁLS FLYGENRING
verkfræðings
og fv. ráðuneytisstjóra,
Þorragötu 5, Reykjavík,
fer fram í Neskirkju þriðjudaginn 14. febrúar
klukkan 13.
Þóra Jónsdóttir
Björn Flygenring
Kirstín Flygenring Sigurður R. Helgason
Elín Flygenring Finnbogi Jakobsson