Morgunblaðið - 11.02.2017, Qupperneq 37

MINNINGAR 37
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 11. FEBRÚAR 2017
✝ Heimir Svans-son fæddist í
Reykjavík 10. sept-
ember 1945. Hann
lést á hjartadeild
Landspítalans 20.
janúar 2017. For-
eldrar hans voru
Unnur Hólmfríður
Sturludóttir hús-
móðir, f. 2. mars
1924, d. 27. janúar
1998, og Svanur
Skæringsson pípulagn-
ingameistari, f. 15. júní 1920, d.
23. október 1984. Heimir var
næstelstur af 11 systkinum.
Heimir giftist 9. nóvember 1968
Jónínu Ástráðsdóttur, f. 21. maí
1950, og eignuðust þau fjögur
börn: 1) Ósk Laufey, f. 18. apríl
1969. Eiginmaður hennar er
Hafþór Pálsson, f. 1. janúar
1969, og eiga þau fjögur börn:
a) Alexander Þór, f. 11. apríl
1995, b) Andrea Marín, f. 5.
apríl 2000, c) Fannar Elí, f. 29.
september 2002, og d) Sara
Mist, f. 29. sept-
ember 2002. 2)
Unnur Hólmfríður,
f. 1. nóvember
1971, d. 27. janúar
2015, hún var ógift
og barnlaus. 3)
Óskírð Heim-
isdóttir, f. 28. maí
1980, d. 28. maí
1980. 4) Heimir
Jón, f. 26. maí
1986. Maki hans er
Lilja Rut Ólafsdóttir, f. 7. sept-
ember 1989. Heimir ólst upp í
Reykjavík og bjó þar alla sína
tíð. Ungur að aldri byrjaði hann
í sjómennsku. Síðar meir fór
hann að vinna hjá föður sínum
við pípulagnir og í framhaldi
fékk hann sér réttindi í iðninni.
Heimir gerðist meistari í pípu-
lögnum 1977 og lengst af vann
hann hjá Olíuverslun Íslands og
síðar hjá Olíudreifingu.
Útför Heimis fór fram í kyrr-
þey að hans ósk, frá Graf-
arvogskirkju 3. febrúar 2017.
Elskulegur mágur minn, Heim-
ir Svanson, er látinn eftir erfið
veikindi. Á þessu ári eru fimmtíu
ár síðan við tengdumst fjölskyldu-
böndum þegar hann og Jónína
systir mín kynntust, hún var
sautján ára, ég nítján, ótrúlegt
hvað tíminn flýgur áfram og teym-
ir okkur á eftir sér og fjölda minn-
ingabrota kemur fram í hugann.
Heimir var næstelstur af ellefu
systkinum svo það hefur verið nóg
að gera á því heimili með allan
þennan barnahóp. Hann var pípu-
lagningameistari að iðn og starf-
aði alla tíð við sitt fag. Heimir var
gjarnan að hjálpa vinum og kunn-
ingjum á kvöldin og um helgar,
sem hann gerði fúslega og hefur
eflaust fengið greiða frá þeim á
móti. Heimir var mikil félagsvera
og átti marga vini og kunningja.
Hann gat verið fastur á sínum
skoðunum, var sanngjarn og heið-
arlegur í öllum sínum samskiptum
og það var gott að leita ráða hjá
honum um ýmis mál. Heimir hafði
gott lag á börnum, og sóttu þau
gjarnan eftir að vera í návist hans.
Elsku Nonna systir, Ósk Laufey
og Heimir Jón, megi góður Guð
gefa ykkur styrk á þessum tímum.
Oss héðan klukkur kalla,
svo kallar Guð oss alla
til sín úr heimi hér,
þá söfnuð hans vér sjáum
og saman vera fáum
í húsi því, sem eilíft er.
(Valdimar Briem.)
Elín Ástráðsdóttir.
Þegar vinir kveðja þá sækja að
þeim sem eftir eru minningar frá
samverustundum liðinna ára.
Góðar minningar eru fjársjóður
sem ekki verður frá okkur tekinn
og ekki metinn til fjár. Þegar ég
flutti í nýtt hverfi um síðustu alda-
mót eignaðist ég nýja nágranna
sem mismikil kynni tókust við eins
og gengur. Við hlið mér í næsta
húsi bjuggu hjónin Heimir og Jón-
ína. Strax tókst með okkur ágætis
kunningsskapur. Að eignast vin-
áttu fólks er svo sannarlega ekki
sjálfgefið. Flest slík sambönd
myndar fólk á skóla- og unglings-
árum. Það fór svo að með tíman-
um þróaðist þessi kunningsskapur
okkar Heimis í góða vináttu og
vörðum við mörgum stundum
saman, eins eftir að við fluttum úr
götunni okkar og bjuggum ekki
lengur hlið við hlið. Heimir var í
félagsskap sem hafði vináttu, kær-
leika og sannleika að leiðarljósi.
Þegar ég gekk í þann félagsskap
líka þá fagnaði hann því og sam-
verustundum fjölgaði.
Þegar Heimir var unglingur
eignaðist hann vélhjól „skelli-
nöðru“ sem hann hafði mikla
ánægju af. Hann var í vélhjóla-
klúbbnum Eldingu sem lögreglu-
maður sem kallaður var „Siggi
Palestína“ stofnaði til að hafa ein-
hvern aga á strákum sem stund-
uðu vélhjólaakstur á götum
Reykjavíkur á Þessum tíma. Þeg-
ar við kynntumst var ég að kenna
á bifhjól. Í Heimi blundaði alltaf
áhuginn frá unglingsárunum að
keyra um á bifhjóli. Svo fór að
hann keypti sér bifhjól og ég að-
stoðaði hann við að ná sér í rétt-
indi til að aka slíku tæki. Það voru
ófáar ferðirnar sem við fórum á
hjólunum okkar saman um ná-
grenni borgarinnar. Upp í Borg-
arfjörð, á Reykjanes, austur fyrir
fjall og víðar og víðar. Stundum
voru fleiri með í hópnum en oftast
vorum við tveir einir á ferð. Þetta
voru skemmtilegir tímar sem við
áttum þarna saman sem lifa í
minningunni. Ekki get ég rakið
allt sem á daga Heimis dreif en
hann lærði pípulagnir og starfaði
við það alla tíð, seinast hjá Olíu-
dreifingu. Heimir var glaðlyndur,
opinskár, ræðinn og orðheppinn.
Þessir eiginleikar gerðu hann vin-
sælan hvar sem hann fór.
Síðustu mánuðir voru Heimi
erfiðir. Hann hafði átt við hjarta-
vandamál að stríða og eftir aðgerð
á hné sem hann gekkst undir fyrr
á síðasta ári versnaði honum uns
ekki varð við ráðið. Það var dap-
urlegt að sjá þennan lífsglaða
mann lúta í lægra haldi fyrir sjúk-
dómnum. Eftir sitja fjölskylda og
vinir með söknuð í huga. Að leið-
arlokum þökkum við vinir hans
fyrir vinskap og tryggð. Við hjón-
in vottum fjölskyldu hans okkar
dýpstu samúð.
Gengur með festu að gullslegna
hliðinu
garpurinn okkar frá jarðneska sviðinu.
Liðsmaður gerist í ljósengla
skaranum
lífið það missti af guðshimna
faranum.
Söknum nú vinar og sameinum hugi
hér,
syrgjum öll drenginn sem frá okkur
horfinn er.
Lágt grátum þann sem að leystist frá
þrautunum
líf heldur áfram á himnesku
brautunum.
Snorri Bjarnason.
Nú í upphafi nýs árs kveðjum
við kæran Oddfellow-bróður,
Heimi Svansson pípulagninga-
meistara, hann lést á Landspítal-
anum 20. janúar síðastliðinn.
Fá orð fá lýst söknuði okkar
stúkubræðra.
Ég kynntist Heimi fyrst árið
1993 er hann gekk í Oddfellow-
stúkuna nr.5., Þórstein, og má
með sanni segja að strax tókst
með okkur afskaplega góð og inni-
leg vinátta sem aldrei bar skugga
á, enda ekki annað hægt þar sem
hans létta lund gerði hann að au-
fúsugesti.
Heimir var fljótt kallaður til
ábyrgðarstarfa í st. nr. 5, Þór-
stein, sem hann sinnti af mikilli
ábyrgð og kostgæfni.
Er við nokkrir bræður í stúk-
unni ákváðum að taka þátt í stofn-
un nýrrar stúku árið 1998 með að-
setur í Hafnarfirði vantaði ekki
áhuga Heimis að styðja við stúk-
ustofnunina og Oddfellow-starfið
með því að gerast einn af horn-
steinum stúkunnar nr. 23, Gissur
hvíti.
Strax við stofnun var Heimi fal-
ið ábyrgðarstarf í stúkunni og
varð tveimur árum síðar kosinn
gjaldkeri í stjórn hennar. Hann
var einnig formaður í mörgum
nefndum stúkunnar og alltaf var
hann tilbúinn að taka að sér hin
ýmsu störf á hennar vegum.
Heimir ásamt undirrituðum
stóð einnig að stofnun Oddfellow-
búða í Reykjanesbæ árið 2009, þar
var Heimi einnig falið ábyrgðar-
starf við stofnun Ob. nr. 5, Frey,
sem hann gegndi af mikilli trú-
mennsku og áhuga og mætti ein-
staklega vel á alla fundi.
Við félagarnir sem ókum saman
á fundi í Frey eigum eftir að sakna
Heimis mikið.
Um margt var spjallað á leið-
inni.
Heimir var einstaklega fær og
eftirsóttur pípulagningameistari,
vandvirkur og samviskusamur,
það get ég vottað. Er hann lagði
pípulögn í nýbyggingu kom út-
tektarmaður nýkominn úr námi
við erlendan tækniskóla, leit á
pípulögnina og sagði: „Ég hef
aldrei séð eins vandaða og vel
unna pípulögn“ og fékk leyfi til að
setja myndir til sýnis á heimasíðu.
Heimir starfaði síðustu ár hjá
Olíudreifingu eða þar til hann
hætti störfum vegna aldurs. Oft
var mikið álag á Heimi og unnið
„langt frameftir“.
Þá vinnu vann hann af mikilli
samviskusemi eins og allt sem
hann gerði og allt stóðst eins og
um var talað.
Fyrir hönd fjölskyldu minnar
og bræðra í Oddfellow-stúkunni
Gissuri hvíta og Patr. í Ob. nr. 5,
Frey, viljum við þakka samfylgd-
ina og vottum
Jónínu eiginkonu Heimis og
fjölskyldu okkar dýpstu samúð.
Far þú í friði, kæri bróðir, og
friður veri með sálu þinni.
Ég þakka allt sem okkur fór á milli
áhuga þinn, vilja þinn og snilli.
Hljóttu ávallt allra góða hylli.
Sem auðnubikar lífs þíns sneisafylli.
(Ágúst Böðvarsson.)
Haraldur Hjartarson.
Heimir Svansson
Sigfríð var dóttir
Guðlaugs Guðjónssonar og Aðal-
heiðar Valdimarsdóttur, Sand-
brekku Fáskrúðsfirði. Systkinin
frá Sandbrekku voru sex, Axel,
Leifur, Kristjana, Sigfríð, Valdi-
mar og Þórhildur, en hún er ein
eftirlifandi systkina.
Þegar Kristjana lést árið 2004
missti Sigfríð mikið, en systurnar
voru mjög nánar, bjuggu þá báð-
ar á Fáskrúðsfirði. Stuttu síðar
flutti Sigfríð ásamt eiginmanni
sínum Rúnari Þ. Hallsyni vél-
virkjameistara til Reykjavíkur,
vegna veikinda hans. Rúnar lést
árið 2006 eftir erfið veikindi og
stuttu síðar þurfti Sigfríð einnig
að sjá á eftir tveim bræðrum sín-
um.
Allur þessi ástvinamissir á
stuttum tíma tók mjög á hana.
Húnvar sjálf ekki heilsuhraust
síðustu ár og það setti mark sitt á
líf hennar.
Synir Sigfríðar og Rúnars eru
þrír; Guðlaugur, Hallur og Sig-
þór, og eru þeir allir búsettir er-
lendis.
Dóttir Sigþórs og nafna ömmu
sinnar, Sigfríð Dís, sem býr í
Reykjavík, hefur því verið stoð
og stytta ömmu sinnar síðastliðin
ár.
Það er gott að muna að elska fjöl-
skyldu og vini
og nota tímann hér á jörð hvern dag,
á morgun getur það verið of seint.
Sigfríð fór ung í húsmæðra-
skóla á Ísafirði, hún starfaði um
tíma á símstöðinni á Fáskrúðs-
firði og um það leyti kynntist hún
Sigfríð
Guðlaugsdóttir
✝ Sigfríð Guð-laugsdóttir,
Sissý, fæddist á Fá-
skrúðsfirði 29.
október 1941. Hún
lést í Reykjavík 9.
janúar 2017.
Útförin hennar
fór fram frá Foss-
vogskirkju 13. jan-
úar 2017.
Rúnari eiginmanni
sínum. Seinna vann
hún á leikskólanum
Kærabæ á Fá-
skrúðsfirði.
Sissý var mikill
fagurkeri enda hafði
vinkona okkar
beggja það eitt sinn
á orði að alltaf væri
svo notalegt á heim-
ili hennar, hvar sem
það væri.
Sissý bjó síðast í Furugerði og
þar var sannarlega hlýlegt.
Ekki óraði mig fyrir því að
samtalið okkar í janúar síðast-
liðnum yrði það síðasta, en þá
sagði hún mér frá því hvað hún
hefði verið ánægð með jólaheim-
sóknina frá Noregi, þegar Sigþór
kom til hennar með ömmudreng-
inn Dagfinn litla.
Ég sakna þess að eiga ekki
lengur við hana símtöl og að hitta
hana og sérstaklega minnist ég
þess ógleymanlega augnabliks
þegar hún varð 70 ára, þá kom ég
hennar á óvart!
Þannig týnist tíminn.
Ég sendi, sonum Sigfríðar og
fjölskyldum þeirra, ásamt systur
hennar Þórhildi innilegar samúð-
arkveðju.
Ég þakka fyrir að fá að kynn-
ast góðri konu.
Guðríður Karen
Bergkvistsdóttir.
Okkar ástkæri
ÞORSTEINN SIGURÐSSON
vélvirkjameistari
andaðist á Landspítalanum 31. janúar.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hins látna.
Kærar þakkir til starfsfólks á deild B7, Landspítalanum í
Fossvogi, fyrir frábæra umönnun og alúð.
Þökkum samúð og vinarhug.
Ástvinir og fjölskyldur hins látna
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug við andlát eiginmanns míns, föður,
tengdaföður og afa,
ÞÓRARINS EYÞÓRSSONAR,
Hólmatúni 1, Álftanesi.
Sigríður Eiríksdóttir
Björg Eyjólfsdóttir Sigurður H. Sigurz
Erna Þórarinsdóttir Hróðmar G. Eydal
Hrefna Þórarinsdóttir
og barnabörn
Þökkum af alhug samúð og hlýhug vegna
andláts og útfarar elskulegrar móður okkar,
tengdamóður, ömmu, langömmu og
langalangömmu,
PETRU GUÐRÚNAR STEFÁNSDÓTTUR,
Austurvegi 5, Grindavík.
Sérstakar þakkir til starfsfólks Víðihlíðar fyrir einstaklega
góða umönnun.
Guð blessi ykkur öll.
Stefanía Björg Einarsdóttir Ólafur Þór Þorgeirsson
Magnús Andri Hjaltason Hjörtfríður Jónsdóttir
og fjölskyldur
Ástkær móðir okkar, sambýliskona, systir,
amma og langamma,
GUÐRÚN ANNA INGVADÓTTIR,
Logafold 166, Reykjavík,
lést á Landspítalanum við Hringbraut
23. janúar.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Brynja Steinþóra Gísladóttir Sigríður Gísladóttir
Jón Elli Guðjónsson Inga Steinþóra Ingvadóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Hjartans þakkir fyrir samúð og hlýhug
vegna andláts og útfarar eiginkonu minnar,
móður okkar, tengdamóður, ömmu og
langömmu,
ÖNNU ÞÓRARINSDÓTTUR,
Kastalagerði 6, Kópavogi.
Haukur Steingrímsson
Tómas Hauksson Alda María Magnúsdóttir
Steingrímur Hauksson Guðrún Jónsdóttir
Hjörtur Þór Hauksson Dagný Guðmundsdóttir
Sverrir Davíð Hauksson Birna Guðmundsdóttir
Einar Kristinn Hauksson Eyrún Anna Felixdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Innilegar þakkir til allra sem hafa auðsýnt
okkur samúð og hlýhug við andlát og útför
elskulegrar móður okkar, tengdamóður,
ömmu og langömmu,
JÓHÖNNU BIRNU
ÞORSTEINSDÓTTUR,
Borgarbraut 65a,
áður Þorsteinsgötu 12,
Borgarnesi.
Sérstakar þakkir til starfsfólks lyflækningadeildar á Sjúkrahúsinu
á Akranesi fyrir góða umönnun.
Guðrún Fjeldsted
Guðjón Guðlaugsson Guðríður Hlíf Sigfúsdóttir
Halldór Guðni Guðlaugsson Guðrún Birgisdóttir
og fjölskyldur