Morgunblaðið - 05.05.2017, Side 26

26 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 5. MAÍ 2017
✝ Kristín Mar-grét Guð-
mundsdóttir fædd-
ist í Reykjavík 29.
apríl 1927. Hún
lést 26. apríl 2017.
Kristín var dótt-
ir hjónanna Guð-
mundar Jónssonar
skrifstofumanns, f.
14.10. 1893, d.
31.12. 1947, og
Kristínar Mar-
grétar Jónsdóttur, f. 8.11.
1900, d. 20.5. 1927. Alsystkini
Kristínar eru: 1) Jón, f. 5.5.
1922, d. 7.10. 2000, 2) Ey-
steinn, f. 5.8. 1923, og 3) Ás-
geir, f. 19.2. 1926, d. 22.10.
2004. Hálfsystkini Kristínar,
Bjarnadóttir, frá Stóru-
Vatnsleysu í sömu sveit, f.
27.7. 1899, d. 18.7. 1982. Krist-
ín og Pétur eignuðust þrjú
börn: Auði, f. 6.12. 1958, Jó-
hann, f. 22.7. 1961, og Brynju,
f. 5.6. 1964. Sambýliskona Jó-
hanns er Margrét Lilja Magn-
úsdóttir og fóstursonur hans
Baldvin Búi Wernerson.
Kristín, eða Stína eins og
hún var kölluð, fæddist á
Ljósvallagötu 22 og ólst þar
upp. Á æskuárum sínum
dvaldi hún í ein níu sumur í
Síðumúla í Hvítársíðu í Borg-
arfirði hjá þeim hjónum Ingi-
björgu og Andrési og þeirra
börnum. Stína og Pétur hófu
búskap á Ljósvallagötunni en
fluttu árið 1965 á Lindarbraut
10, Seltjarnarnesi, þar sem
Stína bjó til dánardags.
Útför Kristínar fer fram frá
Fríkirkjunni í Reykjavík í dag,
5. maí 2017. og hefst athöfnin
klukkan 15.
samfeðra, eru: 1)
Sigríður Ósk, f.
1.10. 1930, 2) Ólaf-
ur, f. 16.10. 1931,
d. 4.2. 1978, 3)
Árni, f. 20.11.
1933, d. 4.6. 1999,
4) Ólína, f. 21.5.
1938, og 5) Sig-
urður, f. 7.2. 1940,
d. 13.8. 1971.
Kristín giftist 25.
október 1958 Pétri
Jóhannssyni skipstjóra, f. á
Patreksfirði 31. júlí 1932, d. 6.
desember 2013. Foreldrar
hans voru Jóhann Pétursson
skipstjóri, f. 18.2. 1894 á
Hvassahrauni á Vatnsleysu-
strönd, d. 1.4. 1961, og Elín
Elsku mamma.
Nú er komið að ferðalokum
hjá þér. Þú varst fædd og upp-
alin í höfuðborginni, á Ljós-
vallagötunni.
Nafna móður þinnar sem lést
stuttu eftir barnsburðinn. Ólínu
fósturmóður þinnar naustu vel
til átta ára aldurs þegar hún
féll frá.
Hugur þinn stóð til náms
enda góðum gáfum gædd en at-
vikin höguðu því þannig til að
um fimmtán ára aldurinn tókst
þú við heimilinu hjá föður þín-
um og albræðrum þremur.
Þú hefur án efa staðið þig
þar í stykkinu eins og í öðru því
sem þú tókst þér fyrir hendur
um ævina.
Kynntist pabba um þrítugs-
aldrinum, sjómanni að vestan,
fluttum á mölina.
Ekki varð aftur snúið og
giftust þið fljótlega, hófuð bú-
skap og fluttuð fljótlega á
Lindarbrautina á Nesinu, þar
sem þið bjugguð æ síðan.
Sem sjómannskona kom það
í þinn hlut að sjá um rekstur og
umsjón heimilisins.
Uppgjör sjómannsins var
ekki í jafn föstum skorðum þá
og nú er og því þurfti að gæta
mikillar útsjónarsemi og ráð-
deildar til að allt gengi upp.
Kom sér þá oft vel að þú
hafðir áður unnið við sauma-
skap og urðu kjólar og skokkar
til á borðstofuborðinu eins og
hendi væri veifað.
Þá voru þær ófáar ferðirnar
um árabil sem við fórum saman
með strætó til eyrnalæknisins
og svo fékk ég nammi fyrir þol-
inmæðina hjá lækninum. Þín
þolinmæði þótti sjálfsögð eins
og títt er um foreldra.
Þér var ýmislegt til lista lagt
fyrir utan myndarskapinn við
heimilið. Spilaðir eftir eyranu á
píanóið og fannst fátt skemmti-
legra en að hlusta á fallegan
söng.
Þú lagðir áherslu á það við
okkur systkinin að við læsum
bækur og það margar. Fórum
við á bókasafnið vikulega og
tókum margar bækur í hvert
skipti.
Var þeim síðan skipt fyrir
aðrar að lestri loknum. Þú last
sjálf einnig mikið og seinni árin
voru það krimmarnir sem áttu
hug þinn allan í lestrinum.
Þannig hafðir þú með þér á
spítalann góðan krimma sem
þú hugðist lesa þann tíma sem
þú þyrftir að vera þar. Annars
varstu alltaf á leiðinni heim aft-
ur, þar undir þú þér alltaf best.
En það átti ekki fyrir þér að
liggja og ekki náðir þú að lesa
síðustu bókina.
Þú ert hins vegar núna kom-
in til pabba og án efa liggja
bækur Arnaldar og Mary Higg-
ins Clark á náttborðinu hjá þér
þar. Ég hef minninguna um
yndislega og ástríka móður
sem lagði allt sitt í heimilið og
fjölskylduna. Ég kveð þig að
leiðarlokum og geymi þig ávallt
í hjartanu.
Þinn sonur,
Jóhann.
Elsku mamma, nú hefur þú
kvatt þetta líf tæplega 90 ára
að aldri. Það er margs að minn-
ast.
Þú varst heimavinnandi eftir
að þið pabbi giftust og þar sem
hann var oft langdvölum á sjón-
um sástu ein um heimilið og
allt sem því fylgir. Minnisstætt
er að hve þolinmóð þú varst og
sást til þess að okkur liði vel.
Betri móður og vin er varla
Kristín Margrét
Guðmundsdóttir
✝ Hjördís Thor-arensen fædd-
ist á Akureyri 1.
október 1934. Hún
lést á hjúkrunar-
heimilinu Sóltúni
23. apríl 2017.
Foreldrar henn-
ar voru Eyþór
Thorarensen,
fæddur 9. apríl
1902, dáinn 28.
apríl 1988, og Otta
Lovísa, f. 7. janúar 1909, d. 29.
júlí 1938. Systir Hjördísar var
Otta Lovísa, f. 17. júlí 1938, d.
16. maí 1940. Fóstursystir
Hjördísar var Kristín Sigmars-
dóttir, f. 7. apríl 1923, d. 26.
febrúar 2010. Hinn 14. júní
1956 giftist Hjördís Árna Þor-
móðssyni, f. 5. ágúst 1932, d. 9.
apríl 1970. Foreldrar hans
voru Nanna Jónsdóttir, f. 7.
maí 1907, d. 17. september
1976, og Þormóður Sigurðsson
prestur, f. 30. apríl 1903, d. 26.
mars 1955. Börn Hjördísar og
Árna eru: 1) Otta Lovísa, f. 16.
apríl 1957, börn hennar og Jan
Ola Anderson eru Carina Hjör-
dís og María
Lovísa, hennar
börn eru Louisa
María og Alexand-
er Árni. 2) Nanna
Kristjana, f. 22.
febrúar 1959, maki
hennar er Har-
aldur Ingvarsson,
börn hennar eru
Árni Hjörvar
Hilmarsson og
Ingvar Haralds-
son. 3) Eyþór Þormóður, f. 13.
september 1964, dætur hans og
Gunnhildar Pétursdóttur eru
Hjördís Halla og Þórhildur.
Hjördís nam hárgreiðslu á
Akureyri og starfaði við það í
skamma hríð, þá lá leiðin til
Reykjavíkur í húsmæðraskól-
ann. Fram að andláti Árna var
Hjördís húsmóðir í Hafnarfirði,
en hóf þá störf í Seðlabanka Ís-
lands þar sem hún starfaði uns
hún fór á eftirlaun sjötug að
aldri.
Útför Hjördísar fer fram frá
Hafnarfjarðarkirkju í dag, 5.
maí 2017, og hefst athöfnin
klukkan 13.
Til mömmu:
Þú ert horfin hjartans vina mín.
Hvernig get ég lifað hér án þín?
Harmi lostinn hugsa ég og bið.
Hæstur Drottinn veit mér styrk og
frið.
„Morgunstund oss gefur gull í
mund“.
Glöð þú komst á lífs þíns morgun-
stund.
Hugrökk tókst á hendur vanda þann
heimili að annast, börn og mann.
Umhyggja þín börnunum ei brást.
Blíð og göfug var þín móðurást.
…
Götu þína gekkstu prúð og stillt,
glöð í bragði skapið rótt og milt.
Er veikindi og vandi að höndum
barst,
vongóð, traust og örugg jafnan
varst.
Heimilið þinn heimur jafnan var.
Hlúðir vel að öllu er lifði þar.
Eitt er víst, þér allir gátu treyst.
Öll þín störf með prýði af hendi
leyst.
Hrygg í sinni hér við kveðjum þig.
Horfum döpur fram á lífsins stig.
Þú varst blíð og björt sem stjarna
skær.
Blessuð er þín minning ljúf og kær.
(J.H)
Otta, Nanna og Eyþór.
Í kjölfarið á blindu stefnu-
móti fyrir rúmum þrjátíu árum
kynntist ég höfði fjölskyldunn-
ar og tengdamóður minni,
Hjördísi Thorarensen, sem á
þeim tíma starfaði sem banka-
maður hjá Jóhannesi í Seðla-
bankanum. Okkur varð vel til
vina og ég kynntist henni náið
þegar við vorum sambíla á leið
í vinnu á hverjum morgni á um
sjö ára tímabili. Ég kynntist
ákaflega sterkri konu sem hafði
einstæð alið upp Ottu, Nönnu
mína og Eyþór, konu sem sjálf
hafði ung misst móður sína og
var alin upp af einstæðum föð-
ur. Á þessum tíma hefur örugg-
lega ekki verið auðvelt að koma
börnum á legg en með sam-
heldni, hjálp Guðs og góðra
manna ól Hjördís upp fjöl-
skyldu sem er bundin einstak-
lega sterkum fjölskyldubönd-
um.
Á leiðinni úr Hafnarfirðinum
var margt spjallað, frá fjöl-
skyldumálum hvers tíma yfir í
pólitík og allt þar á milli. Hjör-
dís var víðsýn og réttsýn og
það var gaman að heyra hvern-
ig hún, sem var alin upp meðal
mikilla Sjálfstæðismanna hafði
síðar, í gegnum manninn sinn
Árna, orðið partur af þingeysk-
um Framsóknarmönnum sem
slökktu á útvarpinu þegar
heyrðist í frammámönnum
Sjálfstæðismanna. Hún var
skörp, átti auðvelt með að átta
sig á samhengi hlutanna og
hafði gaman af rökræðu og
skoðanaskiptum.
Eftirminnilegar voru sum-
arbústaðaferðir með allri fjöl-
skyldunni í Holtsdal þar sem
Hjördís var hrókur alls fagn-
aðar og átti til að bresta í söng
og taka Hamraborgina ef sá
gállinn var á henni. Með þess-
um orðum vildi ég kveðja ynd-
islega manneskju sem alltaf
mun lifa í minningunni.
Haraldur Ingvarsson.
Mig langar með fáeinum orð-
um að minnast fyrrverandi
tengdamóður minnar, Hjördís-
ar Thor, eins og hún var stund-
um kölluð.
Þegar ég kom inn í fjölskyld-
una fyrir um 27 árum var vel
tekið á móti mér og átti ég eftir
að eiga frábærar samveru-
stundir með Hjördísi og fjöl-
skyldu hennar. Það á lá því
beinast við að skíra eldri dóttur
okkar Eyþórs í höfuðið á þess-
ari frábæru konu.
Fjölskyldan var náin og mik-
ill samgangur á milli hennar og
barnanna hennar.
Hjördís vann fulla vinnu í
Seðlabankanum og hugsaði vel
um fjölskyldu sína. Þegar dæt-
ur okkar Eyþórs voru litlar tók
hún sér frí í vinnunni til að
passa meðan beðið var eftir
leikskólaplássi. Það var alltaf
gaman að vera þátttakandi í
samverustundunum á vegum
Hjördísar. Allt var í föstum
skorðum; Laufabrauðsgerð fyr-
ir jólin, svo voru að sjálfsögðu
bakaðar smákökur, lagtertur
og guð veit hvað. Ekki nóg með
að Hjördís bakaði fyrir nærfjöl-
skylduna heldur einnig fyrir
frændfólkið í Ameríku og
reyndar „nokkra aðra“ sem
hættir voru þessu bökunar-
stússi.
Ég skildi aldrei hvernig hún
komst yfir þetta með fullri
vinnu. Alltaf hittumst við á
páskadag heima hjá Hjördísi á
Skerseyrarveginum og lengi vel
bauð Hjördís upp á lax á brúð-
kaupsdaginn sinn, 14. júlí. Þá
eru ógleymanlegar sumarbú-
staðaferðirnar á vegum Seðla-
bankans á Þingvöllum, í Þrast-
arskógi og í Holtsdal.
Það var gott að vera í kring-
um Hjördísi, hún hafði svo góða
nærveru.
Á tímabili vann ég í Hafn-
arfirði og fór ég oft til hennar í
hádeginu. Hún var þá hætt að
vinna og við spjölluðum saman,
borðuðum og fengum okkur svo
kaffi og „sígó“. Hjördís kenndi
mér að ráða „sunnudagskross-
gátuna“ sem ég geri enn og
hugsa alltaf til hennar við þá
iðju.
Einnig kenndi hún mér að
baka og gaf mér handskrifaða
uppskriftabók með nokkrum
vinsælum fjölskylduréttum. Ég
á hana enn og er hún orðin
skemmtilega sjúskuð enda mik-
ið notuð.
Í mínum huga var Hjördís
mikill skörungur sem ég leit
upp til og svo vorum við góðar
vinkonur.
Margir öfunduðu mig af því
að eiga svona frábæra tengda-
móður því það var víst ekkert
sjálfgefið. Sjálf þekkti ég ekk-
Hjördís Jónína
Eyþórsdóttir
Thorarensen✝ Alexander Ró-bert Jónsson
fæddist á Sauð-
árkróki 4. janúar
1931. Hann lést á
Dvalarheimili aldr-
aðra á Sauðárkróki
23. apríl 2017.
Foreldrar hans
voru Jón Anton
Sigurjónsson, f. á
Marbæli í Óslands-
hlíð 23. mars 1905,
verkamaður í Skagafirði, d. á
Kristneshæli í Eyjafirði 1. júní
1943, og Halldóra Friðbjörns-
dóttir húsmóðir, f. á Selnesi á
Skaga 16. apríl 1885, d. 7. októ-
ber 1966. Alsystir Alexanders
var María Sólrún, f. 1929, d.
1931. Samfeðra Kristján Loftur,
f. 1926. Systkini sammæðra eru
Margeir Ingiberg, f. 1910, d.
1935. Friðrika Ingunn Aðal-
heiður, f. 1916, d. 1976. Sig-
urjón Friðbjörn, f. 1926. Eig-
inkona Alexanders er Helga
María Stefánsdóttir, f. 5. júní
1954 á Uppsölum í Svarfaðar-
dal. Börn Alexanders og Helgu
eru: Jón Anton, f. 9. ágúst 1951,
maki Erla Sigríður Halldórs-
dóttir, f. 1955, dætur þeirra eru
1) Snjólaug Stefanía, f. 1975,
sambýlismaður Friðrik Sveins-
son. Synir Snjólaugar eru Jón
Anton og Hólmar Örn. 2) Ing-
unn Ásta, f. 1981, maki Gísli Ey-
land Sveinsson, synir þeirra eru
Jón Gísli Eyland og Ari Eyland.
Sigurlína Snjólaug, f. 3. maí
1955, maki Ólafur Magnússon,
f. 1951, synir þeirra eru 1) Jó-
hann Helgi, f. 1972, maki Sól-
veig Guðmundsdóttir, börn
þeirra eru Kristófer Helgi og
Sara Svanhildur. 2) Alexander
Heiðar, f. 1977, maki Harpa
Pálsdóttir, sonur þeirra er
Bjarki Páll. 3) Ólafur Víðir, f.
1983, maki Hanna Carla Jó-
hannsdóttir, börn þeirra eru
Elmar Franz, Salka
Dögg og Dagur Elí.
Stefán Kristján, f.
23 maí 1956, sam-
býliskona Aðal-
björg Vagnsdóttir,
f. 1951, dóttir
þeirra er Fjóla Sig-
ríður, f. 1989, sam-
býlismaður Skúli
Brynjólfsson. Börn
Stefáns Kristjáns
af fyrra hjónabandi
eru 1) Ingi Björgvin, f. 1976,
maki Brynhildur Jóhannsdóttir,
dætur þeirra eru Klara Sólveig
og Ásthildur Una. Börn Inga
Björgvins eru Alexandra Lilja,
sambýlismaður hennar er Bald-
ur Matthías. Tómas Þórður,
dóttir hans er Harpa Lind. 2)
Hrafnhildur Sonja, f. 1980, sam-
býlismaður Kári Marísson, börn
þeirra eru Bjarklind Ingibjörg
og Marís. María Halldóra, f. 23.
desember 1958, maki Gunnar
Jón Jónsson, f. 1956, börn
þeirra eru 1) Róbert Freyr, f.
1973, maki Aðalheiður Sif
Árnadóttir, synir þeirra Ívan
Árni, Dagur Freyr og Patrik
Máni. 2) María Jóna, f. 1977,
maki Elvar Freyr Aðalsteins-
son, börn þeirra Rakel Sif, Kar-
en Ösp og Gunnar Andri. 3)
Elva Ösp, f. 1985, sambýlis-
maður Björn Hansen, dóttir
þeirra óskírð. Dóttir Elvu Aspar
er Arna María. Sigurjón Mar-
geir, f. 3. janúar 1961. Börn
hans eru 1) Helga Lára, f. 1984,
synir hennar eru Hólmar Helgi
og Pétur Rúnar. 2) Rúnar Már,
f. 1990.
Alexander bjó alla tíð á Sauð-
árkróki. Hann fór ungur að
vinna og vann hin ýmsu störf til
sjós og lands.
Útför Alexanders fer fram
frá Sauðárkrókskirkju í dag, 5.
maí 2017, og hefst athöfnin
klukkan 14.
Elsku pabbi minn.
Ég kveð þig hugann heillar minning
blíð,
hjartans þakkir fyrir liðna tíð.
Lifðu sæll á ljóssins friðar strönd,
leiði sjálfur Drottinn þig við hönd.
Hann gekk hér um að góðra drengja
sið,
gladdi mædda, veitti þreyttum lið.
Þeir fundu best sem voru á vegi hans
vinarþel hins drenglundaða manns.
Þó ævikjörin yrðu máski tvenn,
hann átti sættir jafnt við Guð og
menn.
(Guðrún Jóhannsdóttir.)
Hvíldu í friði, elsku pabbi minn.
Þinn sonur,
Stefán Kristján (Kiddi).
Elsku, elsku afi minn, það er
mjög skrýtið að hugsa til þess að
þú sért farinn, og komir aldrei aft-
ur til baka. Það yljar hins vegar
mikið að geta rifjað upp minning-
ar, eins og þegar þú varst að kenna
mér að spila ólsen, ólsen, ég var
ekki sú þolinmóðasta en þú alltaf
jafn þolinmóður og gafst ekki upp
fyrr en ég var búin að ná þessu, og
þá varð ekki aftur snúið því ég vildi
bara spila og spila, og auðvitað
vildir þú alltaf taka upp spilin.
Mér er líka ofarlega í huga þeg-
ar ég ákvað að hjóla niður í ós því
ég vissi að þú værir þar að veiða,
ég komst á leiðarenda hjálmlaus
og allslaus, þú gast ekki annað en
hlegið að mér og sagðir mér að
koma inn í bíl, hentir hjólinu í
skottið og keyrðir mig heim.
Það er svo margs að minnast,
elsku afi minn, og gæti ég skrifað
niður endalaust. Það var rosalega
erfitt að horfa upp á þig síðustu
dagana þína, en ég hefði aldrei
viljað sleppa þessum tíma með
þér, ég mun alltaf muna þín síð-
ustu orð sem þú sagðir við mig
þegar ég kvaddi þig – bless elsk-
an.
Ég er rosalega þakklát fyrir
þann tíma sem við áttum saman,
og mikið létt að þú skulir ekki
finna til lengur, núna ertu frjáls og
getur gert allt sem þér fannst
gaman og ég veit að þú ert byrj-
aður að plana sumarið í Blöndu og
farinn að pússa veiðistöngina og
spúnana. Sjáumst seinna, elsku
Alli afi.
Ég passa ömmu fyrir þig.
Hvíldu í friði, elsku afi minn.
Fjóla Sigríður.
Alexander Róbert
Jónsson
HINSTA KVEÐJA
Margt ég vildi þakka þér
og þess er gott að minnast
að þú ert ein af þeim sem mér
þótti gott að kynnast.
(Guðrún Jóhannsdóttir)
Blessuð sé minning þín,
elsku Alli minn.
Takk fyrir allt og allt.
Aðalbjörg Vagnsdóttir
(Abba).
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla
útgáfudaga.
Skil | Þeir sem vilja senda Morgunblaðinu greinar eru vinsamlega
beðnir að nota innsendikerfi blaðsins. Smellt á Morgunblaðslógóið í
hægra horninu efst og viðeigandi liður, „Senda inn minningargrein,“
valinn úr felliglugganum. Einnig er hægt að slá inn slóðina
www.mbl.is/sendagrein
Minningargreinar